تئاتر شهر به بودجه مستقل و جدول اجراهاي مشخص نرسيد!
کد خبر: ۳۰۴۰۲۱
| | 2289 بازدید

مدير مجموعه تئاتر شهر در سال 90 وعدههايي را در اولين و تنها نشست رسانهاي خود ارائه داد که با وجود قدم گذاشتن به آخرين ماه سال 91 هنوز هيچکدام از اين وعدهها عملي نشده و دلايل عملي نشدن آنها نيز اعلام نشده است.
وقتي قرارست حال و هواي يک سال تئاتري و ميزان توجه به تئاتر حرفهاي را بررسي کرد اولين مکان و محلي که مورد توجه قرار ميگيرد مجموعه تئاتر شهر است.
شعار مديران و مسئولان تئاتري طي سالهاي اخير تمرکززدايي تئاتر از مرکز تئاتر و گسترش آن در سطح شهر و همچنين ساير استانها و شهرهاي کشور است. اينکه مديريت و تصميمگيرندگان تئاتر تا چه ميزان در راه تحقق شعار خود موفق عمل کردهاند موضوعي است که در مجالي ديگر مورد توجه قرار ميگيرد.
اما شعار تمرکززدايي از مجموعه تئاتر شهر هيچگاه به معني کمرنگ کردن اهميت و فعاليتهاي اين مجموعه نيست و نبايد باشد. تئاتر شهر به عنوان قلب تپنده تئاتر ايران بايد در ميان تمام شعارهاي مديران و مسئولان تئاتري با قدرت و قوت به فعاليت خود ادامه دهد زيرا کمرونق شدن اين مجموعه تأثير مستقيمي بر تئاتر حرفهاي ميگذارد.
سالهاست که تئاتر شهر از دوران طلايي و پررونق خود در دهه 70 دور شده است و مديران اين مجموعه در ابتداي دوره خود وعدههايي را دادند که عملي نشد. در هر دورهاي براي تئاتر شهر تصميمي گرفته شد که اين تصميمات از سوي ادارهکل هنرهاي نمايشي و يا مديران مجموعه بود. زماني طرح هويتبخشي تالارهاي نمايشي مطرح شد ولي سرانجامي نداشت.
زماني بدون توجه به گله و اعتراض هنرمندان تئاتر بساط کارگاه دکور و لباس مجموعه تئاتر شهر برچيده شد. در دورهاي شورايي هنري براي تئاتر شهر شکل گرفت تا در برنامهريزي اجراهاي تئاتر شهر تأثير مثبتي داشته باشد که تا به امروز تأثيرات اين برنامهريزي از ديد هنرمندان تئاتر و اهالي رسانه پنهان است.
سالهاي اخير سالهاي چندان مثبت و مؤثري براي مجموعه تئاتر شهر نبوده است. طي دو سال اخير تئاتر شهر در رکود برنامهريزي و تغييرات مثبت و مناسب براي اين مجموعه و هنرمندان تئاتر بوده است. وقتي در بهار سال 90 سيدصادق موسوي به عنوان مدير جديد مجموعه تئاتر شهر انتخاب و معرفي شد و وقتي اولين و تنهاترين نشست رسانهاي خود را برگزار کرد وعدههايي را داد که در ابتدا باعث خوشحالي هنرمندان تئاتر و همچنين اهالي رسانه شد.
وعدههايي که محقق شدن آنها گامي رو به جلو براي تئاتر شهر و بالطبع تئاتر حرفهاي ايران بود. احياي کارگاه دکور و لباس مجموعه، مستقل اداره شدن تئاتر شهر و در نظر گرفتن بودجهاي مستقل براي مجموعه، برنامهريزي مشخص براي اجراهاي تئاتر شهر، ايجاد فضايي امن و مناسب در پيرامون مجموعه تئاتر شهر، نصب تلويزيوني بزرگ در ضلع شمالي مجموعه که بخشهايي از نمايشهاي روي صحنه از طريق آن پخش شود، تبديل مجموعه تئاتر شهر به يک مجموعه فرهنگي هنري بينالمللي از برخي از اين وعدهها بود.
موسوي در آن نشست تأکيد کرد: تئاتر شهر هيچ تعهدي نسبت به تئاتر تهران و کشور ندارد و تنها به تئاتر ميانديشد. از اين به بعد پارامتر اصلي انتخاب آثار در تئاتر شهر حرفهاي بودن آثار از لحاظ تاثيرگذاري، تبليغات، جذب مخاطب و غيره است. همچنين بايد مناسبترين و بدون نقصترين آثار در ايام اعتقادي ما و مناسبتهاي اجتماعي كشورمان در مجموعه تئاتر شهر روي صحنه بروند. مدير مجموعه تئاتر شهر در همان نشست اعلام کرد که مشکل تئاتر شهر با حرف زدن حل نميشود. وي همچنين از افزايش 50 درصدي بودجه حمايت از توليد آثار نمايشي خبر داد.
