ثبات مهره مفقوده فوتبال ایران

زمزمه‌های قطع همکاری سران تراکتورسازی با تونی اولیویرا، سرمربی محبوب تبریزی‌ها نشان می‌دهد همچنان مدیران حرفه‌ای در فوتبال ایران جایی ندارند، مدیرانی که همچنان در اندیشه‌ معجزه‌ یک مربی در طول یک فصل هستند، کاری‌که شاید تنها در ایران و کشورهای حاشیه جنوبی خلیج فارس رایج است و امیر قلعه‌نویی در سپاهان، زلاتکو کرانچار در سپاهان، افشین قطبی در پرسپولیس، علی دایی در سایپا و مجید جلالی در پاس تهران موفق به انجام آن شدند. مزه‌ اینگونه قهرمانی‌ها همانقدر شیرین است که افول تیم قهرمان در فصل بعد تلخ است. حال در این شرایط ثبات کادر فنی در سپاهان در دوره‌ امیر قلعه‌نویی و زلاتکو کرانچار وقتی با ثبات سایر شرایط همراه شد، بازدهی جالب توجه داشت، سه قهرمانی متوالی و البته قرارگیری در آستانه‌ چهارمین قهرمانی که شاید تا چند هفته‌ی دیگر قطعی شود.

 اما در ایران مربی بزرگی همچون تونی اولیویرا اگرچه نیمی از ابزار هموطن خود یعنی مانوئل ژوزه را در اختیار ندارد، اگرچه همچون سپاهان شاگردانش آرامش مالی ندارند، اما تیمش تا آخرین هفته‌ها نیز در کورس قهرمانی می‌ماند و می‌جنگد، اما درست زمانی‌که برابر مدعیان نخست قافیه را می‌بازد، زمزمه‌های رفتن او سر داده می‌شود. این مربی که بارها و بارها نشان داده است که راه دلبری از هواداران را خوب آموخته و تعصب خود را به رخ هواداران کشیده است تا محبوبیت او اینگونه روی سکوها افزایش یابد، هرچند تونی ، قهرمانی که هیچ، حتی موفق نشد همچون قلعه‌نویی به نايب‌قهرمانی دست یابد. اولیویرا توانایی‌های فنی قابل توجهی داشته و حتی یکی از صدرنشینان در طول فصل بوده است، اما صبر مسئولان تراکتور گویا خیلی خیلی كمتر از اين حرفهاست.تراکتور سال‌ها در لیگ برتر نبوده و تازه یکی، دوسال است که نام خود را به عنوان یک مدعی مطرح کرده است. آیا شخصیت قهرمانی برای آنان به‌طور کامل شکل گرفته و تنها مشکل قهرمانی تراکتور از مدیریت فنی این تیم است؟ بدون تردید اگر امیر قلعه‌نویی در تراکتور می‌ماند، روند موفقیت‌آمیز خود را تداوم می‌بخشید، اما به هر دلیلی رفت و سرنخ موفقیت تراکتور به تونی سپرده شد، او از سطحی دیگر به فوتبال ما آمد و مدیریت‌ فنی خاص خود را دارد، پس تردید نکنید او از پایه آغاز کرد. پس چرا حالا که او هم تعصب دارد و هم تمایل، باید در شرایطی که به داشته‌های فنی‌اش اعتماد داریم، راه خروج را به او نشان دهیم و به دنبال کسی باشیم که باید از ابتدا زمینه‌سازی را آغاز کند؟ آیا این بازگشت به نقطه‌ صفر نیست ؟اولیویرا حالا مقبولیت ویژه‌ای در میان سکوهای یادگار امام دارد، در سوی دیگر کارشناسان فنی نیز او را یکی از برترین مربیان خارجي لیگ برتر می‌دانند.اما گويا او متاسفانه دچار سرنوشت مصطفی دنیزلی در ايران شده است، مربی که باتوجه به شاخصه‌های فنی قابل ستایش‌ خود موفق به کسب هيچ جامي نشد اما تغييرات شگرفي را در تيم هاي متبوعش خلق كرد تا جايي كه هنوز همه به نيكي از او ياد مي كنند.باري باید به اولیویرا فرصت داد تا از شالوده اي که ساخته است، بهره‌ کافی را ببرد.نمايش امروز تراكتوري ها مويد اين واقعيت است كه اگر فصل بعد تقويت شوند آنان يكي از نامزدهاي اصلي قهرماني هستند.