نگاه شما: حکایت یک امامزاده رها در گیلان

اواخر خرداد گذشته، طی سفری به گیلان و مشخصا به قصد دیدن زیبایی‌های ماسوله، برای ادای فریضه نماز و استراحتی کوتاه در جوار امامزاده «عبدالله بن موسی» توقف کردیم. گذشته از آن که در طول عمرم سرویس بهداشتی آلوده و چندش‌آورتر  از آن چه آنجا بود ندیده بودم، صحن امامزاده نیز
بسیار کثیف و نامرتب بود.

توده پشه و حشرات مرده روی بخش‌های مختلف فرش نمازخانه پخش بود، مطلقا کسی مراقب و متولی نبود، لامپ‌ها روشن و ساعتهای دیواری از کار افتاده و توی تاقچه، هم سطل زباله بود هم مجلد ادعیه و قرآن.

با این همه، کاشی‌کاری و آینه‌کاری و تذکر به رعایت حجاب از قلم نیفتاده بود! این واقعا مایه تأسف و تأثر است. واضح است که این همه بی‌مبالاتی و رها کردن یک مکان مقدس به حال خود، ربطی به بودجه ندارد؛ کمی غیرت و مسئولیت‌پذیری می‌خواهد.