نگاه شما: گوش کن، خدا تو را صدا میزند
«شهر رمضان الذی انزل فیه القران هدی للناس وبینات من الهدی و الفرقان»
در بیان اهمیت و فضیلتها و برتریهای ماه مبارک رمضان، آیاتی از قرآن مجید و روایات و احادیث فراوانی نیز از معصومین «صلوات الله علیهم اجمعین» وجود دارد. علاوه بر آنها سخنان نغز و تعابیر لطیف و بیبدیلی نیز از بزرگان دینی و علما و دانشمندان و ادیبان و شاعران در وصف ماه مبارک رمضان و ویژگیهای بزرگ این ماه عزیز، به ثبت رسیده است.
تمام این تأکیدها و یادآوریها نه تنها برای بیان و اعلان خصوصیات ماه مبارک رمضان که در حقیقت هشدار و زنهاری است به ما که مبادا از این موقع و از این زمان و فرصت، با غفلت بگذریم و از درک و دریافت مواهب بیشماری که در لحظه لحظههای آن موج میزند، بیبهره بمانیم.
فضایل و نعمتهایی که از سوی خداوند متعال در این ماه شریف به ما و بلکه به تمام هستی عنایت شده است، چه بسا غیر قابل شمارش بوده و بلکه از اسرار الهی باشند، به گونهای که تنها مقربان و برگزیدگان و اهل سِر، قادر به فهم و درک تمام حقیقت آن باشند و سهم دیگران از این حقیقت بزرگ، چیزی بیش از تلاش موری برای جابجا کردن کوه نباشد. هر چند، همین تلاش نیز اگر همراه با اخلاص و با هدف نزدیکی بیشتر به محضر الهی باشد، نزد کریم بیهمتا مأجور و محفوظ خواهد بود. «انشاءالله»
به منظور بیان هر چه بهتر یکی از ویژگیها و تفاوتهای ماه مبارک رمضان نسبت به دیگر ماههای سال، چارهای جز استفاده از زبان استعاره و تمثیل نیست؛ بدین معنا که در تمام ماههای سال، ما بندگان ناچیز و سراسر نیاز، به درگاه خداوند متعال روی میآوریم و خواستههای خود را به پیشگاه رحمانی معروض میداریم و برآورده شدن حاجات خود را از محضر ربانی مسألت مینماییم.
اما در ماه مبارک رمضان، خداوند متعال، آن قادر مطلق و آن خالق بینیاز، به بندگان نیازمند و ضعیف خود روی میآورد و آنها را فرامیخواند تا در این ماه بزرگ در سایهسار لطف و عنایت و رحمت و فیض خاص او، آرامش و طمأنینه یابند. خداوند در این ماه زیبا، به سوی ما گام برمیدارد و آغوش مهربانی و رحمت و مغفرت خود را به روی ما میگشاید و صد دریغ و افسوس اگر این فرصت گرانبها را پاس نداشته و دعوت خدا را غنیمت ندانیم. خداوند در این ماه همه هستی را به صف کرده است. عرش و فرش، ملایکه و روح، کائنات و کون و مکان، جن و انس همه و همه در تدارک کاری بزرگ در تکاپو هستند.
آری خبری در راه است؛ میهمانی خدا! میهمانی که همه برای شرکت و حضور در آن دعوت شدهاند. مدعو خداست، کارت دعوت قرآن کریم و پیام آور دعوت پیامبر اعظم (ص)، میهمان من و تو و همه آنهایی که میشناسیم.
حکایت ماه مبارک رمضان و ناآگاهی ما نسبت به حقایق گوناگون و متعالی این ماه گرامی، بسان حکایت آن گروهی است که شبانگاه و در ظلمتی ژرف از منطقهای بیابانی و کویر مانند میگذشتند. آنها در اثنای عبور احساس کردند که سنگها و یا چیزی شبیه سنگهای کوچک و بزرگ زیر پای آنها ریخته است. پراکنده بودن این قطعات در این منطقه از بیابان برای آنها شگفتانگیز بود؛ اما از سوی دیگر، در ظلمت شب، قادر به شناخت ماهیت و چیستی این قطعات سنگ گونه نبودند. هر یک از دیگری در این باره میپرسید.
