ايران - کره، تمرين دعواي سرخابي ها!
1) سرانجام اصرار و پا فشاري مسؤولان فدراسيون فوتبال مثمرثمر واقع شد تا ديدار تيمهاي پرسپوليس و استقلال، تنها دو روز بعد از بازي ايران و کره جنوبي برگزار شود.
به نوشته قدس، اينکه شوراي تأمين چراغ سبز به اين موضوع نشان داده، نکته مثبت و اميدوار کننده اي است و اميدواريم در عمل هم کوچکترين مشکلي در راه برگزاري دو رقابت بسيار حساس با استقبال نزديک به 80 1 تا 200 هزار تماشاگر پديد نيايد. با اين حال، فارغ از مسايل اين چنيني، نزديکي شهرآورد به بازي ايران - کره جنوبي مشکلات ديگري را نيز در بستر خود دارد که بي توجهي به آنها، مسأله ساز خواهد بود.
2 ) مدتهاست که از تماشاگران پرسپوليس و استقلال به خاطر زاويه ديد رنگي شان به تمامي مسايل فوتبالي در کشور انتقاد مي شود. اين يک مشکل کهنه است که گاهي اوج مي گيرد. حتماً به خاطر داريد که مسأله تشويقهاي باشگاهي توسط تماشاگران مسابقات ملي در يک دهه گذشته، حتي باعث ايجاد يک عزم براي از پيش رو برداشتن اين مسأله شد.
تا قبل از آغاز رقابتهاي مقدماتي جام جهاني 2 00 2 ، پرسپوليسي ها و استقلالي هاي حاضر در ورزشگاه محل برگزاري بازيهاي ملي، مهدي هاشمي نسب و علي کريمي را مورد نوازشهاي کلامي آنچناني قرار مي دادند و حتي کار به جايي رسيد که سران وقت فدراسيون براي آشتي دادن مردم با تيم ملي، قبل از بازي ايران و عربستان، هاشمي نسب و کريمي را به زور به سمت تماشاگران حريف بردند و از سکوهاي فحاش و خشمگين، تشويق مطالبه کردند !
آخرين بار همين معضل، در بازي خيريه منتخب سرخابي ها و منتخب ليگ خودنمايي کرد؛ جايي که هواداران دو قطب فوتبال ايران به شديدترين شکل ممکن از خجالت هم درآمدند !
3 ) اين درست که رفتار تماشاگران فوتبال ما در پاره اي از مواقع غيرقابل توجيه است و نمي توان رجحان علايق باشگاهي به مسايل و مصالح ملي را هضم کرد، اما بايد بپذيريم که رفتار مدبرانه مسؤولان برگزاري مسابقات هم مي تواند بروز چنين مسايلي را کاهش دهد؛ آنچه در حال حاضر رؤيت نمي شود !
4 ) چگونه مي توان از دهها هزار تماشاگري که براي ديدن بازي ايران و کره جنوبي در استاديوم آزادي حاضر مي شوند، توقع داشت ساعتها در کنار هم بنشينند و در جو شهرآورد قريب الوقوع فرو نروند؟ اطمينان داشته باشيد که ساعتهاي قبل از شروع و نيز تايم برگزاري اين ديدار ملي سرنوشت ساز، به صحنه تمام عيار رويارويي هواداران دو تيم خواهد انجاميد. وقتي فقط 8 4 ساعت به آغاز يک نبرد مالامال از هيجان و حساسيت فرصت باقي مانده، طبيعي است که تماشاگران در التهاب اين مصاف غرق شوند و از روي سکوها براي يکديگر پيغام و پسغام بفرستند. در همه اين سالها بارها و بارها شاهد بوده ايم که تعداد تماشاگران آخرين تمرينات پرسپوليس و استقلال قبل از شهرآورد افزايش بسيار زيادي پيدا مي کند و همين مردم به شدت شروع به کري خواندن مي کنند. حتي دامنه اين جنجالها به هواداران شهرستاني هم سرايت مي کند و آنهايي که شامگاه قبل از شهرآورد را در جوار غول آزادي مي گذرانند، تا جايي که جان دارند عليه هم شعار مي دهند. در چنين شرايطي نبايد انتظار داشته باشيم بازي ايران و کره جنوبي قرباني سيل حواشي شهرآورد شود؟ !
5 ) تصور که گناه نيست؟ هست؟ پس چشم تان را ببنديد و فقط يک لحظه به موقعيتي فکر کنيد که طي آن تيم ملي کشورمان با يک گل از حريف عقب افتاده است. اينجا ورزشگاه آزادي است و بيش از 70 هزار تماشاگر به ملاقات با تيم تحت مربيگري دايي آمده اند. اطمينان داشته باشيد که در چنين جوي و با توجه به نزديکي شهرآورد، پرسپوليسي ها جاي خالي علي کريمي شان را فرياد خواهند زد و استقلالي ها طالب لو و خسرو حيدري خود را صدا مي زنند. همه اينها آيا براي قرار گرفتن تيم ملي روي لبه پرتگاه کافي نيست؟
6 ) بله ! مي توان تقويم را هر طوري شده پر کرد و بازيها را به سرانجام رساند. حتي مي توان براي يکم فروردين و لحظه سال تحويل هم مسابقه گذاشت، اما شرط اصلي مديريت بهينه، فراهم کردن بهترين شرايط ممکن است. آيا به مسلخ فرستادن بازي حساس تيم ملي پيش چشم هزاران هوادار «شهرآورد زده»، مصداقي از چيدمان عالي ترين شرايط ممکن است؟ بعيد مي دانيم !
