انتقاد‌نایب‌رییس‌سابق‌بانوان‌کاراته‌به اکبرآبادی

پروین کامران در گفت‌وگو با ایسنا، درباره ممانعت از حضور بانوان کاراته‌کا ایران در برخی رقابت‌ها اظهار کرد: به نظر من دلیل تمام این اتفاقات ناهماهنگی در برنامه‌هاست. در ورزش هم باید دیپلماسی وجود داشته باشد. اگر روابط خوبی با کشورهای دیگر برقرار کنیم می‌توانیم به موفقیت برسیم. هر شکست بانوان ایرانی نوعی عدم موفقیت در این دیپلماسی است. موقعیت‌ها را نباید با نگاه و فرهنگ سطحی از دست بدهیم. دختران ایرانی نباید در چند اتفاق تکراری به خاطر حجاب از کسب موفقیت محروم شوند.

او ادامه داد: مشکل اصلی عدم تعادل است. ما با ورزش جهان ارتباط نداریم. من چندین بار درباره مدیریت جهانی ورزش بانوان انتقاد کرده‌ام. معاونت ورزشی بانوان نتوانسته برنامه‌هایی را برای حضور بانوان در عرصه ورزش جهانی داشته باشد. ما بدون برنامه و انگیزه در مسابقات شرکت می‌کنیم و در میان راه هم برگشت می‌خوریم. تا الان از طرف این معاونت یک سمینار یا کنفرانس جهانی حتی در حد کشورهای اسلامی برگزار نشده است. در برنامه‌های جامع باید با کشورهای آسیایی و مسلمان هماهنگ شویم تا در برابر افرادی که حجاب را مانع ورزش زنان می‌دانند قدرتمند شویم اما در این بحث ما یک تنه جلو می‌رویم. با مدیریت پنهان نمی‌توان کاری کرد. کشورهای اسلامی زیادی در سطح بین‌المللی حضور دارند که ایران به عنوان پرچمدار و قدرتمندترین کشور در ورزش باید در سیاست‌های ورزشی به خصوص حوزه بانوان هماهنگی ایجاد کند. با مدیریت مطلوب باید نشان دهیم که حجاب هماهنگ با ورزش است و مانع آن نیست.

نایب رییس سابق بانوان فدراسیون کاراته درباره عملکرد معاونت ورزش بانوان گفت: معاونت ورزش بانوان یک قدم برای هماهنگی برنامه‌های ایران با کشورهای اسلامی برنداشته است. بابت این موضوع من واقعاً گله‌مند هستم. من نمی‌گویم در تمام اتفاقات وزارتخانه مقصراست اما کسی که خود را به عنوان معاون وزیر معرفی می‌کند حتی اگر ورزشی نباشد باید مدیریت بداند و برنامه‌هایی را برای پویایی ورزش داشته باشد نه اینکه چهار تا ورق بنویسیم و به عنوان برنامه ارائه بدهیم. خانم اکبر‌آبادی یک برنامه پویا طراحی نکرده‌اند.

کامران در ادامه افزود: مثلا در اتفاقاتی که برای بانوان کاراته‌کا افتاد و از حضور آنها در برخی مسابقات به دلیل حجاب جلوگیری شد خانم اکبرآبادی سکوت کرده‌اند در حالی که باید درباره این مسایل توضیح بدهند. این اتفاقات تکراری است و بار اولی نیست که می‌افتد. جز اینکه اشک دختران ایران را دیدیم و سکوت کردیم چه کار دیگری انجام دادیم. باید با قدرت مدیریت خود این مشکلات را حل می‌کردیم و تصمیم‌گیرندگان اصلی را قانع می‌کردیم اما این کار عملی نشد.

کامران درباره برنامه‌های معاونت ورزشی بانوان اظهار کرد: زمانی در ورزش موفق هستیم که بتوانیم از کارشناسان خبره استفاده کنیم و تعصب را کنار بگذاریم. برنامه‌های خانم اکبرآبادی مختص داخل ایران است البته ایشان برنامه‌های خوبی هم داشته‌اند و فعالیت‌های مطلوبی از طرف او صورت گرفته و باید بابت آنها از خانم اکبرآبادی تشکر کرد اما باید انعطاف‌پذیر بود.

پروین کامران کارشناس کاراته بانوان درباره انتقادات نسبت به نایب ریس بانوان فدراسیون کاراته تصریح کرد: برای خانم امینی نایب رییس فدراسیون احترام زیادی قائل هستم، ایشان یک ورزشکار و نیروی فنی هستند اما نیروی مدیریتی نیستند. جسارت و علم به برنامه‌ریزی در مدیریت خیلی مهم است. برخی از بازیکنان و مربیان نیز در حال حاضر از شرایط موجود گله دارند زیرا همه چیز محدود به یک عده خاص است. تمام مربیان قدیمی هستند در حالیکه ما باید در زمینه مربی‌سازی و قهرمان‌پروری اقدام کنیم نه اینکه همیشه یک عده خاص حضور داشته باشند اگر این مسائل به همراه جوان‌گرایی در همه زمینه‌ها صورت گرفته بود ما شاهد مدال‌ها و نتایج بهتری بودیم زیرا بانوان ایران واقعا در زمینه ورزش خوب هستند.

او در ادامه افزود: زمان حضور من به عنوان نایب رییس بانوان فدراسیون لباس‌های بانوان کاراته‌کا ایران برای مسابقات بین‌المللی تایید شد اما در طول این مدت این الگوها تغییر نکرده است. باید الگوهای تکراری را تغییر دهیم و لباس‌های زیباتری را جایگزین این لباس‌ها کنیم. باید از کشورهای مسلمان دعوت کنیم تا با همکاری یکدیگر مدل‌های جدیدتری را برای لباس‌های بانوان ورزشکار مسلمان طراحی کنیم. در سطح جهان سمینارهایی برای مدل‌های لباس ورزشکاران برگزار می‌شود چه اشکالی دارد از تولیدکنندگان لباس و طراحان مدل که تحصیلکرده این رشته هستند دعوت کنیم تا برای ورزشکاران زن ما الگوی اسلامی طراحی کنند. ما فقط خیاط کار داریم که در واقع طراح نیست. چند مدل لباس را باید برای تصمیم‌گیرندگان اصلی در سطح بین‌المللی بفرستیم و بالاخره فدراسیون جهانی یکی از آنها را تایید می‌کنند.

پروین کامران در پایان گفت: در ورزش بانوان شاهد اخلاق و رفتار سازمانی و مدیریتی نیستیم. یکی از اصلی‌ترین محورها در ورزش، وجود اخلاق سازمانی است یعنی متناسب با اهداف، اخلاق و رفتار سازمانی هم داشته باشیم.