موسوي در بخش ديگري از وعدههاي خود گفت: با افتخار و سربلندي به سراغ كساني ميروم كه سالها از تئاتر دور بودهاند و نتوانستند اجرايي را روي صحنه ببرند، اسامياي كه مدتها به گوش نميخوردند به زودي با آثار مناسب و جذاب خود در تئاتر شهر ديده ميشوند. وي با اشاره به اينکه قرار است به سمت فروش بليت فصلي حركت كنيم تأکيد کرد: در دوره من كلامي دروغ نخواهيد شنيد. تمامي وعدههاي داده شده در بهار سال 90 وعدههاي قابل تأمل و انرژي بخشي براي تئاتر و هنرمندان و فعالان تئاتر ايران بود.
اما متأسفانه و با وجود اينکه وارد آخرين ماه سال 91 شدهايم هنوز مخاطبان تئاتر و بهويژه مراجعهکنندگان به تئاتر شهر نتوانستهاند بليت نمايشهاي مورد نظر خود را به صورت فصلي خريداري کنند. هنور اسامي هنرمنداني که مدتها بود در تئاتر و مجموعه تئاتر شهر نام خود و آثارشان شنيده نشده بود، خارج از محدوده شنوايي هنرمندان و فعالان و مخاطبان تئاتر است!
هنوز کارگاه دکور و لباس مجموعه احيا نشده و بخشهايي از نمايشهاي روي صحنه از طريق تلويزيون بزرگي در ضلع شمالي تئاتر شهر پخش نميشود و مخاطبان بايد به ديدن تابلوهاي تبليغاتي نمايشهاي در ورودي سالنهاي چهارسو، سايه، قشقايي و سالن اصلي بسنده کنند. هنوز پارامترهاي تأثيرگذاري، تبليغات و جذب مخاطب در اکثر آثار اجرا شده در طي سالهاي 90 و 91 ديده نشدهاند. هنوز جدول اجراهاي مجموعه تئاتر شهر به صورت فصلي هم شکل نگرفته است. در اين ميان تبديل مجموعه تئاتر شهر به عنوان مجموعهاي فرهنگي هنري در سطح بينالمللي جاي خود دارد. همچنين تکميل بازسازي مجموعه و جلوگيري از آسيبهايي که از طريق فضاي پيرامون مجموعه بر در و ديوار تئاتر شهر ايجاد ميشود نيز چشم به راه اقدام و عمل هستند.
شايد به اين دليل است که ديگر هيچ نشست رسانهاي در مجموعه تئاتر شهر درباره چگونگي عملي شدن يا دلايل عملي نشدن وعدههاي داده شده، برگزار نشد زيرا طي سالهاي اخير ثابت شده کمتر ميتوان به حرفهاي زدهشده اطمينان کرد زيرا يا دغدغه عمل کردن به حرفها وجود ندارد و يا استقلال و توان لازم در اختيار نيست.
وقتي قرارست حال و هواي يک سال تئاتري و ميزان توجه به تئاتر حرفهاي را بررسي کرد اولين مکان و محلي که مورد توجه قرار ميگيرد مجموعه تئاتر شهر است.
شعار مديران و مسئولان تئاتري طي سالهاي اخير تمرکززدايي تئاتر از مرکز تئاتر و گسترش آن در سطح شهر و همچنين ساير استانها و شهرهاي کشور است. اينکه مديريت و تصميمگيرندگان تئاتر تا چه ميزان در راه تحقق شعار خود موفق عمل کردهاند موضوعي است که در مجالي ديگر مورد توجه قرار ميگيرد.
اما شعار تمرکززدايي از مجموعه تئاتر شهر هيچگاه به معني کمرنگ کردن اهميت و فعاليتهاي اين مجموعه نيست و نبايد باشد. تئاتر شهر به عنوان قلب تپنده تئاتر ايران بايد در ميان تمام شعارهاي مديران و مسئولان تئاتري با قدرت و قوت به فعاليت خود ادامه دهد زيرا کمرونق شدن اين مجموعه تأثير مستقيمي بر تئاتر حرفهاي ميگذارد.
سالهاست که تئاتر شهر از دوران طلايي و پررونق خود در دهه 70 دور شده است و مديران اين مجموعه در ابتداي دوره خود وعدههايي را دادند که عملي نشد. در هر دورهاي براي تئاتر شهر تصميمي گرفته شد که اين تصميمات از سوي ادارهکل هنرهاي نمايشي و يا مديران مجموعه بود. زماني طرح هويتبخشي تالارهاي نمايشي مطرح شد ولي سرانجامي نداشت.
زماني بدون توجه به گله و اعتراض هنرمندان تئاتر بساط کارگاه دکور و لباس مجموعه تئاتر شهر برچيده شد. در دورهاي شورايي هنري براي تئاتر شهر شکل گرفت تا در برنامهريزي اجراهاي تئاتر شهر تأثير مثبتي داشته باشد که تا به امروز تأثيرات اين برنامهريزي از ديد هنرمندان تئاتر و اهالي رسانه پنهان است.
