برای ورزش بدترین ساعات و ناچیزترین امکانات را در نظر می‌گیرند

وزیر پیشنهادی برای تصدی بر وزارت ورزش و جوانان با انتقاد از ایجاد ساختار‌ها و شیوه‌های نادرست فنی برای توسعه ورزش در کشور تأکید کرد: برای ورزشی که می‌تواند در تربیت، تعلیم، سلامت، رشد و توسعه کشور‌ تاثیرگذار باشد، بد‌ترین ساعات‌ و ناچیز‌ترین امکانات را در نظر می‌گیرند. شناگری در المپیک ۱۴ طلا می‌گیرد، ‌دونده‌ای در المپیک ۳ طلا می‌گیرد، ولی همه مدال‌های طلای المپیک ما را که جمع کنیم ۱۵ مدال نمی‌شود.

به گزارش «تابناک»، ورزش بیش از هر زمان به مدیری نیاز دارد که افزون بر برخورداری از سوابق اجرایی جدی و کلان‌نگری‌ با تهدید‌ها و فرصت‌های ورزش ایران آشنایی داشته باشد و سال‌های نخست حضورش در صدر دستگاه ورزش کشورمان، صرف احاطه به باز‌شناسی این فرصت‌ها و تهدید‌ها نشود. قائم مقام پیشین سازمان تربیت بدنی، گزینه اصلی وزارت ورزش و جوانان در دولت یازدهم، ارزیابی‌ها‌ و رویکردهایی قریب به توقعات جامعه ورزش نسبت حوزه ورزش دارد.

بنا بر این گزارش، دکتر مسعود سلطانی فر که افزون بر پیشینه قائم مقامی سازمان تربیت بدنی، نماینده دکتر روحانی در ستاد انتخابات وزارت کشور بود. وی همچنین سابقه بیش از دوازده سال استانداری و هشت سال معاونت استانداری را در کارنامه خود دارد و از چهره‌های نزدیک به دکتر حسن روحانی است که بنا بر‌ گمانه‌زنی‌ها، شانس اصلی را برای وزارت ورزش دارد و این اتفاق از آن جهت قابل توجه است که پس از سال‌ها، پست نخست تصمیم‌گیری ورزش کشور، نصیب اشخاصی نمی‌شود که در دیگر حوزه‌ها، امکان پست دادن به آن‌ها فراهم نشده، بلکه ‌چهره‌ای پرسابقه برای این مسئولیت در نظر گرفته شده است.

سلطانی‌فر به تازگی در گفت‌و‌گو‌ با «تابناک» به تشریح مواضعش درباره ورزش پرداخت که در نوع خود منحصر‌به‌فرد بود و از میزان بالای شناخت وی به این حوزه حکایت داشت. او درباره اهمیت ورزش در ارتقای خودباوری و غرور ملی تأکید کرد: برای بسیاری از جوانان ما مهم نیست که ما در عرصه تکنولوژی و نانو‌تکنولوژی و علم و فرستادن ماهواره به فضا چقدر موفق شده‌ایم و چه دستاوردهایی داشته‌ایم، ولی برای بسیاری از جوانان ما مهم است که تیم ملی فوتبالمان به جام جهانی برود و اگر نرود، احساس سرشکستگی خواهند داشت. هیچ چیزی غیر از ورزش نداریم که بتواند چنین موج نشاط عمومی را در جامعه به راه اندازد..

سلطانی‌فر درباره ساختار کنونی وزارت ورزش و جوانان و بی‌توجهی به حوزه جوانان ـ که حوزه‌ای فرا‌تر از امور یک وزارتخانه و به اصطلاح فرابخشی است ـ به خبرنگار «تابناک» گفت: سازمان ملی جوانان، همچون سازمانی فرابخشی عمل می‌کرد؛ برای نمونه، بحث اشتغال را از وزارت کار و مسائل آموزش را از وزارت علوم و بهداشت و آموزش و پرورش دنبال می‌کرد. مشکلات جوانان ما راه انداختن مراسم و اهدای جوایز نیست.

استاندار پیشین مرکزی ادامه داد: با تشکیل وزارت ورزش و جوانان، کاری برای جوانان انجام نشده ‌ولی اینکه برگردیم به شیوه سابق و دو سازمان جدا تشکیل دهیم، با واکنش مجلس روبه‌رو می‌شویم. مجلس به دنبال این است که مسئولان پاسخگویش باشند، زیرا سازمان‌ مستقیم پاسخگو نیست و سوال از رئیس جمهور هم روندی دارد که جا نیفتاده است. اینکه دوباره وزارت ورزش و جوانان به سازمان تربیت بدنی و سازمان ملی جوانان تبدیل شود، مورد استقبال و تأیید مجلس نیست، ولی این که در ‌امور جوانان فکری اساسی کنیم، در دستور کار است.

قائم مقام مصطفی هاشمی طبا در سازمان تربیت بدنی درباره ساختار توسعه‌ای که به عنوان محور در حوزه ورزش باید به آن ‌توجه شود گفت: ساختار ورزش کشورهای موفق دنیا در المپیک و مسابقات جهانی، ساختاری است که مبتنی بر گسترش ورزش در آموزش و پرورش و دانشگاه‌ها و مرحله بعد باشگاه‌ها و بخش خصوصی است، نه مانند باشگاه‌های ما که هنوز آویزان به دولت و نهادهای دولتی و شبه دولتی هستند. اندک افرادی هم که در بخش خصوصی ما سرمایه‌گذاری کردند، بلایی به سرشان آمد که عطای ورزش را به لقایش بخشیدند.

