10 سال، ‌10 مديرعامل و پرسپوليسي كه به خاك سياه نشست

از خاطره پرسپولیس دهه 60 كه از آن به عنوان یك تیم هراس آور یاد می‌شد ديگر چيزي فراتر از هاله‌اي مبهم باقي نمانده است. پرسپوليس حالا ديگر در خانه و خارج از خانه از هر حريفي چهار گل مي‌خورد و همه آن ابهت قديمي را به حراج گذاشته است. همان تيمي كه پس از عبور از دهه شصت و در دهه هفتاد هم همچنان به جاه طلبي‌هاي خود ادامه مي‌داد و قهرمانی های متعددش در لیگ آزادگان هنوز در خاطره قرمزدوست‌ها باقی مانده است. تیمی كه در دهه 70 در یك فصل در بدترين حالت با حداكثر سه باخت قهرمان لیگ می شد، امروز با 12 شكست در رده پانزهم جدول قرار گرفته و از اينكه به دسته پايين‌تر سقوط نكرده است لبخند رضايت بر لب دارد! در ستون گل های خورده پرسپولیس عدد حیرت انگیز 53 به ثبت رسيده است. يعني تيمي كه زماني باز كردن دروازه‌اش براي رقبا آرزو بود، امروز تنها یك گل كمتر از مس سرچشمه قعرنشين كه از مدتها قبل سقوطش به دسته پايين‌تر قطعي شده بود دريافت كرده است. نتایجی كه پرسپوليس در این فصل به‌ دست آورده ترديدی باقی نمی گذارد كه لقب «فاجعه بارترين» پرسپولیس تاریخ به واقع برازنده پرسپولیس مدل 91-90 است. 

به نوشته تهران امروز  بازیكنان نخستین متهماني هستند كه هواداران با اعطاي لقب بي‌غيرت آنها را به گوشه رينگ مي‌برند اما سوال این است كه آیا واقعا مشكل پرسپولیس با رفتن چند بازیكن و آمدن چند بازيكن جديد حل می شود و آيا اين جابه جايي‌ها در سال‌هاي اخير بارها و بارها تكرار نشده است؟ مشكلات امروز پرسپولیس ریشه ای‌تر از آن به نظر می رسد كه با چند رفت و آمد ساده در فصل نقل و انتقالات رفع شود. عمده‌ترين مشكل پرسپولیس عدم ثبات مدیریت است. آنچه باعث شده هیچ كدام از مدیرانی كه در 10 سال اخیر اداره این باشگاه را بر عهده داشته‌اند حتي به فكر برنامه ریزی میان مدت هم نیفتند و به كارهاي مقطعي اكتفا كنند. 

تغییرات متعدد مدیران كه بیشتر آنها به دلیل ملاحظات بیرونی از میان كسانی انتخاب می شوند كه با فضای فوتبال آشنا نیستند، مهم‌ترین ضربه را در 10 سال اخیر به پرسپوليس وارد كرده است. 

مديری كه با فوتبال آشنایی ندارد پس از آنكه با آزمون و خطاهاي پي‌درپي قدری با شرایط كار در این باشگاه آشنا می شود، باید جای خود را به فرد دیگری بدهد تا او هم آزمون و خطاهای جديدي را آغاز كند. تغییر مداوم مربیان پرسپولیس هم نتیجه بی ثباتی در مدیریت است. زمانی كه در فصل 88-1387 حبیب كاشانی سرپرستی باشگاه را بر عهده گرفت، پرسپوليس با مربیگری زلاتكو كرانچار در رده سوم جدول رده بندی حضور داشت اما او با تصمیمی عجیب كه حتی در فوتبال عرب‌ها هم سابقه ندارد توسط كاشاني بر كنار شد تا علی دایی هدایت سرخپوشان را عهده دار شود. پرسپولیس در پایان آن فصل در حالي چهارم شد و كرانچار امسال با سپاهان در آستانه قهرمانی قرار دارد. 

در بی كیفیت بودن بسیاری از بازیكنان پرسپولیس شكی نیست اما نباید فراموش كرد كه همین بازیكنان هم با قیمت های گزاف به پرسپولیس آمده‌اند. مقایسه تغییرات متعدد مدیران پرسپولیس با ثبات مدیریت در باشگاهي مثل سپاهان كه در آستانه سومین قهرمانی پیاپی در لیگ برتر قرار دارد و پر افتخارترین تیم ایران در دهه 80 و 90 محسوب مي‌شود؛ به خوبی اهميت انسجام مديريت در يك تيم را نمایش دهد. پرسپولیس از سال 80 به بعد دو قهرمانی لیگ و دو قهرمانی جام حذفی را به دست آورده و سپاهان با سه قهرمانی در لیگ، سه قهرمانی در جام حذفی، حضور در فینال لیگ قهرمانان آسیا و قرار گرفتن در آستانه چهارمین قهرمانی لیگ قدرت برتر فوتبال ایران در سال های اخیر بوده است. پرسپوليس در دهه گذشته 10 مديرعامل را به خود ديده و سپاهان در اين مدت تنها با دو مديرعامل كار كرده است. آمار موجود به خوبي دلايل موفقيت‌ها و ناكامي‌هاي دو تيم را روشن مي‌كند.