چوب لاي چرخ سردار تكواندو

اتفاقي كه به تازگي رخ داد، تنها وداع هادي ساعي از قهرماني بود، نه از بدنه اين رشته قهرماني، چراكه توانمندي‌هاي او همچنان مورد بهره‌برداري قرار خواهد گرفت و تجارب ارزشمند اين قهرمان به كمك تكواندو خواهد آمد.

مطمئنا قهرماني كه هجده سال موفقيت را لمس كرده، مي‌تواند در ديگر حوزه‌ها نيز با به دست آوردن پيروزي‌هاي فراوان، بر ارزش‌هاي خود بيفزايد. او مرد روزهاي سخت است كه به عنوان اسطوره تكواندو، مي‌تواند در فرهنگ و تاريخ ملي آن هم مجزا اثرگذار باشد.

مقاومت، صبر و تلاش هميشگي و اثربخش او مي‌تواند درسي باشد براي جواناني كه قصد آن را كرده‌اند تا در سال‌هاي آتي براي ميهنمان افتخار‌آفرين باشند.

دستاوردهاي بسياري از قهرمانان، متوجه دوره زماني خاصي است، ولي هادي را كه سه مدال المپيك به دست آورده، مي‌توان به تور تشبيه كرد، چرا كه همواره در اوج بوده و بدين سبب، اينك او را بي‌سبب سردار تكواندو نمي‌خوانند.

خوشحالم كه هادي پس از سال‌ها دوري،‌ بار ديگر به آغوش بنده بازگشت و خدا را شكر مي‌كنم اينچنين پرافتخار و سربلند به گذشته بازگشت و او را در كنار خود مي‌بينم.

قطعا ساعي در آينده نيز همچون زندگي مبارزه‌اي، تصميمات بموقعي مي‌گيرد كه آثار مثبتي به همراه خواهد داشت و در حوزه مديريت نيز توان به دست آوردن يك كارنامه تحسين‌برانگيز را براي خود به ارمغان بياورد.

البته در اين زمينه، بايد جامعه تكواندو دست به دست هم دهد و پشتيبان پرافتخارآفرين قهرمان كشورمان باشد و به اين شكل راه موفقيت تكواندو ايران كه با حضور هادي در حوزه مديريتي همراه خواهد بود، هموار شود و جايگاه رفيع تكواندو، بالاتر رود.

متأسفانه، برخي اشخاص بلافاصله پس از فرود مدال‌آوران از جايگاه رفيع قهرماني، چوب لاي چرخ ايشان مي‌اندازند كه بايد با توجه به مصالح ورزش ايران، از چنين كارهايي پرهيز كرد و اجازه داد حركت رو به جلو ايشان پابرجا بماند تا اين بار نيز شادي را در دل‌هاي ما و لبخند را بر لبهايمان نمايان سازد.