اقتصاد مقاومتی از مهم ترین مولفه های انقلاب است
اقتصاد مقاومتی یک شعار نیست بلکه واقعیتی است که رهبر معظم انقلاب برای برون رفت از مشکلات اقتصادی کشور و مقابله با تحریم های دشمنان ترسیم فرمودند ، طرحی که با توجه به ظرفیت های اقتصادی کشور کاملا قابل اجراست.
اقتصاد مقاومتی یکی از مهم ترین مولفه های انقلاب اسلامی است که در برگیرنده ابعاد گسترده ای از مناسبات عرصه اقتصاد در بعد ملی و بین المللی است و تحقق آن نیازمند اتخاذ سیاست های پولی و ارزی متناسب، دیده بانی دقیق فضای اقتصادی داخلی و خارجی و نیز گردآوری آمارهای واقعی و روزآمد، طراحی الگویی مشخص از شیوه زندگی مطلوب، همچنین تبلیغ و فرهنگ سازی بر پایه آموزه های دینی و معنوی است.
از نظر رهبر فرزانه انقلاب، رهایی از اقتصاد وابسته به نفت یک ضرورت است تا از این راه نقشه استکبار، قدرت عملیاتی شدن پیدا نکند، به همین سبب، رسیدن به یک اقتصاد چابک ، فعال و پویا که در زمان بحران، قادر به بازسازی سریع خود باشد، امری اجتناب ناپذیر است.
واژه تامل برانگیز اقتصاد مقاومتی، جز آنکه به آحاد جامعه درخصوص فضای کسب و کار داخلی و استفاده از نیروهای بالقوه و بالفعل خویش توصیه می کند، این مهم را نیز به مسئولان گوشزد می کند تا در به کارگیری از دانش نخبگان جوان کشور در سطوح مختلف جدی تر عمل کنند، چرا که فعالیت این عده، جز ایجاد رشد و خلاقیت علمی، موجب کاهش اثرات تحریم ها خواهد شد.
بر کسی پوشیده نیست که ایران با داشتن ذخایر غنی خدادادی از جمله حدود 130 میلیارد بشکه نفت، 26 تریلیون متر مکعب گاز و دارا بودن 68 نوع ماده معدنی و موقعیت جغرافیایی و استراتژیکی، همواره مورد توجه بیگانگان بویژه سلطه گران قرار داشته و دارد و نمی توان منکر احتمال آسیب پذیری ثروت های ملی و ذخایر کم نظیر زیرزمینی خود شد.
این جایگاه عظیم اقتصادی، طلب می کند ایران اسلامی دارای یک اقتصاد مستقل با ویژگی های اقتصاد مقاومتی باشد تا بتواند در بروز بحران ها روی پای خود ایستاده و برنامه های توسعه کشور را هدایت کند.
اقتصاد مقاومتی از لحاظ ساختاری اقتصادی مردمی است و بدون شک تحقق آن، به تغییر در بخشی از پندارها و رفتارهای نامناسب مانند هدر دادن انرژی هایی چون گاز، برق، آب و جلوگیری از اسراف در ذخیره سازی سرمایه و مواد خوراکی از سوی خانواده های ایرانی نیاز دارد. حمایت از تولید داخلی همانند کشاورزی و پتانسیل های دیگر از جمله راهکاره هایی هستند که می توانند به تحقق اقتصاد مقاومتی کمک کنند.
نگاهی به کشورهای دیگر مشخص می سازد سیاست های تشویقی آنها درحمایت از تولید کننده دردرجه عالی و همچنین بوروکراسی اداری بسیار محدود است اما درکشورما خود بانک ها عامل بازدارنده و ترمزی برای تولید داخلی هستند.
تا زمانی که این موانع برطرف نشوند و تولید کنندگان بی نصیب از سیاست های تشویقی بوده و در دام بوروکراسی اداری گرفتار شوند امکان رسیدن به اقتصاد مقاومتی بسیار پائین است