در این میان پیر مردی جهان دیده و آگاه، در کلامی کوتاه و همراه با ایهام، همگان را مورد خطاب قرار داد و گفت: ماهیت این سنگها فردا برای شما مشخص خواهد شد اما همین قدر بدانید که هرکس از این سنگها بردارد، پشیمان میشود و هر کس نیز که از اینها برندارد، پشیمان میشود و نیز بدانید که امکان بازگشت و جبران اشتباه و اصلاح خطا برای هیچ یک از شما وجود ندارد. پس از بحث و گفتوگو، عدهای از برداشتن سنگها منصرف میشوند و تعدادی دیگر مقداری از آن را برداشته و با خود میبرند. در سپیده دم و پس از برآمدن خورشید جهان افروز، افراد محتویات کیسههای خود را بررسی کردند و در کمال حیرت دیدند که قطعاتی را که تصور میکردند خرده سنگ هستند، جواهراتی بس زیبا و گرانبها هستند. با آگاهی همه از ماهیت ارزشمند این قطعات، آنها که مقداری از سنگها را برداشته بودند، افسوس میخوردند که چرا مقدار بیشتری از آن را بر نداشتهاند و آنها که هیچ برنداشته بودند بر خود نهیب زده و خود را سرزنش میکردند که چرا حداقل مقدار کمی از این جواهرات پر قیمت برنداشتهاند و از وادی نعمت بیبهره گذر کردهاند.
دنیا، همان بیابان و زندگی ما نیز همان گذر از بیابان است، گذر و عبوریتکرارناشدنی. هیچ کس نمیتواند بر مبنای مستندات عقلی و نقلی، ادامه زندگی خود و یا دیگری را نه برای یک سال که حتی برای یک روز نیز تضمین و اثبات نماید. از همین روی، امکان تجربه کردن ماه مبارک رمضانی دیگر برای هر یک از ما، هم محتمل و هم منتفی است. به همین دلیل باید از فرصت موجود برای بهرهمند شدن از فیوضات و نعمات بیاندازه خداوند در ماه مبارک رمضان به خوبی و به بهترین شکل ممکن استفاده کرد. ماه مبارک رمضان، ماه نزدیکی بیشتر به خداوند است. ماه نزول قرآن و ماه انس با قرآن است. ماه نماز و عبادت است و ماه شبهای قدر. ماه نیکی و نیکوکاری است. ماه مبارک رمضان، ماه توجه بیشتر به نیازمندان و ماه عواطف انسانی و پدرانه نسبت به ایتام است. ماه عفو و اغماض و در گذشتن از خطای دیگران است. ماه صلح و دوستی است. ماه رمضان، ماه گوشهای پاک، زبانهای پاک، چشمهای پاک و ماه دلهای پاک است. ماه مبارک رمضان خلاصه و عصاره همه خوبیها و زیر پا نهادن همه زشتیها و بدیهاست و در یک کلام ماه مبارک رمضان «شهر الله الاعظم» است.
مراقب باشیم شیطان در گوش ما نجوا میکند که: این ماه و تمام برکات آن مخصوص خوبان و برگزیدگان درگاه الهی است و امثال تو در این میهمانی جای ندارند. شیطان با این ترفند تلاش میکند تا ما را از قبول دعوت الهی منصرف نماید. اما بر خلاف وسوسه و دسیسه شیطان، ماه رمضان، ماه همه است. در این ماه همه میهمان خدا هستند. خوب و بد، سیاه و سفید، کوچک و بزرگ، مسلمان و غیر مسلمان. خدا همه را صدا میکند. خدا همه را به اسم صدا میکند. کسانی هم که به هر علت و به دلیل بیماری و یا مسافر بودن و یا کهولت سن و ضعف جسمانی قادر به گرفتن روزه نیستند، آنها نیز مخاطب خدا هستند و آنها نیز میهمان خدا هستند. چه اینکه آنها نیز با وجود ناتوانی و عذر برای روزه داشتن اما با رعایت حرمت ماه صیام و احترام روزهداران، در این میهمانی با شکوه شرکت میکنند.
