حمایتی از تیم ملی در کار نیست
مشکلات مالی باشگاهی فوتبال ایران به فدراسیون فوتبال هم تسری پیدا کرده است تا درد «پول» یک اپیدمی فراگیر در تمام سطوح فوتبال ایران باشد جالب اینکه به نظر می رسد شرایط ویژه استقلال و پرسپولیس و حساسیت ها در مورد این دو باشگاه ایشان را در رفاهی به مراتب بهتر از فدراسیون فوتبال قرار داده است.
به نوشته سرمايه، هر دو این باشگاه ها توانسته اند از صدقه سر اسپانسر، بخش چشمگیری از هزینه های خود را جبران کنند و این در حالی است که فدراسیون فوتبال که نزدیک به یک سال از عمر آن می گذرد هنوز نتوانسته یک حامی مالی پرقدرت برای خود دست و پا کند تا از این تنگنای مالی جان سالم به در برد. هدایتی در پرسپولیس و انصاری در استقلال نقش سوپاپ های اطمینان را بازی می کنند و در از جیب خرج کردن هم اکراهی ندارند اما چرا یک نفر یا نهاد اقتصادی مثل آنها در دامان فدراسیون فوتبال گذاشته نمی شود، آیا باشگاه برای ما عزیزتر از تیم ملی است؟
صدای گلایه از اکثر اتاق های فدراسیون فوتبال شنیده می شود. حمید داوران از دستمزدهای عقب افتاده می گوید و اینکه رقم های فعلی هرگز جوابگوی نیازهای داوران نیست و آنها را مجبور کرده است به قضاوت به عنوان شغل دوم خود بنگرند. قطعاً این اتفاق نقش چشمگیری در افت میزان آمادگی جسمی و روانی آنها و سطح کیفی قضاوت ها خواهد گذاشت.
کمیته فوتسال همین چند روز پیش معطل بستن یا نبستن قرارداد با حسین شمس بود؛ مربی ای که نتیجه گرفت و بحق، طلب حقوق و قراردادی سنگین تر از گذشته کرد. فدراسیون بارها اعلام کرد او از نظر فنی مورد قبول و موجه است اما در نشستن پای میز قرارداد اکراه داشت. اما چرا؟ جواب باز هم چیزی جز تنگنای مالی نبود.
علیدوستی سرمربی تیم ملی نوجوانان که همین اواخر قهرمان آسیا شده است برنامه ای مدون و کامل روی میز کفاشیان گذاشت تا تیم را برای مسابقات جام جهانی آماده کند اما کفاشیان روی اکثر اردوهای خارجی این تیم قلم گرفت و در عوض به انجام اردو و مسابقه در داخل کشور سفارش کرد تا به اصطلاح هزینه ها را جمع و جور کرده باشد. کمیته انضباطی برای بازیکنان اخلاق مبلغی به عنوان پاداش در نظر گرفته است و آن را اعلام می کند اما رئیس فدراسیون این کمیته را خطاب قرار داده و به شوخی می گوید: «اول پول جریمه ها را بگیرند بعداً خرج روی دست ما بگذارند.»
اما مشهورترین طلبکار فدراسیون فوتبال علی دایی سرمربی تیم ملی است. اولین اعتراض او به چند ماه قبل برمی گردد که نداشتن قرارداد را بهانه کرده بود. آن اتفاق با دخالت سریع علی آبادی حل و فصل شد اما کسی دقیقاً نمی داند که از مبلغ سکرت قرارداد دایی چیزی هم به او پرداخت شد یا نه اما اعتراض دوم او که در طول این هفته شایعات فراوانی را به همراه داشت و برخی رسانه ها از استعفای او هم خبر دادند به کمبود های مالی تیم ملی مربوط می شد. هزینه اردوی عمان خیلی دیر به تیم تزریق شد؛اتفاقی که در اردوهای قبل هم افتاده بود. حرف و حدیث ها در مورد لغو سفر اروپایی تیم ملی که البته برای آن می شد دلایلی غیراز مسائل مالی را هم مطرح کرد هم مزید بر علت شد تا یکبار دیگر رابطه او و فدراسیون شکر آب شود.
به این مسائل می توانید هزینه برگزاری مسابقات، ایاب وذهاب داوران و مسوولان برگزارکننده مسابقات، پاداش های تیم های ملی، سیاهه ای از خرج های ریز و درشت فدراسیون را هم اضافه کنید. بر خلاف هزینه ها، منابع درآمدی بسیار محدود است و ابتکاری هم در به وجود آوردن این منابع دیده نمی شود. پیراهن تیم ملی از تولیدی سرمربی تیم تامین می شود و برخلاف تمام دنیا البسه ملی در اختیار بالاترین پیشنهاد قرار می گیرد و قسمتی از درآمدزایی است، این امکان از فوتبال ایران گرفته شده است.
پرونده اسپانسر تیم ملی در بن بست مذاکرات گیر افتاده است و جمله تکراری مسوولان فدراسیون که «همین روزها این قرارداد نهایی می شود و خبرهای خوش خواهیم شنید» مدت هاست که ترجیع بند اکثر مصاحبه های ایشان شده است و از خبر خوش هم خبری نیست.
سایپا به طور کامل از انجام این کار سر باز زد و ایران خودرو هم با فدراسیون به تفاهم نرسیده است. اشکال از کجاست؟ کمیته بازاریابی فدراسیون فوتبال یا نهادهای صنعتی و اقتصادی کشور که در حمایت از فدراسیون فوتبال اکراه دارند؟
شاید هم هردو، هیچ کس در خانه کسی را نمی زند که او را مورد حمایت قرار دهد و پول به پایش بریزد و این وظیفه خود فدراسیون است که در خانه صاحبان صنایع را دق الباب کند و موقعیت های متفاوت برای خود ایجاد کند اما در محقق شدن این اتفاق نیرویی ورای دامنه توانایی های فدراسیون هم لازم است؛چیزی شبیه به آنچه در مورد معرفی ایرانول به فوتبال در زمان دادکان و تکلیف شدن این شرکت به حمایت گسترده از فوتبال شد.
چرا وقتی رئیس جمهور می تواند با ورود به مساله حق پخش تلویزیونی این گره را باز کرده و گوشه ای از مشکلات فوتبال را حل کند در مورد حمایت تیم ملی که سرنوشتش مورد توجه میلیون ها مخاطب جوان است از آن دریغ کند؟با ادامه روند فعلی و خالی شدن خزانه فدراسیون قطعاً مشکلات و نارضایتی ها بیش از پیش جنجال ساز خواهد شد و عواقب آن به چشم تیمی خواهد رفت که در آینده نزدیک باید از مسیر پر پیچ و خم و صعب العبور صعود به جام جهانی فوتبال بگذرد.
