رسانه‌ها چوب رفتار اشتباه خود را می‌خورند

چند صباحی است که فوتبالیست‌های میلیاردی و ملی‌پوشان، رسانه‌ها را تحریم کرده‌اند و حاضر به مصاحبه با هیچ رسانه‌ای نمی‌شوند. البته این تحریم‌ها بی‌تأثیر بوده، چون آن قدر این چند وقت بد بازی کرده‌اند که علاقه‌مندان به فوتبال راضی به دیدن بازی آنها نیستند، چه رسد به اینکه مصاحبه‌هایشان را نیز در روزنامه‌ها ببینند.
 
به گزارش «تابناک»، دیشب بازی استقلال برابر راه آهن، در حالی در ورزشگاه آزادی تهران برگزار شد که پنج هزار نفر به استادیوم رفته بودند؛ البته یادمان نرفته که تا همین چندی پیش به هنگام بازی‌های استقلال، دست‌کم نیمی از استادیم آزادی پر می‌شد.

اما در این میان، مقصر کیست؛ رسانه‌ها یا ملی پوشان؟ با احترام باید رسانه‌ها را مقصر دانست، چرا که به فوتبال بیش از اندازه اهمیت داده و غیر منطقی به فوتبالیست‌ها بها می‌دهند، حال آن که توجه به دیگر ورزشکاران بسیار اندک است و تنها در آستانه تورنمنت‌های مهم، از جمله المپیک است که رسانه‌ها به ورزشکاران سایر رشته‌های می‌پردازند و بلافاصله با پایان این مسابقات دوباره نگاه‌ها همه برمی‌گردد به سوی فوتبال.

ناگفته نماند که البته نه تنها در ایران که در همه ممالک، فوتبال پرطرفدار‌ترین و مهیج‌ترین رشته ورزشی است و ایران هم از این قائده جدا نیست، اما در دیگر ممالک به سایر رشته‌ها هم توجه می‌کنند و این گونه نیست که خود را تنها فدای فوتبال کنند. اگر مسابقات المپیک را نگاه می‌کردید، درمی‌یافتید، به هنگام برگزاری مسابقات سایر رشته‌ها، بینندگان بسیاری در محل حاضر می‌شدند، در حالی که در ایران تنها فوتبال است که تماشاگر دارد و سایر رشته‌ها از نبود بیننده رنج می‌برند و متأسفانه، رسانه‌ها هیچ تلاشی برای تغییر این نگاه انجام نداده‌اند.

از تلویزیون گرفته تا سایت‌های خبری و روزنامه‌ها، همواره بازی‌های فوتبال مستقیم پخش می‌شود؛ اما دیگر رشته‌ها در جدول پخش مستقیم، کمترین سهم را دارند. سایت‌های خبری به فوتبال بیشتر از دیگر رشته‌ها اهمیت می‌دهند و روزنامه‌های دوازده صفحه‌ای هم در یازده صفحه فوتبال می‌نویسند و همه رشته‌های غیر از فوتبال را در یک صفحه باقی مانده پوشش می‌دهند و سرانجامش این می‌شود که فوتبال به لبنان هم می‌بازد و تازه رسانه‌ها را هم تحریم می‌کنند.

رسانه‌ها امروز چوب رفتار نادرست خود را می‌خورند. وقتی به فوتبال بیش از اندازه بها داده می‌شود، طبیعی است که فوتبالیست‌ها احساس کنند روی ابر‌ها راه می‌روند و در برابر چندین انتقاد تصمیم می‌گیرند، رسانه‌ها را تحریم کنند. به واقع امروز رسانه‌ها رفتار متضادی دارند؛ از یک سو، مخالف تحریم خود از سوی فوتبالیست‌ها هستند، حال آن که از سوی دیگر، به فوتبال بیش از دیگر رشته‌ها می‌پردازند.

در این باره باید گفت، شاید اگر تلویزیون چند هفته‌ای تصمیم به پخش بازی‌های فوتبال بگیرد یا دست‌کم بازی تیم‌های شهرستانی پخش کند و دیگر رسانه‌ها هم به فوتبال به اندازه‌اش اهمیت دهند، ملی پوشان میلیاردی متوجه اشتباه خود شوند و دست از این کارهای بچگانه بردارند. این نه به دلیل شکستن تحریم بلکه برای پیمودن راه منطقی ضرورت دارد.

رسانه‌ها باید به فوتبال به اندازه‌اش اهمیت دهند؛ نه بیشتر نه کمتر. اگر تیم ملی لبنانی‌ها را می‌برد، صفحات روزنامه‌ها پر می‌شد از مصاحبه فوتبالیست‌ها، اما مدال آوران المپیک و پاراالمپیک، کمتر مورد توجه روزنامه‌ها قرار گرفته‌اند؛ بنابراین، گاه آن است که دیگر رشته‌ها را دوست بداریم و همین دوست داشتن از میزان علاقه به فوتبال خواهد کاست؛ این هم به سود رسانه‌هاست و هم فوتبال.