در این ماه شریف اما به افراد بسیاری توفیق مضاعف عنایت شده است. افرادی که خود در عین اینکه میهمان خدا هستند، خداوند آنها را برای پذیرایی از میهمانان خود نیز انتخاب کرده است. آن نانوای شریفی که با دهان روزه، در کنار تنور گرم و آتشین صبح را به غروب میرساند و نان مورد نیاز میهمانان خدا را تأمین میکند. آن آشپز سختکوشی که مسؤلیت طبخ و تأمین آش و حلیم روزه داران را قبول کرده است. آن رانندگان پرتلاش تاکسی و اتوبوس که وظیفه جابجایی روزه داران را بر عهده گرفتهاند. آن مأمور پلیسی که با دقت و هشیاری نظم و امنیت شهر و روزهداران را بر عهده دارد. آن کدبانو و خانم خانه داری که محیط خانه را برای اسکان و آسایش و عبادت اعضای خانواده، آماده میکند و دهها و صدها نمونه دیگر از این افراد؛ چنانچه هدف از تلاش صادقانه و خالصانه خود را خدمت به میهمانان خدا محسوب نمایند و نه فقط یک مسؤلیت اداری یا اجتماعی و یا خانوادگی و این تلاش خود را با عشق و مهربانی به بندگان خدا عرضه نمایند، اطمینان داشته باشند که نزد خداوند کریم، از اجر مضاعف و پاداش بیشتر بهره خواهند داشت. (انشاءالله)
سخن پایانی؛ خداوند به سوی ما گام برداشته و ما را صدا میکند. خدا آغوش خود را گشوده است تا من و تو را در بر بگیرد. به ندای قلب خود و به پیام فطرت خود توجه کن. صدای خدا را میشنوی؟ خدا منتظر تو و من است. رسم معرفت و شرط ادب ایجاب میکند تا ما نیز به سوی خدا گام برداریم. فاصله زیادی میان ما و خدا نیست. خدا از رگ گردن ما به ما نزدیکتر است. در خانه دل را باز کنیم و خدا را در آن پذیرا باشیم. اگر خدا را برای خود بخواهیم، خدا نیز ما را برای خودش خواهد خواست. «انشاء الله» و بدان اگر در این ماه از خواندن نماز بیش از گذشته لذت میبری، اگر در این ماه برای نجوای عاشقانه با خدای مهربان، دلتنگ شدهای، اگر هوس کردی در خلوت شبانگاه سر به سجده بگذاری و راز دل با خدا بگویی، اگر گهگاه شبنم اشک، ژاله چشمان تو را نوازش داد و اگر قرآن را زیباترین نغمه هستی یافتی و با دل و جان آیات خدا را شنیدی و در آن به اندیشه فرو رفتی؛ همه این حالات و تغییرات را نشانه حضور مقبول خود در محفل الهی بدان و این حالات را سخت گرامی بدار و در حفظ آن سخت کوشا باش.
نوشته را با کلام خداوند متعال زینت داده و آغاز نمودیم و آن را با کلام آرامش بخش و هدایتگر حضرت احدیت متبرک ساخته و به پایان میبریم و دل و جان خوانندگان محترم را با ترجمه آیات ۳۰ تا ۳۶ سوره فصلت به به نورانیت و اطمینان فرا میخوانیم: «آنان که گفتند محققاً پروردگار ما خدای یکتاست و سپس بر ایمان خود پایدار ماندند، فرشتگان رحمت بر آنها نازل شوند و مژده دهند که دیگر ترس و اندوهی از گذشته خود ندارید و شما را به همان بهشتی که وعده داده شده، بشارت باد * ما فرشتگان در دنیا و آخرت یاران و دوستداران شما هستیم و برای شما در بهشت، هر چه مایل باشید یا آرزو و تقاضا کنید؛ همه فراهم است * این سفرههای احسان را خدای مهربان برای شما گسترده است * و هر کس خلق را به سوی خدا خواند و [خود] نیکوکار گردید و با تضرع گفت که من تسلیم خدا هستم * و هرگز نیکی و بدی در جهان یکسان نیست. همیشه بدی خلق را به بهترین عمل پاداش ده تا همان کس که گویی با تو در دشمنی است، دوست و خویشاوند تو شود* ولیکن کسی به این مقام بلندمرتبه نمیرسد، جز کسانی که صبر و شکیبایی میکنند و برخوردار از حظ عظیم هستند * و هرگاه از (وسوسه) شیطان بر تو رنج و نگرانی میرسد، به خدا پناه ببر که او به دعای خلق شنوا (و به احوال همه) داناست.
فرستنده: غلام رضا کاظمیان پور
* برای آشنایی با شرایط و نحوه همکاری با «نگاه شما» اینجا را کلیک کنید.
خدا بس به ما نزدیک است و شیطان بسی دور. او از رگ گردن به ما نزدیکتر و شیطان بسی دور در کمینگاه.
صحبت اینجاست که ما چه مقدار به او نزدیکیم!!!
و من الله توفیق.




