متهم مناسبسازي ساختمانها: سازمان بهزيستي
دكتر احمد فياضبخش، فرزند بنيانگذار سازمان بهزيستي، در نامهاي انتقادي از عملكرد نامطلوب سازمان بهزيستي و وزارت رفاه نوشت: بنا بر ماده 3 آييننامه اجرايي ماده (2) قانون جامع حمايت از حقوق معلولان (مصوب خرداد 84 هيأت دولت)، دستگاهها موظفند در يك برنامه سه ساله از زمان تصويب و ابلاغ اين آييننامه هر سال دستكم 30% از ساختمانهاي عمومي وابسته را براي معلولان… مناسبسازي كنند.
فاصله بين خرداد 84 تا زمان حال، يعني آذر 86 تقريبا 5/2 سال ميشود. با يك حساب سرانگشتي و بر مبناي دستكم 30 درصد مناسبسازي سالانه، سازمان بهزيستي بايد در اين مدت، دستكم 75 درصد از مراكز و ساختمانهاي خود را كه بيشترين مراجعات معلولان را دارد، مناسبسازي ميكرد، در حالي كه بر پايه گزارش اخير سازمان بهزيستي، از آغاز پيدايش اين سازمان تاكنون، تنها 40 درصد ساختمانهاي آن مناسبسازي شدهاند.
به باور كارشناسان، در خوشبينانهترين حالت، تنها 5 درصد از اين 40 درصد در اين فاصله زماني محقق شده است. به عبارت ديگر، سازمان بهزيستي به عنوان دستگاه متولي امور معلولان به جاي انجام تكليف قانوني 75 درصدي خود، تنها 5 درصد مناسبسازي انجام داده است. با اين توصيف، آيا انجام وظايف قانوني سازمان بهزيستي كه بايد در اين باره پيشرو و الگوي ديگر سازمانها و نهادها باشد، نيازمند تشكيل ستاد مناسبسازي است؟
با قدري انصاف، درمييابيم كه متهم اصلي در موضوع مناسبسازي، سازمان بهزيستي است و ارايه گزارش نادرست در برنامه گفته شده از سوي كساني كه از ارادتمندان رياست سازمان بهزيستي هستند و همواره بيشترين كمكهاي مالي و حمايتهاي ديگر را از سوي سازمان دريافت كردهاند، چيزي جز فرافكني و آدرس غلط دادن نيست.
گفتني است، اين نامه پيش از اين، براي بخش خبري 20:30 در واكنش به تشكيل ستاد مناسبسازي از سوي وزير رفاه فرستاده شده بود.
