«آن» خدادادي

1- دîوران فوتبال نه، بهتر است از «آن خدادادي» بگوييم؛ همان «آني» که در زندگي برنده را برنده تر، ثروتمند را ثروتمندتر، بازنده را بازنده تر و فقير را فقيرتر مي کند.

به نوشته اعتماد، اين «آن» در فوتبال، برخي ها را تا عرش بالا مي برد و گروهي را منفور جلوه مي دهد. صاحب آنً فوتبال جزيره دوشنبه شب دور از آنفيلد، دست هاي پشت پرده را بسيج کرد و فوت کوزه گري اش به پاهاي کاهيل توان داد تا چند هفته پس از روياپردازي ليورپولي ها، روياي قرمز کمرنگ را نابود کند. روند چند هفته قبل را مرور و معجزه منچستريونايتد را باور کنيد.

ليورپول سرمست از صدرنشيني نوبرانه سر به آسمان مي ساييد و منچستريونايتد... در خيابان هاي منتهي به آنفيلد مي خوانند حالا 19 به 17 (اشاره به تعداد قهرماني هاي دو تيم) و بنيتس، اين تاکتيسين بزرگ با تکيه بر جسارت عجيب ليورپولي ها به فرگوسن گير داد و همانجا باخت.

2- گاردين مدام اتفاقات فصل 1996-1995 را يادآوري مي کرد. کيگان پرشور و حال فقط مي توانست دست هايش را به ميز بکوبد. بنيتس احتمالاً در انجام اين کار هم ناتوان خواهد بود چون در بهت «آن خدادادي» است.

3- «آن» براي برنده هاست؛ برنده زمان حال. گاهي «آن» را شخصيت قهرماني مي خوانند اما موضوع چيزي فراتر از اينها است. شخصيت قهرماني به درد 90 و چند دقيقه بازي مي خورد. «آن»، روح سيال است.توسط برنده ساخته مي شود، مانند شبح برفراز ورزشگاه هاي رقبا به پرواز درمي آيد و وقتي سازنده بگويد برو و حال مدعي جديد را بگير، مي رود و ساق هاي رقيب رقيب را نيرومند مي کند. 10 سال پيش، انواع و اقسام رقبا توسط فرگوسن جادو شدند و حالا اورتون هم يکي از آنها،

4- عوامل سازنده «آن»، وجود خارجي ندارند. پيروزي، فرزند پيروزي است و براي داشتن «آن»، دانستن و عمل کردن به اين نکته کافي است. مطمئناً صدر جدول ليگ برتر به اين زودي ها دستخوش تغيير نمي شد اگر تيمي غير از منچستريونايتد وسط معادله قرار داشت،

5- تکليف گروهي که «آن» ندارد، چيست؟ هيچ. نگاه به آسمان فايده يي ندارد. برو قوي شو اگر ... وگرنه راه ديگري نداري. توضيح موضوع سخت است، به خصوص اگر در هيبت هوادار ليورپول لحظه به لحظه پاي «لايو اسکور» انتظار پيروزي را کشيده باشي و نهايتاً متوجه شوي کف دستي که مو ندارد، مو ندارد،

6- توضيح «آن» سخت است به خصوص اگر فشردن دکمه «رفرش» به يکباره همه چيز را نابود کند. بگويد صدرنشين بايد بدود تا بلکه افتخار تعقيب تيمي را که قرار نيست از آن بالا پايين بيايد، به دست آورد،

7- آن آقاي سازنده «آن»، محصولش را همه جا مي فروشد. يک ليورپولي مجبور مي شود يا نه، لحظاتي قبل از فشردن دکمه رفرش کامپيوتر، مطالبي درباره دار و دسته صاحبان «آن» (منچستريونايتد) مي نويسند و فردا صبح پسربچه يي از مادرش مي خواهد پيراهن دار و دسته صاحبان «آن» و ترجيحاً رونالدو را برايش بخرد تا بلکه او بتواند در مدرسه گل بزند، در لحظه آخرين رفرش به آسمان نگاه مي کني. فايده يي ندارد. «آن»، تقدير را نوشته. انتظار معجزه بيهوده است. مورينيو چندي پيش کم آورد و گفت در فوتبال شانس هم تاثيرگذار به نظر مي رسد. بله، شانس و فرگوسن.