خسته بودم، خيلي خسته...

ساعت پنج بعدازظهر روز يکشنبه پس از اينکه رافا نادال قهرماني اش را تثبيت کرد، وقت اين بود که يک اسپانيايي ديگر توانايي هايش را به اثبات برساند و آن کسي نبود جز فرناندو تورس در ليورپول.

به نوشته اعتماد و به نقل از تایمز، پيروزي سرخپوشان ليورپول در بازي مقابل چلسي براي رافائل که تماشاگر اين بازي بود؛ بسيار خوشايند و دلچسب بود؛ حسي دوست داشتني که به نوعي عرق ملي و ميهني محسوب مي شود. نادال شرايط خوبي را سپري مي کند، خوشحال است.

توني که يکي از بهترين مربيان تنيس جهان است پس از فينال ملبورن به تحليل و آناليز شيوه بازي اين دو تنيسور طراز اول دنيا پرداخت و درباره راجر فدرر گفت؛ «فکر مي کنم راجر برنامه مشخص و از پيش تعيين شده يي براي اين مسابقه مهم و سرنوشت ساز نداشت. انگار او نمي خواست امتيازاتي را که به دست آورده، نگه دارد و تلاشي هم براي جبران برخي از اشتباهاتش در ست سوم نمي کرد اما در مقابل رافائل بعد از ست اول همه چيز را به نفع خود و شرايطش برگرداند.»

اين البته يک آناليز کلامي است و اين مربي طراز اول براي بررسي کردن و تحليل بازي تنيسور شماره يک جهان اطلاعات و آمار و البته توضيحات مفصل تري دارد که شايد در چندين ساعت هم نتواند به خوبي آنها را بازگو کند.

به عقيده توني، راجر فدرر در فينال در «رود ليور آرنا» انعطاف و نرمي لازم را نداشت و همين مساله باعث شد ناخودآگاه از سطح حرفه يي خودش نزول کند.

شايد بخشي از اين عدم انعطاف به شرايط روحي او و دور شدن از خانه و کشورش و نبودن هواداران زياد در ملبورن برگردد. در حالي که در مقايسه، نادال کاملاً راحت و با آرامش در استراليا مسابقه داد و يکي از مهم ترين امتيازاتش هم حمايت همه جانبه خانواده اش بود که در ملبورن همراهي اش کردند و همين حمايت هاي همه جانبه به او اعتماد به نفس بيشتري داد. توني مي گويد؛ «تعداد خطاهاي «دابل» او چند تا بود؟ چهار تا، چهار خطاي دابل در چهار ساعت، رکورد خيلي بدي نبايد باشد.»

رقابت چهارساعته براي هر دو تنيسور خسته کننده بود، اين را خود رافا هم اعتراف مي کند؛ «خيلي خيلي خسته شدم، اين اصلاً اغراق نيست. من واقعاً احساس خستگي مي کردم. پس از چهار ساعت، مسابقه سنگين و نفس گير در گرماي ملبورن واقعاً همه چيز دشوار شده بود. راجر هم خيلي خسته بود و اگر مي توانست شيوه خوب بازي کردنش را ادامه دهد قطعاً مرا شکست مي داد چون من از او خسته تر بودم. مساله مهم اين بود که نمي خواستم تمرکزم را از دست بدهم و به پاهايم دستور ذهني دادم تا ادامه بدهند و انرژي شان تمام نشود. من احساس مي کنم راجر کمي دپرس و عصبي شده بود. وقتي بازي مرا در ابتداي ست پنجم ديد اين حس را پيدا کرد ولي همين شروع خوب در ست پنجم باعث شد از راجر امتياز بگيرم.»

نادال انگيزه و انرژي زيادي براي تورنمنت هاي تنيس اين فصل دارد و تلاش مي کند به قهرماني بيشتري در اين فصل دست پيدا کند؛ «خب، در حقيقت من سال گذشته از شرايط فيزيکي خودم 100 درصد راضي نبودم. مصدوميتي که در پايان سال گريبانگيرم شد اجازه نداد در ديويس کاپ حضور داشته باشم و همين مرا متاسف کرد.» هنوز راه زيادي باقي مانده. قهرماني نادال در ملبورن مي تواند جايگاه او را براي ادامه قهرماني هايش در تورنمنت هاي امسال تثبيت کند. گرنداسلم ويمبلدون آرزوي بعدي نادال است که مي تواند به قهرماني در آن فکر کند.