اين بار، مخاطب اين نامه ملت ايران است

سلام. اين نامه مثل نامه هاي قبلي نيست. هم آدرس دارد و هم مخاطب. آدرس آن پنج قاره است و مخاطب آن همه ايرانيان و كساني كه دل شان براي ايران زمين مي تپد. شايد همين الان متوجه شده باشيد كه من درباره چه چيزي مي خواهم بنويسم. بله، درباره زمين لرزه آذربايجان. مغز بيدار ايران زمين. سرزمين مردان، زنان غيرتمند ايران. اينك كه قهر طبيعت در پوشش يك زمين لرزه شديد اين خطه زرخيز را هدف قرار داده است همه ما وظيفه داريم به ياريشان برخيزيم.

از پريروز كه اخبار زمين لرزه آذربايجان جسته و گريخته منتشر مي شد، پيش بيني مي شد كه بيشترين تلفات و خسارت هاي زمين لرزه متوجه روستاهاي آذربايجان به ويژه شهرستان اهر باشد كه كانون زمين لرزه بوده است. همين هم شد. گزارش هايي كه ساعت به ساعت مي رسيد از افزايش تلفات روستاييان و خراب شدن خانه هاي خشتي و گلي روستاييان خبر مي داد. گزارش هاي رسمي ابتدا از 40 كشته خبر داد ولي اين رقم به سرعت افزايش يافت تا هم اكنون كه من اين يادداشت را مي نويسم به 300 نفر رسيده است. ولي پيش بيني مي شود كه بسيار بيش از اين رقم باشد. به دليل افزايش شمار جان باختگان، ما در روزنامه اعتماد از ذكر رقم كه تا آخرين ساعات روز شنبه 80 نفر اعلام شده بود در تيتر روزنامه خودداري كرديم چرا كه مي دانستيم اين رقم صبح يكشنبه بيش از اينها خواهد شد و باعث شرمندگي ما خواهد بود. البته اين را هم اضافه كنم كه در شرايط فعلي كه رسانه هاي ديجيتال و سايت هاي اينترنتي گزارش لحظه به لحظه مي دهند روزنامه نمي تواند در انتشار اخبار با آنها برابري كند و در نتيجه بايد به حواشي حادثه و گزارش هاي توصيفي توجه داشته باشد و البته از گزارش هاي آرشيوي زمين لرزه هاي گذشته نواحي حادثه ديده نيز نبايد غفلت كند. روزنامه وظيفه بزرگ تري نيز بر دوش دارد و آن تهييج عمومي براي ياري رساندن به زلزله زدگان است: چيزي كه منظور من از نوشتن اين يادداشت نيز هست.
   
در جهت كار حرفه يي روزنامه ستادي تشكيل داديم كه اين ستاد از تمامي گروه هاي خبري روزنامه با محوريت گروه حوادث و اجتماعي خواست بلافاصله دنبال ماموريت هاي تعريف شده خود بروند. نخستين برنامه اعزام گزارشگر بود كه انجام شد و در كنار آن از خبرنگاران آزاد نيز كه به منطقه رفته بودند خواستيم عكس و گزارش هاي اختصاصي خود را در اختيار روزنامه بگذارند. آنچه امروز در روزنامه اعتماد مي بينيد حاصل اين برنامه ريزي است كه اميدوارم با توجه و عنايت شما خوانندگان عزيز روبه رو شود.
   
اما هدف اصلي من از انتشار اين نامه كه هم آدرس و هم مخاطب دارد و مخاطب آن ايرانيان يعني هموطنان عزيز هستند: بايد بگويم همچنان كه مي دانيد حوادث بزرگ نظير اين زمين لرزه نيازمند دو نوع ياري رساني يكي كوتاه و ديگري بلندمدت است. در ياري رساني كوتاه مدت كه بيش از يك هفته طول نمي كشد بايد به سرعت جانباختگان جمع آوري و تدفين شوند. مجروحان و مصدومان در بيمارستان هاي صحرايي و شهرهاي اطراف بستري شوند. كساني كه بي خانمان شده اند اسكان موقت داده شوند و از همه مهم تر كساني را كه ممكن است در زير آوار هنوز زنده باشند نجات دهند. ياري رساني كوتاه مدت نيازمند نيروهاي متخصص نظير پزشك و پرستار و... است و البته بايد گفت تجربه نشان داده است كه سفر افراد بدون تجربه و تخصص به مناطق زلزله زده نه تنها مفيد نيست، بلكه باعث كندي امدادرساني مي شود. بايد گوش به فرمان سازمان هاي امدادرسان باشيم كه چه خدماتي از ما مي خواهند كه براي مثال يكي از مهم ترين آنها اهداي خون است. از هم اكنون مي توانيم به پايگاه هاي اهداي خون در سراسر كشور مراجعه كنيم و خون خود را به وسيله سازمان انتقال خون اهدا كنيم و البته دارندگان خون هاي نادر اگر زود تر مراجعه كنند كمك شاياني به مجروحان و مصدومان مي كنند.
   
و اما در زمينه ياري رساني بلندمدت بايد بگويم ما ايرانيان كه به كمك كردن به يكديگر شهره ايم مي توانيم گام هايي اساسي برداريم كه مهم ترين آن جمع آوري بودجه باز سازي مناطق آسيب ديده براي ساخت خانه ها و سازه هاي ضدزمين لرزه است. گفتني است اگر سازه هاي موجود آذربايجان ضد زلزله بودند آمار تلفات و خرابي ها به شدت كاهش مي يافت. در زمين لرزه هاي تا هفت درجه ريشتر هيچ سازه ضدزمين لرزه يي آسيب نمي بيند چه رسد به اينكه تخريب شود. ياري رساني بلندمدت نيازمند ايجاد هسته هايي است كه بتوانند كمك هاي مردمي را جمع آوري كرده و براي كمك رساني سازمان دهند. اين نوع كمك رساني بسيار اساسي است و براي ادامه آن نبايد بگذاريم مشكلات مردم نواحي زلزله زده فراموش شود كه اين مهم يكي از وظايف ما رسانه ها و به ويژه رسانه هايي مثل راديو و تلويزيون است. در همين جا بايد اشاره كنم كه اطلاعات و اخبار راديو، تلويزيون يعني صدا و سيماي جمهوري اسلامي كه مي توانست با گزارش هاي لحظه به لحظه از مناطق زلزله زده مردم را در جريان اخبار اين حادثه بزرگ قرار دهد بسيار ضعيف عمل كرد و جز چند خبر از برخي خبرگزاري ها چيزي منتشر نكرد و اين نوع فعاليت براي رسانه يي كه نام مادر و ملي را بر دوش مي كشد جاي انتقاد دارد.
   
اين نامه را در حالي پايان مي دهم كه مي دانم ايرانيان از زن و مرد و بزرگ و كوچك آماده ياري رساني به هموطنان آذربايجاني هستند و به مسوولان امر يادآور مي شوم كه از اين روحيه ملي براي كمك رساني و بازسازي مناطق آسيب ديده استفاده شايان كنند. شايد بخشي از اين نامه را بايد براي دولت نيز مي نوشتم ولي آن را براي نامه يي ديگر نگه داشته ام كه طي اين روزها خواهم نوشت.

*سردبیر روزنامه اعتماد