توصيه هاي ايمني براي كاروان المپيكي ايران

با توجه به در پيش بودن بازيهاي 2012 المپيك و از آنجا كه تعدادي از همراهان و همدلان و غمخواران كاروان ورزشي جمهوري اسلامي ايران به عنوان گروه پيشتاز آماده سفر به لندن هستند و تعدادي نيز به زودي و به فاصله چند روز خواهند رفت و با اتفاقاتي كه در دوره هاي گذشته براي ورزشكاران ما افتاده و هيچكس مسئوليت آن را بر عهده نگرفته است مواردي را من باب يادآوري ذكر مي كنيم و اميدواريم كه كمي جدي گرفته شود.

از قضا در هر جا و در هر موردي كه ورزش ما خست به خرج مي دهد در بخش همراهان و دلسوزان و غمخواران و دوستان و رفيقان و ... دست و دل بازي مي كند و اگر در جريان المپيك لندن كه تعداد ورزشكاران ما مجموعا 53 نفر هستند آماري از اين همراهان و غمخواران و دلسوزان بگيريم عددي سنگين بيرون خواهد آمد كه سه برابر اين تعداد را نشان خواهد داد و اي كاش تعدادي كارشناس ورزش هم از آموزش و پرورش، فدراسيون ها ، وزارت ورزش ، و آنهاييكه در امر برگزاري مسابقات و ساخت و ساز اماكن ورزشي و... فعاليت مي كنند هم همراه اينها باشند ولي متاسفانه اغلب سهميه ها نصيب مديراني مي شود كه فقط چند صباحي ممكن است مهمان ورزش باشند و هيچ ره آوردي براي ورزش ما نخواهند داشت.

نكته جالب توجه در اعزام به المپيك ها به خصوص ، و در بازي هاي آسيايي اينجاست كه جداي از مربيان و داوران و يك تعداد معدود آدم هاي مسئول ، افرادي همراه كاروان هستند كه بودنشان جز ضرر و زيان مادي و معنوي هيچ ثمري براي ورزش ما ندارد و از تجربيات آن سفرها فقط چنين افرادي سود مادي و معنوي شخصي مي برند و لاغير.
تازه براي همراهان موجه تيم ها و ورزشكاران هم بعضا ديده شده كه طرف به جاي پرداختن به وظيفه اصلي خود مدام سر از بازارها و اماكن تفريحي و كيوسك هايي كه محصولات تبليغاتي رايگان پخش مي كنند مثل كلاه و تي شرت و كيف و ...در مي آورند و از آن طرف قضيه يكباره مي بينيم كشتي گير ما به خاطر 200 گرم اضافه وزن از رسيدن به مدال المپيك در بارسلون باز مي ماند!

در بازي هاي آسيايبي به كشتي گيري كه صبح كشتي گرفته مي گويند برو در هتل استراحت كن غافل از اينكه كشتي ها بلافاصله بعد از نهار آغاز مي شود و كشتي گيري كه كشتي هاي دشوار خود را صبح برده به دليل ندانم كاري مسئول جدول تيم، ويا كادر فني و يا مربي از مدال بازمانده و بعد هم كسي نيامد كه با شهامت قبول كند كه او مقصر بوده است.
يا آن بوكسور بخت برگشته ما را بياد بياوريد كه بدون دستكش به روي رينگ رفت و تا مدتها از تلويزيون هاي سراسر دنيا به عنوان يك طنز و براي ما مثل يك تراژدي پخش مي شد.
يا اين نباشد كه شماره پيراهن ورزشكار با ماژيك هك شود و از اين نمونه هاي پيش پا افتاده.
ورزشكار كه نبايد دنبال جدول و زمان مسابقه و مكان آن باشد چرا كه يقينا افرادي با تيم هستند كه فقط براي همين كارها رنج سفر را براي خود هموار مي كنند اما از آنجا كه برخي از اين دوستان ،خيلي در سفرها ذوق زده مي شوند و مي خواهند نهايت استفاده را از چنين اوضاعي ببرند فراموش مي كنند كه براي چه كاري به چنين ماموريتي رفته اند.
بازهم از باب يادآوري مي گوييم كه دختر مردم را در دهكده بازيها به حال خود رها نكنيد كه سوار ماشين برقي دهكده شود و براثر شوخي و بالا و پايين پريدن از روي ماشين پرت شود و هم يك مدال از دست ما در رود و هم اينكه زندگي بچه مردم به خطر بيفتد.
هنوزهم اون دخترخانمي كه در گوانگژو از ماشين پرت شد به اوضاع مفيد و اوليه برنگشته و يكي از سرمايه هاي ورزش ما براحتي نابود شد و جالب اينكه كسي هم قبول مسئوليت نكرده است.
انشاء الله كه ما اشتباه كنيم اما مراقب باشيد كه زرق و برق اروپا چشم برخي آدم هاي ضعيف النفس را نگيرد و زبانم لال برخي ها هواي ماندن در آنجا به سرشان نزند چه اينكه اينگونه رفتن و ماندن و پشت به وطن كردن وجهه بسيار نامناسبي براي كشورما و مردم ما دارد بنابراين يكبار ديگر توصيه هاي لازم را به سرپرست ها داشته باشيد و يقينا حراست وزارت ورزش در اين بخش توجهات لازم را به كار بسته است با اين وجود از ما گفتن بود چون ورزشكاران يكي دو رشته خاص سابقه چنين شيرين كاري هايي را دارند و حواستان بيشتر جمع باشد.
خلاصه اينكه به غير از همراهان و غمخواران و دلسوزاني كه همواره گل سرسبد اين گونه سفرها هستند،وظايف مربي و مدير و سرپرست و پزشك و ورزشكار را دقيق و مو به مو يكبار ديگر يادآور شويد تا ورزشكار ما برنامه مسابقاتش را دقيقا بداند، مربي سعي كند يك ساعت زودتر ورزشكارانش را به محل مسابقه برساند و حواس همه متوجه اصل قضيه كه دفاع از حيثيت ايران و ايراني بودن در همه حال و همه وقت و همه ميادين و مسابقات است، باشد .
يك نكته اساسي هم بحث بليط هاي افتتاحيه و اختتاميه المپيك  و مسابقاتي است كه به كشورها تعلق مي گيرد . متاسفانه در المپيك پكن شنيدم و در پارالمپيك پكن هم ديدم كه بليط هايي كه بايد در اختيار هموطنانمان در چين قرار مي گرفت در بازار سياه به قيمت هاي چند ده دلاري به فروش مي رسيد و اين مشكلي است كه همواره داشته ايم و در اين ميان مشوقان و علاقمندان از رفتن به ورزشگاه ها محروم مي مانند.
از دست اندركاران و كساني كه مسئوليتي در اين بخش دارند خواهش مي كنيم كاري كنند كه بليط ها دست كساني برسد كه براي تجارت و سياحت به المپيك نمي روند و از نقاط دور نزديك جهان به لندن مي آيند كه مشوق و حامي ملي پوشان ايران عزيز باشند.
در بحث ساماندهي تماشاگران و ايرانيان هم بايد گروهي خاص كار ساماندهي آنها را برعهده داشته باشد تا نهايت استفاده را ملي پوشان ما از تويش و حمايت اين علاقمندان ببرند كه البته تاكنون و در گذشته به صورت خودجوش ايرانيان در محل برگزاري مسابقات حاضر مي شدند اما هيچگاه برنامه خاصي نداشته ايم كه همه با يك لباس متحدالشكل و يك شعار واحد و به صورت دسته جمعي از ورزشكاران و قهرمانان ما حمايت كنند . اميدواريم اينبار چنين نباشد