خواب زمستاني غرب و مهماني مرگ در غزه

زهره الهيان، نماينده مردم تهران در مجلس شوراي اسلامي درباره بحران غزه گفت: سكوت كشورهاي اسلامي در برابر مسأله غزه، بسيار دردناك و جاي پرسش اساسي دارد! درواقع، همان‌گونه كه رهبر معظم انقلاب نيز در پيام اخير خويش بر مراسم حج بيان فرمودند: «مسأله غزه، يك آزمون جدي براي دول اسلامي است».

عضو كميسيون امنيت ملي و سياست خارجي مجلس درباره اقدامات مجلس در اين‌باره به خبرنگار «تابناك» گفت: اين موضوع به صورت ويژه در كميسيون مورد بحث و بررسي قرار گرفت و تصميمات خوب و متعددي براي پيگيري مسأله غزه از سوي كميسيون گرفته شد كه از جمله مهمترين آنها، پيشنهادي بود كه به رياست محترم مجلس داده شد مبني بر تماس ايشان با رؤساي مجالس كشورهاي آسيايي براي عمل به قطعنامه صادره در سومين مجمع مجالس آسيايي و درواقع تحريم آن كشور به صورت گسترده يا محدود.

دكتر الهيان در ادامه افزود: درواقع، اين پيشنهاد مكمل كارهايي است كه نمايندگان مجلس شوراي اسلامي در سومين مجمع مجالس آسيايي در «جاكارتا» انجام داده بودند. در آن مجمع، به پيشنهاد ايران، قطعنامه‌اي به اتفاق آرا از سوي شركت‌كنندگان در محكوميت رژيم صهيونيستي صادر شد؛ البته بايد گفت كه در رايزني‌هاي جديد مسأله فشار به مصر براي باز كردن مرزهايش با غزه نيز مطرح شده است.

عضو كميسيون امنيت ملي و سياست خارجي در ارزيابي اقدامات دستگاه ديپلماسي كشورمان در مسأله غزه و حركت‌هاي مردمي گفت: دستگاه ديپلماسي ما همواره موضع شديدي برابر اسرائيل داشته و بسياري از مشكلات و حتي تحريم‌هاي كشورمان نيز در همين زمينه بوده است. بنابراين، مي‌توان مدعي بود بخش رسمي ديپلماسي كشورمان در اين حوزه به صورت فعال رفتار كرده است.

درباره ديپلماسي مردمي هم بايد بگويم، هرچند تاكنون اقدامات خودجوش بسياري صورت پذيرفته و نهادهاي غيردولتي با رويكرد مسائل بين‌المللي در كشورمان فعاليت‌هاي درخوري داشته‌اند، به نظر من، اين فعاليت‌ها كافي نبوده و به عبارتي از همه ظرفيت‌ها استفاده نشده است. به همين دليل، ما در كميسيون امنيت ملي و سياست خارجي، مسأله نگرش و برنامه‌ريزي‌هاي راهبردي براي تقويت و به‌كارگيري ديپلماسي مردمي به عنوان يك پشتيبان براي ديپلماسي رسمي را در دستور كار خود قرار داده‌ايم. زيرا بر اين باوريم اينها ابزار مهمي براي پيشبرد اهداف عاليه نظام در راستاي منافع ملي هستند و همچنين به عنوان گروه‌هاي فشار در مسائلي مثل غزه از توان دوچنداني برخوردارند، به همين دليل، تصميم داريم از ظرفيت آنها بيشتر كمك گرفته و در مقابل، حمايت نيز كنيم.

در همين زمينه، علي زارع فكري، كارشناس مسائل خاورميانه، ريشه‌هاي بحران غزه را اين‌گونه برشمرد: بحث غزه تنها به محاصره يك ميليون و نيم جمعيت و كشتار زنان و كودكان و يا تحريم همه‌جانبه آنها محدود نمي‌شود، بلكه اين موضوع، ريشه در فرايندي دارد كه صهيونيزم بين‌الملل براي مسلط كردن سلطه‌اش در منطقه دنبال مي‌كند.

درواقع مسأله اصلي در غزه، تقابل جبهه مقاومت و سازش است؛ اين موضوع از زمان طرح مسأله خاورميانه بزرگ و حاكم كردن دمكراسي در منطقه مطرح بوده است اما پس از آن‌كه رژيم صهيونيستي دريافت هرجا دمكراسي حاكم شده ـ مثل مناطق خودگردان فلسطين، لبنان و عراق ـ دشمنانش عنان كار را در دست گرفته‌اند، از ادامه آن منصرف شد و در عوض، استراتژي محاصره و از بين بردن فرهنگ و روح مقاومت را در دستور كار خود قرار داد.

اوج اين استراتژي در اجلاس آناپوليس نمود يافت كه اسرائيل تلاش كرد با طرح اسلام راديكال در مقابل اسلام سازشكار كه در واقع نماد آنها را حماس و «محمود عباس»‌ تشكيل مي‌دادند، جبهه نزاع را از مقابله با صهيونيسم و اشغالگري صهيونيست‌ها به اسلام راديكال و سازشگر بكشاند. حتي برگزاري اين اجلاس ادياني كه به تازگي «ملك عبدالله» و «پرز» در آن صميمانه با يكديگر ديدار كردند، در همين راستا بوده است. البته صهيونيست‌ها در گذشته، بحث جنگ اسلام و يهود را براي مشروعيت كارهاي خود در ميان يهوديان دنبال مي‌كردند كه اكنون پاي را فراتر گذاشته و با مفهوم اسلام حقيقي و راديكال، اين فضاي رواني را دامن مي‌زنند. اسرائيلي‌ها فعلا استراتژي فشار براي تسليم شدن دشمن خويش را در دستور كار قرار داده‌اند، همانگونه كه درباره ايران نيز دنبال گسترش تحريم‌ها هستند.

زارع فكري درباره اين‌كه آيا اين تحريم‌ها و محاصره‌ها تأثيري بر مقاومت ملت فلسطين خواهد داشت يا خير، گفت: مسئله اين است كه فلسطيني‌ها پس از شصت سال مبارزه، به اين نتيجه رسيده‌اند كه تنها راه، مقاومت و مقابله است و سازش و مماشات راهكار مشكل آنان نخواهد بود؛ بنابراين اكنون با يك باور عميق به مقاومت روي آورده‌اند و مي‌دانند براي رويارويي با صهيونيسم، بايد بنا بر آموزه‌هاي ديني و قرآن كريم مبني بر مقابله به مثل در رفتار با دشمنان عمل كرد.

اين تحليلگر مسائل خاورميانه درباره زمان پايان محاصره گفت: مطمئن باشيد اسرائيل با فشار مجامع بين‌الملي محاصره را برنمي‌دارد، زيرا اگر مي‌خواست اين‌گونه رفتار كند، تاكنون بايد محاصره را مي‌شكست؛ بنابراين، تنها در صورتي كه آنها به اين نتيجه برسند كه اين روش ديگر پاسخ نخواهد داد يا آنها به خواسته‌هايشان برسند، محاصره را برمي‌دارند؛ بنابراين، نمي‌توان پيش‌بيني كرد اين اتفاق چه زماني خواهد افتاد!

وي اوضاع مطلوب براي اسرائيل را تسليم منطقه غزه و قرار گرفتن اين منطقه در حوزه قدرت جناح سازشگر فلسطين براي يكپارچه‌سازي خط سازش دانست و گفت: من اين تسليم شدن را تقريبا غيرممكن مي‌دانم.