نه از تاک نشانی است نه از تاک نشان

 اتفاقات فوتبال ما دارد به جایی می رسد که همان اندک زیبایی و جذابیتش در گیرودار جنگ مربیان با یکدیگر و برخی مربیان و بازیکنان با رسانه ها از بین می رود و با این شیوه و با این روش تا چند صباحی دیگر نه از تاک نشانی می ماند و نه از تاکنشان.
درگیریهای کلامی و نوشتاری و گفتاری بین امیر قلعه نویی با برخی هم صنفان ما در رسانه ها امروز تقریبا تمام امور فوتبال را تحت شعاع خود قرار داده است و طرفین آنچنان به یکدیگر حمله می کنند که انگار نه اینکه اینها همه عضو یک خانواده اند و حرمت خانواده را خودشان به دست خودشان دارند از بین می برند.

ابتدای امر عرض کنیم که ما بدون شک همیشه مدافع همکاران رسانه ایی خودمان بوده و طرفدار آنها بوده و هستیم و هرکجا که ببینیم بی حر متی و بی احترامی به یکی از آنها شده تا حد ممکن از همکاران خود دفاع می کنیم اما به گمانم گفتن حقیقت اگر چه تلخ باشد بسیار بهتر از تعصب کورکورانه قومی و گروهی است.
اینجا البته موضوع چیز دیگری است و نه بحث دفاع است و نه حمله که صحبت از یک خانواده است چرا که رسانه ها جزئی از خانواده بزرگ ورزش و فوتبال هستند و بسیاری از بزرگانی که امروز شاید افتخار مصاحبه و گفت و گو با یک رسانه را ندهند یادشان نرفته باشد که توسط همین رسانه ها به جامعه شناخته شده اند و اما خودشان در عین محجوریت و هم محدودیت های فراوان مانده اند و می مانند.

امروز فلان بازیکن تازه گل کرده در فوتبال بواسطه همین رسانه ها را همه جا می شناسند اما شما سوال کنید کدام روزنامه نگار بزرگ  را مردم می شناسند؟
بازیکنی که تا دیروز اقوام و فامیل نزدیکش نمی شناختند به لطف همین رسانه ها در هر کوی برزن این سرزمین می شناسند و به او عزت و احترام می گذارند بنابراین بزرگان ورزش و بزرگان فوتبال این را هر گز از یاد نبرند که ورزش منهای رسانه آنهم در عصر ارتباطات هیچ معنا و مفهومی ندارد.
اگر هم یک رسانه در جایی خبری را بواسطه جذابیتش منتشر می کند که شاید باب میل طرف مورد نظر نباشد نباید همه رسانه ها را به باد تند انتقاد بگیریم و آن را تعمیمم به همه رسانه ها بدهیم.

جذابیت کار رسانه این است که برخی اخبار جالب و جذاب را منعکس کند ضمن اینکه نباید با آبروی افراد بازی کرد که همکاران ما این مورد را اغلب رعایت می کنند.
اما از طرفی چه خوب است که ما یک سوزن به خودمان بزنیم و یک نیشتر به طرف مقابل و اگر یک مربی آمده و در جایی از رسانه ایی انتقاد کرده نباید به فکر ریشه کن کردن طرف باشیم و حرمت ها را از بین ببریم و بیاد داشته باشیم که این قلم حرمتی دارد تا جاییکه خداوند در قران کریمش به آن قسم داده و "ن والقلم" را آورده است.

حرمت قلم بسیار بالاتر از این است که در راه درگیریهای سطحی بکار رود و چه خوب است که خدمت دوستان آتش بس اعلام شود و ما به عنوان عضوی از خانواده رسانه خدمت طرفین عرض می کنیم که این اختلافات دودش به چشم همه ما از رسانه گرفته تا ورزشی و فوتبالی ها می رود.

با این وجود ما آمادگی این را داریم تا میزبان دوستان و طرفین درگیر باشیم و از امیر قلعه نویی، رضا خسروی ، عادل فردوسی پور و سایر دوستان تقاضا می کنیم بیایند و دور یک میز بنشینند تا اختلافات بوجود آمده را حل و فصل کنیم و بیش از این حرمت ها از بین نرود چرا که حرمت امام زاده به متولی آن است و ما همه به نوعی خودمان را خانواده ورزش می دانیم.
امید آنکه این انرژی در راه پیشرفت فوتبالمان بکار رود و دست از این لج و لج بازی ها برداریم.