آنها که رفتند، آنها که هستند، آنها که نیامدند...

از رنو ۴ تا رنو مگان که اکنون در خیابانها و جادههای کشور در حال تردد است. سابقه رنو در ایران سابقه طولانی است، ولی تحریم غرب و دولتی بودن این شرکت، مانع از آن میشود که دیگر محصولات جدیدی از این شرکت فرانسوی در کشور وارد یا مونتاژ شود... .
چالش این شرکت با تحریم اما در خفا ادامه داشت تا این که چندی پیش دوباره مقامات این شرکت گزارشی از کاهش سود و ضرر و زیان شرکت رنو در قبال تحریمهای ایران منتشر کردند. البته تحریم ایران، یکی از دلایل کلی شرکت رنو برای زیان دهی بوده و مقامات این شرکت اعلام کردهاند که دلیل اصلی کاهش سود، تغییرات ساختاری در شرکت و قطع تجارت خود با ایران در اثر تحریمها بوده است.
مقامات شرکت رنو اعلام کردند، در حالی که سال گذشته سود این شرکت ۷۴۶ میلیون دلار بوده است، در نیمه نخست سال میلادی جاری، ۵۲ میلیون دلار سود داشتهاند. همچنین اعلام شده که هزینه تحریمها علیه ایران برای این شرکت، نزدیک ۵۱۲ میلیون یورو است.
گویا همین امر برای مقامات رنو کافی است که از خروج از بازار ایران سخن بگویند. گزارش اخیر این شرکت ضمن تأیید خروج خود از ایران، افزوده بود به دلیل ماندن در بازار ایران با توجه به تحریمها، زیانی چند صد میلیون دلاری داشته است.
بنا بر این گزارش، بیگمان شرکت خودرو سازی رنو به عنوان بازوی مهم فرانسه برای در فشار گذاردن ایران به لحاظ اقتصادی، ابزاری مناسب است. دلیل این امر آن است که دولت فرانسه با داشتن ۱۵ درصد از سهام این شرکت، بزرگترین سهامدار آن است و در نتیجه در تعیین سیاستهای این شرکت تأثیر گذاری بالایی دارد. خروج رنو از ایران پس از تحریمها چندان شگفتآور نیست.
اما این شرکت سابقهای طولانی در حضور در ایران دارد. امروزه هرچند رنو بیشتر با محصولاتی نظیر مگان و لوگان (تندر ۹۰) در ایران شناخته شده است، هنوز هم میتوان نشانی از کهنهکاران این شرکت در خیابانها و جادههای کشور دید.
شرکت رنو پارس که در سال ۸۳ در ایران راهاندازی شد، طی قراردادی از سوی شرکت رنو با ایدرو، ایران خودرو و سایپا در قالب جوینت ونچر فعالیت خود را آغاز کرد؛ اما پیش از آن رنو سابقه حضور در ایران را داشته است.
رنو ۴ نخستین ورودی به ایران
این خودرو که در سال ۱۹۶۱ برای نخستین بار تولید شده، تا سال ۱۹۹۴ در کشور فرانسه، بلژیک، اسپانیا، پرتغال و دوازده کشور دیگر خطوط تولید خود را داشته و به شکل مونتاژ در ایران نیز شاهد حضور آن بودیم. البته این خودرو به تعداد بسیار اندک وارد ایران شد، به گونهای که شاید کمتر کسی از آن خاطرهای داشته باشد.
رنو 5 کمی پیشرفته تر و متفاوت تر
این خودرو که نسل دوم رنو هاچ بک و ارتقا یافته رنو 4 بود، در سال 1376 و در حالی که پیش از آن تنها توسط سایپا مونتاژ میشد، خط تولید خود را به شرکت پارس خودرو فروخت و از آن پس به عنوان سپند وارد بازار ایران شد. این خودرو بعدها و در سال 83 با سوار شدن موتور پراید بر بدنه خود P.K گرفت و تولید آن تا سال 87 ادامه داشت که پس از آن متوقف شد.
رنو 21 محصولی کاملا متفاوت
این خودرویی بود که بیشتر آن را تاکسی مدرن به یاد دارند. رنو 21 که نخستین بار در 1986 تولید شده، یک خودرو در کلاس خانواده تعریف شده است. این خودرو جایگزین موفقی برای رنو 18 بود که هیچ گاه وارد ایران نشد. رنو 21 به تعدادی محدود وارد ایران شد و هیچ گاه خط تولید آن در کشور راهاندازی نشد.
اما گذشته از این خودروهای «کلاسیک» شرکت رنو، محصولات جدیدتر این شرکت نیز پای خود را به بازار ایران باز کردند؛ خودروهایی که برخی از آنها را به خوبی میشناسیم و برخی دیگر را شاید نه.
رنو مگان که هم اکنون به تعدادی زیاد در کشور به مونتاژ میرسد، در واقع نسل دوم این خودرو با کمی تغییرات است. این خودرو برای نخستین بار در سال 1988 تولید و نسل اول آن در 1995 عرضه شد. نسل دوم این خودرو در سال 2002 به بازار آمد که در دو مدل سالون و مگان R26 عرضه میشد. مدل سالون آن همان مگانی است که اکنون در بازار ایران مونتاژ میشود.
رنو مگان R26
اما تندر نود، همان رنو لوگان است که از سال 2004 به بازار عرضه شده است. این خودرو که جانشین داکیا 1300 بوده، به ویژه برای بازاریابی و فروش در کشورهای در حال توسعه همچون برزیل و هندوستان بوده است. این خودرو در چند کلاس عرضه شده و مدلهای نسل اول آن شامل مدل وانت و استیشن نیز میشود.
نسل دوم این خودرو که از سال 2012 عرضه شده به کلی با نسل اول به لحاظ طراحی داخلی و خارجی متفاوت است.
داکیا یا لوگان (تندر 90) نسل دوم

در تیر ماه سال گذشته مدیر عامل شرکت رنو پارس اعلام کرد که محصولات جدید شرکت رنو در سال 2013 و 2014 وارد بازار ایران خواهند شد. محصولاتی که شامل رنو داستر و ساندرو (شاسی بلند) میشد. با این تفاسیر گویا این محصولات دیگر هیچ گاه وارد کشور نخواهند شد.
رنو داستر

رنو ساندرو