وی ادامه داد: تا هنگامی که به باشگاه‌ها کمک‌های گوناگونی نکنیم؛ مثلا مکان و زمین به بهای مناسب و یارانه‌ای و تسهیلات بانکی یارانه‌ای و معافیت‌های مالیاتی ندهیم و تا این کار برای سرمایه گذار توجیه نداشته باشد، نمی‌توانیم در باشگاه‌داری موفق باشیم.

در آلمان ۸۳ هزار باشگاه خصوصی وجود دارد که پایه‌ ورزش این کشور را بنا نهاده‌اند‌، حال آن که ما هنوز ده باشگاه خصوصی نداریم و همه هم به بند دولت هستند؛ زیرپله‌ای‌هایی که باشگاه بدنسازی شده‌اند و هزار جور فساد در آن‌ها وجود دارد، توسعه ورزش بخش خصوصی نیست. باشگاه یعنی تشکیلاتی که سازمان و ‌امکانات مناسب و برنامه برای رده‌های پایه داشته باشد تا بالا و در چند رشته فعالیت کند.

سلطانی فر‌ درباره منابع توسعه بخش خصوصی در حوزه ورزش حرفه‌ای کشور و مشوق‌هایی که باید در این زمینه در نظر گرفت، اظهار داشت: باید زمین‌های دولتی موجود را‌ ارزان در اختیار سرمایه‌گذار بگذاریم. همچنین سیستم بانکی نیز از محل وجوه اداره شده دولت تسهیلات ارزان قیمت بدهد و از سوی دیگر معافیت مالی بدهیم. این موقع است که سرمایه‌گذار به جای آن که به سمت ساختمان سازی برود، وارد عرصه ورزش می‌شود. بار‌ها شعار داده‌ایم، ولی عمل نکرده‌ایم. اگر معافیت‌های مالی ندهیم، سرمایه گذار نمی‌آید و باشگاه‌های بخش خصوصی پا نمی‌گیرد و تا باشگاه‌ها پا نگیرد ورزش کشور متحول نمی‌شود.

استاندار پیشین گیلان با انتقاد از شیوه نادرست توسعه ورزش پرورشی در مدارس به عنوان پایه توسعه ورزش در کشور، خاطرنشان کرد: در آموزش و پرورش چرا برای فیزیک و شیمی و ریاضی زمان‌های خوب و اول وقت و دبیر خوب و امکانات خوب می‌گذاریم، اما برای ورزشی که در تربیت، تعلیم، سلامت، رشد و توسعه کشور می‌تواند تأثیرگذار باشد، بد‌ترین ساعت‌ها و ناچیز‌ترین امکانات را در نظر می‌گیرند؟

بسیاری از ورزشکاران المپیکی ما دوران قهرمانی ملی و قاره‌ای خود را در دوران دبیرستان و دانشگاه هستند. شناگری در المپیک ۱۴ طلا می‌گیرد، ‌دونده‌ای در المپیک ۳ طلا می‌گیرد، ولی همه مدال‌های المپیک ما را که جمع کنیم، ۱۵ مدال نمی‌شود.

وی با حمایت از آموزش ورزش به شکل تخصصی در مدارس و برنامه آموزش شنا در مدارس ـ که در چند سال اخیر‌‌ برای یکی از پایه‌های تحصیلی ناقص اجرا شد ـ گفت: یکسری مدارس به تازگی کار خوبی کرده‌اند. می‌گویند شرط ‌نام‌نویسی‌مان برای اول دبستان این است که دانش آموز شنا بلد باشد. اگر می‌خواهیم قهرمان شنا و دو می‌دانی و ژیمناستیک داشته باشیم، باید از دوره ابتدایی روی بچه‌ها کار کنیم. ۳۸ رشته تیراندازی مدال آور در المپیک داریم که مجموعاً می‌شود ۱۱۴ مدال. یک مدال برنز آن را با این همه نیروی بسیج و سپاه و ارتش نمی‌توانیم بگیریم! ما چند میلیون بسیجی داریم؟ چرا برنامه‌ریزی نمی‌کنیم که سازمان بسیجمان ۵ مدال المپیک در تیراندازی بگیرد؟

استاندار پیشین زنجان درباره ورزش همگانی، ضمن رد رویکردهای کنونی که در طرح‌هایی با نام راهپیمایی همگانی چندهزار نفره را در یک روز در مسیری حرکت می‌دهند و در سایر روزهای سال، این گروه جمعیتی از حداقل فعالیت ورزشی نیز بی‌بهره‌اند، تأکید کرد: روزی مقام معظم رهبری یک جمله ساده گفتند. گفتند ورزش همگانی این نیست که پیرمرد‌ها و پیرزن‌ها بروند ورزش کنند، بلکه به این معناست که همه بتوانند ورزش کنند. ورزش صبحگاهی که بیشتر مسن‌ها می‌آیند خوب است اما نمی‌توانیم بگوییم چون این کار را می‌کنیم بگوییم ورزش همگانی داریم. ورزش همگانی یعنی این که بچه‌هایمان و خودمان نیز هر روز ورزش کنیم. باید بدانیم که ورزش در سبد هزینه خانوار تأثیر مثبت می‌گذارد و هزینه‌های درمانی را پایین می‌آورد. اگر توانستیم این فرهنگ را پدید آوریم، می‌توانیم به ورزش قهرمانی امید داشته باشیم

متن کامل گفت و گوی «تابناک» با قائم مقام پیشین سازمان تربیت بدنی را اینجا بخوانید.