نگاه شما: اي ساقي! فرات را سيراب كردي!

سال گذشته و در حاشيه شب شعر عاشوراي دانشگاه آزاد اسلامي دزفول پيشنهاد داده شد كه طرحي تهيه و نقاشي كنم كه حاضران،  دريافت خود را از آن مطرح و در قالب يادداشت، به دبيرخانه ارايه نمايند.
 
عبارت‌هاي فراواني به دست مسئولين رسيد كه به سه نويسنده برتر، هدايايي تقديم شد.
برخي از آن عبارات را به همراه طرح مورد نظر ارسال داشته‌ام كه اميدوارم مورد توجه شما و كليه ارادتمندان حضرت سيد الشهدا امام حسين (ع) قرار گيرد.

•     عباس جان از عرق شرمت فرات را سیراب کن. (امید فرخ نسب)

•    عباس، بزرگمرد عظیم‌ترین واقعه‌ این جهان. اگر چه در دانه‌های چهارده‌گانه خداوندی صاحب دانه‌ای نیستی ولی تبارک الله بر غیرتت که سرخ دانه خامس را به بی بدیل ترین صورت یاری فرمودی.‌ (عباس نوری منش)

•    نیاز به تسبیح نیست. اگر دستانت را به من بدهی با بند بند انگشتانت، ذکر عاشقی می‌گویم ای سقای عشق! (فاطمه ناخدا)

•   دست‌های بریده‌ای که تسبیح‌گوی دست‌‎های شکسته‌اند.‌ (مجید محبوبیان)

•    در دو کلمه می‌گویم :عاشق سیراب... ‌ (‌رسول طاهری)

•    حسین جان! یادت شفا و ذکرت آرامش جان‌هاست‌. این دستان عاجز را تو درمانی و این دل بی‌تاب را تو همراهی. (‌فاطمه کمال نجفی)

•    در بین چهارده ماه، خورشید شده‌ای‌ ـ در کنج آیه‌های عشق ناپدید شده ای (‌رامین احمدی)

•    دست خدادادی قلم و تسبیح و واژه‌ها  ـ  تصویر می‌چکامد به قلب‌ها ماشه‌ها ـ دستی اگر بریده شد ز ساقی پر عطش ـ امروز به بوم عشق به دلها می‌کند چه‌ها (‌محمد صادق رکنی)