حاکمیت خانوادگی در فدراسیون‌ها!

به گزارش «تابناک»، جالب این که وقتی در زمان مهندس هاشمی‌طبا، موضوع انتخابی بودن رؤسا و دبیران فدراسیون‌ها مطرح شد، جامعه استقبال خوبی از این موضوع کرد و رسانه‌ها این طرح را تحولی نوین در ورزش دانستند؛ اما حاکمیت روابط بر ضوابط در ورزش نه تنها از بین نرفت، بلکه اکنون رؤسای فدراسیون‌ها با محمل قانونی انتخابات، چنان پایه‌های صندلی خود را مستحکم می‌کنند که کسی به غیر از حضرات اجازه ورود به حیطه ریاست و اداره آن فدراسیون‌ها را ندارد؛ تازه یک لولو خورخوره به نام تعلیق و فدراسیون‌های جهانی را هم مثل چوب بالای سر وزارت ورزش نگه می‌دارند و رؤسایی که خوب بلدند، چگونه با هدایای ناب ایرانی... جهانی رشته‌های خود را نمک‌گیر کنند، آنچنان دایره حاکمیت خود را مستحکم می‌کنند که وزیر هم جرأت طرف شدن با جنابشان را ندارد.

یک طرف دیگر قضیه بحث فامیلی و خانوادگی حاکمیت بر فدراسیون‌هایی است که دم بر نمی‌آورند و دوست دارند در سایه حرکت کنند یا به قول معروف آسه برند و آسه بیاند و کسی هم کاری به آن‌ها نداشته باشد.

اصلا نیازی نیست فشار به خودتان بیاورید و کافی است وارد این گونه فدراسیون‌ها بشوید تا بدون نگاه کردن به شناسنامه‌های اهالی فدراسیون، از لهجه و گویش‌هایی که دارند روابط فامیلی و همشهری و هم ولایتی بودن رییس با سایر اعضا را تشخیص بدهید.

شاید اینکار از جهاتی خوب باشد که همه همدل و همزبان و هم خانواده هستند و کار‌ها سریع انجام می‌گیرد اما این همه آدم‌های با تجربه و قهرمان و اینکاره و دانشجویان با سوادی که در مراکز علمی درس می‌خوانند و زحمت می‌کشند تا در رشته‌های تربیت بدنی علوم ورزشی و مدیریت مدرک بگیرند، چرا نباید به این مراکز و فدراسیون‌ها ورود کنند؟
هر کسی هم بخواهد خارج از دایره ایشان حرکت کند، چه مدیر باشد و چه مربی و ورزشکار و داور و رییس هیأت و کارمند او را محاصره می‌کنند و خیلی راحت کاری می‌کنند که طرف عطای کار را به لقایش ببخشند.

باز هم اگر وقت کردید به فدراسیون پینگ پنگ سری بزنید. رییس فدراسیون فقط مدیر روابط عمومی را مورد اعتماد خود می‌داند که از دوستان و اقوام هستند و نایب رییس بانوان این فدراسیون هم خانم یک مدیر خودروساز است که از دوستان و همکاران سابق رییس پینگ پنگ بوده و هست.

کمپ اشلاگر و حضور مربیان بزرگ دنیا در رأس تیم ملی پینگ پنگ هم سرابی بود که نشان بدهند داریم کارهای بزرگ انجام می‌دهیم. این را دیگر نمی‌توان پنهان کرد، چرا که بسیاری از بزرگان تیم ملی پینگ پنگ بار‌ها اذعان داشته‌اند.

فدراسیون کشتی را دیگر نمی‌گوییم که آنقدر اوضاعش به هم ریخته و آشفته است که روزی دو سه بار افراد شرخر پشت در رییس فدراسیون کمین می‌کنند و با داد و فریاد و تهدید و دعوا و خودزنی و هزار و یک ترفند به دنبال طلب خود هستند و در این نبرد بقا و در این نزاع هر که زورش بیشتر باشد، زود‌تر به هدف می‌رسد، ولی عجیب اینکه در این فدراسیون حرف رییس یا سرپرست را تا جایی می‌خوانند که به سودشان باشد. در همین حال برخی اسنادی را مطرح می‌کنند که حکایت از خرید دلار با نرخ‌های متفاوت در یک روز توسط عوامل مالی فدراسیون دارد!

هزینه‌هایی که صدای رییس را هم درآورده؛ اما این‌ها و کسانی که چنین منافعی دارند، بیدی نیستند که از بادی خفیف بترسند و زیاد توجهی به سخنان و اعتراضات هم ندارند!
البته این‌ها نمونه‌هایی بود که خیلی عینی و ملموس است، وگرنه در بسیاری از فدراسیون‌ها از این موارد بسیار است و تأسف‌بار‌تر اینک ه فرزندان و آقازاده‌های برخی رؤسا و مسئولین با نام قهرمان و ملی پوش و ورزشکار تیم ملی از مزایایی مثل معافیت سربازی، حضور بدون کنکور در دانشگاه، دریافت انواع جوایز و دیگر حقوق و مزایا به خوبی بهره‌مند می‌شوند و این فامیل بازی و این رابطه‌ها باعث افت ورزش ما گشته و باعث شده تا شایسته‌ها و تحصیل‌کرده‌های ورزش کنار گود باشند و در مقابل افرادی که وابستگی‌هایی به منابع قدرت و ریاست دارند، بدون این که شایستگی و سواد و درک آن‌ها مد نظر باشد در رأس امور قرار می‌گیرند.

موارد و مدارک بسیار متقن و مستندی داریم که اگر قرار باشد، منتشر کنیم، حتما با دلیل و مدرک خواهیم گفت؛ اما از آنجا که برخی موارد را نمی‌توان گفت، فعلا تلنگری زدیم تا دوستان گمان نکنند مشکل ورزش ما، تنها تیم ملی فوتبال و کی‌روش و علی آبادی و عباسی و افشارزاده‌ها هستند!