پاسخ سازمان به اظهارات مهرعليزاده

مصاحبه آقاي محسن مهرعليزاده با خبرگزاري مهر و اظهارات يكسويه ايشان فرصتي را فراهم آورد تا عملكرد ايشان در زمان رياست سازمان تربيت بدني و تبعات تصميمات غيركارشناسي آن در سالهاي بعداز مديريت وي براي افكار عمومي روشن شود تا برخي ابهامات در ورزش مشخص شده و افراد مسئوليتهاي خود را به عهده گيرند.

1- طرح جامع ورزش در دوره مديريت قبل از آقاي مهرعليزاده مورد توجه قرار گرفت و اقداماتي براي تدوين آن صورت گرفت ليكن با تغيير مديريت، آقاي مهرعليزاده كل اقدامات انجام شده را شخصاً كنار گذاشت تا محصول عملكرد ديگران را در قالب نظام جامع ورزش و با گروه ديگري عرضه نمايد.

به نوشته سایت سازمان تربیت بدنی، نظام مذكور در نهم شهريور ماه سال 82 به تصويب رسيد اما در دو سال بعدي مسئوليت آقاي مهرعليزاده (آبانماه سال 84) فقط چارت سازماني تغيير يافت كه مهمترين دستآورد آن حذف «معاونت فرهنگي و آموزشي سازمان» بود شايد به نظر ايشان مشكل اجراي نظام جامع ورزش «حذف دو مقوله اساسي و مهم فرهنگ و آموزش» بوده است. بخشي از نظام جامع به تدوين لوايح قانوني و اخذ مجوز از مجلس شوراي اسلامي مربوط بود و بهتر است ايشان توضيح دهد تا دو سال بعد از تصويب طرح جامع چه اقدامي براي اجرايي كردن آن داشته اند؟ در دوره مديريت جديد بدليل اينكه برخي پيش بيني ها رويايي بود و قابليت اجرا نداشت مورد بازنگري مجدد قرار گرفت و محصول آن بزودي ارائه خواهد شد.

2- موضوع تعليق فدراسيون فوتبال يكي از مهمترين دستآوردهاي تصميمات مديريت آقاي مهرعليزاده براي ورزش كشور بود. عليرغم ميل باطني براي موشكافي مجدد اين مطلب لازم است تاريخچه اساسنامه فدراسيونها بازنگري شود. در سال 76 سازمان تربيت بدني تصميم به تغيير اساسنامه فدراسيونها گرفت كه مهمترين تغييرات آن تشكيل مجامع عمومي فدراسيونها بعنوان بالاترين ركن تصميم گيري بود و در سال 78 اين اساسنامه به تصويب رسيد اما با تغيير مديريت سازمان در سال 80، اولويت اساسي مديريت وقت تغيير در اساسنامه بود كه چند بند آن ازجمله عزل و بركناري رؤساي فدراسيونها را كه در اختيار مجامع بود به رئيس سازمان تفويض كرد و حق معرفي بازرس را از مجمع گرفت.

دقت در تاريخ پيشنهاد اساسنامه جديد از طرف سازمان به هيئت محترم دولت وقت (9/2/81) و زمان تصويب اساسنامه جديد (11/2/81) نشان مي دهد كه در دولت هيچ كار كارشناسي روي آن صورت نگرفت درحاليكه همه پيشنهادات دستگاهها براي طرح در هيئت وزيران بايد از مسير كميسيونهاي كارشناسي گذشته و ماهها وقت نياز دارد تا بطور پخته و كامل مطرح و تصميم گيري شود اما در باره اين اساسنامه تاريخ ها گوياي همه چيز است.

