تفاوت رواني كشتي ايران در جهاني و المپيك

بنده چون ساليان زيادي با كشتي همراه بودم و هم اكنون نيز در دانشگاه کمابیش کشتی را دنبال می کنم، معتقدم زماني كه ورزش با مباحث علمي تلفيق شود نسبت به وضعيتي كه فقط فردي كه صرفا كشتي‌گير است و يا فقط تحصيلات آكادمي دارد، تصميم‌گيري مي‌كند، شرايط متفاوت خواهد شد. طي ساليان گذشته تعداد مدالهاي كشتي ايران در رقابت‌هاي قهرماني كم نبوده اما در المپيك اين مدالها انگشت‌شمار بوده است. كشتي‌گيران ما كه اميد اول كسب مدال هستند در مسابقات جهاني چندين قهرماني در رده‌هاي مختلف سني در رشته‌هاي آزاد و فرنگي به ارمغان مي‌آورند، اما چرا در المپيك مدال‌آور نيستند؟ كشتي ايران از هفت وزن حداقل در نصف اوزان در مسابقات جهاني به طلا، نقره و برنز دست پيدا مي‌كند، آيا در المپيك نيز اين مدال‌ها تكرار مي‌شود؟

 واقعا چه اتفاقي مي‌افتد كه هميشه شاهد تكرار عدم مدال آوري در المپيك هستيم؟ از نگاه روان‌شناختی علت اين مسئله به خاطر فشارهاي رواني است كه در مسابقات المپيك به ورزشكاران تحميل مي‌شود. مثال اين قضيه همانند یک وزنه‌اي 50 كيلوگرمی است که روي دوش فردي ‌ گذاشته باشند بدون شك تحمل اين فرد در حد همين 50 كيلوگرم است حال اگر اين وزنه 60 يا 70 كيلوگرم شود ديگر قادر به تحمل آن نخواهد بود. فشار رواني كه به تيم ملي كشتي وارد مي‌شود به همين شكل است. المپيك مسابقات حساسي است و فشار رواني در آن زياد است و اين فشارها باعث استرس، اضطراب، عدم تمركز، عدم بازيابي تمركز و كاهش اعتماد به نفس و..... ورزشكار مي‌شود. 

به جز موارد ذكر شده يكسري فشارها نيز از سوي مسئولان، انتظارات مردم، دیده شدن در رسانه‌ها و... به ورزشكار وارد مي‌شود به عنوان مثال قبل از شروع مسابقات مسئولين به ورزشكار قول پاداش مالي آن چناني مي‌دهند و همين مسئله سبب مي‌شود تا تمركز ورزشكار معطوف اين پاداش شود و همين درگيري ذهني باعث بروز يكسري فشارهاي رواني مي‌شود. چه كسي مي‌تواند بر اين گونه مشكلات رواني غلبه كند؟مربي كه كارش تمرين و آمادگي جسماني است و ورزشكار نيز از يك طرف ذهنش درگير مشكلات و مسائل دروني خود و از سوي ديگر احساس مي‌كند كه اگر يك دقيقه دير كند مربي او را جريمه خواهد كرد. همه اين عوامل وقتي دست به دست هم مي‌دهند باعث افزايش فشارهاي رواني در ورزشكار مي‌شود. براي رفع اين مسئله بهترين راهكار اين است كه ورزشكار را از لحاظ مهارت‌هاي ذهني به حدي برسانيم كه مثلا به جاي تحمل فشار رواني 50 واحد، ميزان تحملش را تا 90 واحد ارتقا دهيم. بدون شك ورزشكاري كه تحمل فشار رواني او 50 واحد است اگر با همين واحد رواني راهي المپيك شود در المپيك وقتي اين فشار 100 واحد مي‌شود چون تحمل فشار بيش از 

50 واحد را ندارد در نتيجه‌ با شكست مواجه مي‌شود و چون اين مسئله به درستي آسيب‌شناسي و موشكافي نشده است به دنبال مقصر مي‌گرديم و به ناحق شخصيت‌هاي يكديگر را زير سوال مي‌بريم.