سالهاي اخير سالهاي چندان مثبت و مؤثري براي مجموعه تئاتر شهر نبوده است. طي دو سال اخير تئاتر شهر در رکود برنامهريزي و تغييرات مثبت و مناسب براي اين مجموعه و هنرمندان تئاتر بوده است. وقتي در بهار سال 90 سيدصادق موسوي به عنوان مدير جديد مجموعه تئاتر شهر انتخاب و معرفي شد و وقتي اولين و تنهاترين نشست رسانهاي خود را برگزار کرد وعدههايي را داد که در ابتدا باعث خوشحالي هنرمندان تئاتر و همچنين اهالي رسانه شد.
وعدههايي که محقق شدن آنها گامي رو به جلو براي تئاتر شهر و بالطبع تئاتر حرفهاي ايران بود. احياي کارگاه دکور و لباس مجموعه، مستقل اداره شدن تئاتر شهر و در نظر گرفتن بودجهاي مستقل براي مجموعه، برنامهريزي مشخص براي اجراهاي تئاتر شهر، ايجاد فضايي امن و مناسب در پيرامون مجموعه تئاتر شهر، نصب تلويزيوني بزرگ در ضلع شمالي مجموعه که بخشهايي از نمايشهاي روي صحنه از طريق آن پخش شود، تبديل مجموعه تئاتر شهر به يک مجموعه فرهنگي هنري بينالمللي از برخي از اين وعدهها بود.
موسوي در آن نشست تأکيد کرد: تئاتر شهر هيچ تعهدي نسبت به تئاتر تهران و کشور ندارد و تنها به تئاتر ميانديشد. از اين به بعد پارامتر اصلي انتخاب آثار در تئاتر شهر حرفهاي بودن آثار از لحاظ تاثيرگذاري، تبليغات، جذب مخاطب و غيره است. همچنين بايد مناسبترين و بدون نقصترين آثار در ايام اعتقادي ما و مناسبتهاي اجتماعي كشورمان در مجموعه تئاتر شهر روي صحنه بروند. مدير مجموعه تئاتر شهر در همان نشست اعلام کرد که مشکل تئاتر شهر با حرف زدن حل نميشود. وي همچنين از افزايش 50 درصدي بودجه حمايت از توليد آثار نمايشي خبر داد.
موسوي در بخش ديگري از وعدههاي خود گفت: با افتخار و سربلندي به سراغ كساني ميروم كه سالها از تئاتر دور بودهاند و نتوانستند اجرايي را روي صحنه ببرند، اسامياي كه مدتها به گوش نميخوردند به زودي با آثار مناسب و جذاب خود در تئاتر شهر ديده ميشوند. وي با اشاره به اينکه قرار است به سمت فروش بليت فصلي حركت كنيم تأکيد کرد: در دوره من كلامي دروغ نخواهيد شنيد. تمامي وعدههاي داده شده در بهار سال 90 وعدههاي قابل تأمل و انرژي بخشي براي تئاتر و هنرمندان و فعالان تئاتر ايران بود.
اما متأسفانه و با وجود اينکه وارد آخرين ماه سال 91 شدهايم هنوز مخاطبان تئاتر و بهويژه مراجعهکنندگان به تئاتر شهر نتوانستهاند بليت نمايشهاي مورد نظر خود را به صورت فصلي خريداري کنند. هنور اسامي هنرمنداني که مدتها بود در تئاتر و مجموعه تئاتر شهر نام خود و آثارشان شنيده نشده بود، خارج از محدوده شنوايي هنرمندان و فعالان و مخاطبان تئاتر است!
هنوز کارگاه دکور و لباس مجموعه احيا نشده و بخشهايي از نمايشهاي روي صحنه از طريق تلويزيون بزرگي در ضلع شمالي تئاتر شهر پخش نميشود و مخاطبان بايد به ديدن تابلوهاي تبليغاتي نمايشهاي در ورودي سالنهاي چهارسو، سايه، قشقايي و سالن اصلي بسنده کنند. هنوز پارامترهاي تأثيرگذاري، تبليغات و جذب مخاطب در اکثر آثار اجرا شده در طي سالهاي 90 و 91 ديده نشدهاند. هنوز جدول اجراهاي مجموعه تئاتر شهر به صورت فصلي هم شکل نگرفته است. در اين ميان تبديل مجموعه تئاتر شهر به عنوان مجموعهاي فرهنگي هنري در سطح بينالمللي جاي خود دارد. همچنين تکميل بازسازي مجموعه و جلوگيري از آسيبهايي که از طريق فضاي پيرامون مجموعه بر در و ديوار تئاتر شهر ايجاد ميشود نيز چشم به راه اقدام و عمل هستند.
شايد به اين دليل است که ديگر هيچ نشست رسانهاي در مجموعه تئاتر شهر درباره چگونگي عملي شدن يا دلايل عملي نشدن وعدههاي داده شده، برگزار نشد زيرا طي سالهاي اخير ثابت شده کمتر ميتوان به حرفهاي زدهشده اطمينان کرد زيرا يا دغدغه عمل کردن به حرفها وجود ندارد و يا استقلال و توان لازم در اختيار نيست.
گزارش خطا
نظرسنجی
آیا جام جهانی میتواند مانع جنگ آمریکا با ایران شود؟


