پشت پرده مسائل دو روز گذشته استقلال

مجتبی جباری، هافبک استقلال با این که از همان آغاز سر ناسازگاری با مدیران و مربیان و بازیکنان استقلال داشت و یک خط در میان هم مصدوم بود و بازی نمی‌کرد، پولش را تمام و کمال و زودتر از دیگران می‌گرفت. وی روز شنبه، بسیار خودسرانه و خودجوش (!) برای چندمین بار جلوی مربی خود ایستاد و تمرین را تعطیل کرد.

به گزارش «تابناک»، اکنون باید پرسید، چرا بازیکنان استقلال در چنین شرایط حساسی، تمرین تیم خود را نیمه کاره‌‌ رها می‌کنند؟ آیا آنان مسئولیت‌پذیر نیستند و یا وعده‌های عمل نشده مدیران باشگاه، آنان را از این تیم دلزده کرده است؟!

بنا بر این گزارش، رخدادهای دو روز گذشته استقلال در نوع خود جالب و در عین حال پرسش‌برانگیز بود؛ نخست مجتبی جباری تمرین را تعطیل کرد و سپس فتح الله‌زاده را خواندیم که گفته بود، جباری را دو سال محروم می‌کند! جباری، چند ساعت بعد در مصاحبه‌ای اعلام می‌کند که فتح الله‌زاده مقصر نیست، بلکه مقصر هیأت مدیره است که پول بازیکنان را نمی‌دهد. روز بعد جباری به تمرین می‌رود و با حاجی آشتی می‌کند و همراه تیم به ازبکستان می‌رود. با نگاه بدبینانه به این مسائل، ناخودآگاه ذهن برخی به این نکته معطوف می‌شود که شاید پشت پرده سناریویی است!

عباسی وزیر ورزش و جوانان امروز در مصاحبه‌ای درباره آخرین شرایط مدیریت باشگاه‌های استقلال و پرسپولیس گفت: اگر نیاز به تغییرات باشد، ممکن است برای اصلاح و بهتر شدن کارهایی انجام گیرد.

حال سخنان وزیر ورزش درباره تغییر احتمالی مدیریت استقلال و در کنار آن، دیدار احتمالی (!) سید احمد رسولی‌نژاد، رئیس هیأت مدیره با قلعه نوعی و رویدادهای دو روز گذشته استقلال و مصاحبه‌های گوناگون مدیر آبی‌ها را کنار هم بگذارید تا بیشتر به این مسائل پی ببرید.

مجتبی جباری در خلال تمرین ظهر شنبه، چنان سراغ مدیرعامل غایب (فتح‌الله ‌زاده) را گرفته بود که مشخصا به همه و به ویژه رابطین مستقیم مدیرعامل با محل تمرین بفهماند که هدفش از به راه انداختن این اغتشاش آرام، کسی نیست مگر فتح‌الله ‌زاده؛ آنجا که علی فتح‌الله ‌زاده هم به محض شنیدن این جملات مصاحبه کرد ـ که دیروز هم تیتر بسیاری از نشریات شد ـ و گفت: یکشنبه به تمرین می‌روم و لخت می‌شوم تا همه من را ببینند!»؛‌ این دیالوگ غیرمستقیم البته پیش از آتش بس مصلحتی بود که ساعاتی بعد رخ داد و هر دو نفر حمله به دیگری را آن هم به شکل خجالت‌آوری تکذیب (!) کردند.

اکنون پرسش اینجاست مجتبی جباری که تحت هیچ شرایطی، حاضر به تغییر مواضعش نیست، چگونه حاضر شده عصر‌‌ همان شنبه بگوید که منظورش فتح‌الله ‌زاده نبوده است؟

از سوی دیگر، با نگاهی به مصاحبه فتح‌الله ‌زاده، درمی‌یابیم که جباری از همه اعضای تیمش بیشتر پول گرفته و این می‌تواند به معنای‌ آن باشد که جباری هر بار لب به اعتراض گشوده با دریافت بخشی از مطالباتش ساکت شده، وگرنه چه دلیلی داشته که او طلب این فصل و فصل پیشش را دریافت کند و به استناد مصاحبه فتح‌الله ‌زاده، بیشترین دریافتی را از استقلال داشته باشد؟ مگر او بیش از دیگران بازی کرده یا خونش رنگین‌تر است؟

کسی چه می‌داند؛ اما بی‌گمان در حدفاصل تمرین ظهر شنبه و مصاحبه شنبه شب جباری با مهر اتفاقاتی رخ داده که البته اسباب چرخش ۱۸۰ درجه‌ای مدیرعامل و البته جباری (!) را فراهم ساخته است.

دکتر فتح الله‌زاده هم پاسخ این مهربانی پسرانه را با نوازشی پدرانه داد و همه چیز به خیر و خوشی پایان یافت تا از این به بعد به چشمان خودمان هم اطمینان نکنیم.

استقلال نه تیم فتح‌الله‌زاده است و نه تیم جباری، بلکه هویت همه این‌ها از استقلال است و دل ما به حال این نام بزرگ و این باشگاه بزرگ می‌سوزد که به این راحتی، اسیر و بازیچه منافع یکی دو نفر شده است.

در ضمن هواداران استقلال نگران بازی فردای این تیم نباشند، چون فتح‌الله‌زاده در برنامه ۹۰، آشکارا اعلام کرد که اگر صعود نکنیم، اتفاقی رخ نمی‌دهد.