اگر «دي كارمو» قيافه نيكبخت را داشت!
1) چشم و ابروي مشكي و صورت گل انداخته اش نمي گذارد سيبل رسانه ها شود. بزرگترين تفاوت عليرضا نيكبخت واحدي با دي
به نوشته قدس، دی كارموي فقيد همين است و همين! راكب نطپآخرين سيستم كه همواره بسيار بيشتر از استحقاقش مورد لطف محافل خبري و مطبوعاتي بوده، 9 هفته اخير را به شكل اسفباري ناآماده نشان داده و از جميع جهات به كابوس هواداران اين تيم تبديل شده است.
دردسر سازترين ستاره براي افشين قطبي، بلافاصله بعد از جدايي امپراتور از پرسپوليس تا اندازه هاي يك بازيكن بسيار بد نزول كرده است و چنان نمايشهاي مأيوس كننده اي عرضه مي كند كه مخاطب گاهي به آن پيشينه درخشان به ديده ترديد مي نگرد!
2) قطعاً روبرتو پائولودي كارمو خريد بدي بود و يكي از ضعيف ترين بازيكنان خارجي وارد شده به فوتبال ايران به شمار مي آمد، اما دست كم بدون يك گرم چربي اضافه، بلد بود چطور خودش را در موقعيت گل قرار بدهد و با دوندگي بي امانش مدافعان حريف را عاصي كند. با اين تعابير، نيكبخت اين روزها براي تيمش چه مي كند؟!
3) ستاره سابق فوتبال ايران، اكنون آنقدر حوصله و انگيزه ندارد كه خودش را كمي به وزن ايده آل نزديك كند. كم فروغ ترين بازيكن فعلي فوتبال ما، در تمام دقايقي كه براي سرخپوشان به ميدان رفته، عملاً شرايطي را فراهم آورده كه انگار تيمش با يك بازيكن كمتر گام به مصاف رقبا مي گذارد! نامبرده كه به لحاظ فيزيكي آشكارا از شرايط مناسب به دور است، از نظر فني نيز چيزي در چنته نداشته است. اما اينكه چرا و چگونه چنين بازيكن ناآماده اي به تركيب اصلي راه پيدا مي كند و ستاره اي نظير پتروويچ پشت سر او مي ماند، از آن اسرار حيرت آور فوتبال ايراني است كه بايد ريشه هايش را در ناكجا آباد رصد كرد!
4) عليرضا نيكبخت واحدي در فوتبال ما از هر حيث يك بازيكن گيشه اي به شمار مي آيد؛ ستاره اي كه هواداران مخصوص به خودش را دارد و پوستر رنگي اش در هر شرايطي موجب توفيق يك برند تبليغاتي مي شود. دست بر قضا اين محبوبيت ضمني با سماجت عجيب برخي از ليدرها - كه دلايلش چندان روشن نيست - شكل مضاعفي به خود مي گيرد و تا آنجا مي رسد كه سرمربي جواني همچون پيرواني حاضر به پرداختن هزينه نيمكت نشيني وي نيست. اما آيا مي توان با چنين توجيهي مقدمات نابودي تيم بزرگي همچون پرسپوليس را فراهم آورد؟ گمان نمي كنيم!
5) به پيرواني توصيه مي كنيم اگر حقيقتاً خواهان تداوم حضور خود در پرسپوليس است و قصد ندارد خيلي زود به يك خاطره تبديل شود، قيد اتكا به نامها را بزند و به ستاره هاي ناآماده اي مثل نيكبخت و بادامكي، اين چنين بي محابا ميدان ندهد. بارها در مسابقات قبلي شاهد بوده ايم كه واحدي با آن شرايط عجيب خود در زمين ماندگار مي شد، اما امثال پتروويچ، كريمي و باقري مجبور به ترك ميدان مي شدند تا بازيكني تازه نفس جاي آنان را بگيرد. افشين پيرواني را چه مي شود؟ آيا او از ابتلا به سرنوشت قطبي هراس دارد كه اين نيكبخت را سر جاي واقعي اش - يعني نيمكت يا سكو - قرار نمي دهد؟ آيا چنين رويه اي وي را عاقبت بخير خواهد كرد؟
6) حرف آخر، همان حرف اول است با تأكيد بيشتر. شك نداريم كه اگر نمايشهاي فعلي از سوي يكي مثل دي كارمو ارايه مي شد، آوار نقد و تخريب بر سر وي فرود مي آمد، اما نيكبخت جان سالم به در بردنش را مرهون چهره فتوژنيك خود است و شايد اين يكي از شباهت فوتبال فارسي به فيلم فارسي باشد!