اساسنامه مذكور به همه فدراسيونها ابلاغ شد اما فدراسيون وقت فوتبال آن را نپذيرفت و مغاير مقررات فيفا دانست اين كشمكش به كناره گيري رئيس وقت فدراسيون منجر شد و نايب رئيس فدراسيون، سرپرست آن شده و پس از انتخاب در مجمع، اساسنامه را به فيفا ارسال كرد كه همان موقع توسط فيفا رد شد و بعد از آن (آذرماه سال 81) پيگيري هاي فيفا و درخواست زمان براي تدوين اساسنامه جديد توسط فدراسيون منجر به از دست رفتن دو سال زمان تا سال 84 گرديد و بعد از پيروزي تيم ملي و صعود به جام جهاني، فيفا به خاطر نگراني از متهم شدن به سياسي كاري، آخرين مهلت را براي بعد از جام جهاني تعيين كرد و از همه اين وقايع فقط شخص رياست وقت سازمان و رياست وقت فدراسيون خبر داشتند و بعد از جام جهاني خواسته فيفا فقط عمل كردن فدراسيون ايران به تعهد خود (تغيير اساسنامه) بود نه چيز ديگري و چون فدراسيون قبلي همه زمانها را از دست داده بود فدراسيون جديد با واكنش فيفا روبرو شد و همگان در جريان هستند كه با توضيحات مسئولين فدراسيون، فيفا ظرف 48 ساعت تعليق را برطرف و به تيم فوتبال ايران اجازه حضور در بازيهاي آسيايي دوحه را داد اما چون به قول و قرار فدراسيون ايران (بخاطر عملكرد قبلي آن) اعتماد نداشت موضـوع «كميته انتقالي» مطرح شد.

فيفا از سال 2002 بحث تغيير و يكپارچه كردن اساسنامه فدراسيونهاي ملي را آغاز كرده (درست همزمان با تغيير اساسنامه فدراسيونها توسط مديريت وقت سازمان و البته در جهت معكوس) و در سالهاي نخست اين موضوع داوطلبانه بود كه آقاي مهرعليزاده اين فرصت را هدر داد تا فيفا ناچار به مداخله شود و البته بقيه فدراسيونها مثل امارات، عمان و كويت هم همين مسير را طي كردند و موضوع كويت تا حالا هم ادامه دارد اما اينكه آقاي مهرعليزاده مشكلي را كه خود باعث و باني اصلي آن بود به دوش ديگران مياندازد جز يك مانور تبليغاتي فريبنده مي تواند چيز ديگري باشد؟

3- درخصوص المپيك بايد به بزرگترين لطمه مديريت آقاي مهرعليزاده يعني حذف رياست وقت كميته ملي المپيك و در نتيجه از دست رفتن بزرگترين كرسي ورزشي بين المللي يعني عضويت در كميته بين المللي المپيك اشاره كرد كه در تمام تاريخ ورزش سه بار (دو بار قبل از پيروزي انقلاب و با شرايط استثنايي و دخالت سياست در ورزش حادث شد) رخ داده اما آقاي مهرعليزاده با اطلاع كامل باعث حذف نماينده كشورمان شد تا نمونه خالص و شفافي از برنامه محوري و حاكميت علم، آگاهي،
شعور و طراحي بر ورزش كشور را در زمان مديريت خود نشان دهند.

البته نتايج المپيك پكن به هيچ وجه نشان شايستگي هاي كشورمان نبود و در زمان خود تجزيه و تحليل گرديد اما بد نبود ايشان به نتايج بازيهاي آسيايي بوسان در زمان مديريت خود هم اشاره مي كردند كه كشورمان با دو پله سقوط نسبت به دوره قبل در جايگاه دهم قرار گرفت.

در مورد انتخابات كميته ملي المپيك و عدم تمايل ايشان به حضور در كميته ذكر اين نكته ضروريست كه در همان انتخابات 5 معاون وقت سازمان در كميته مذكور انتخاب شدند تا ايشان رياست خود بر كميته مذكور را ازطريق معاونين خود دنبال كند كه اين در حقيقت پوشش فريبنده اي براي افكار عمومي بود.