امام موسي صدر، در غربت و فراموشي
يکي از بينندگان «تابناک» در پيامي نوشت: هنگامي که خبر انتشار يادنامه امام موسي صدر را خواندم، بسيار خوشحال شدم. ولي همزمان و بي اختيار از مظلوميت و غريبي امام موسي صدر اشك در چشمانم جاري شد.
به تازگي زندگينامه اين مرد بزرگ را ميخواندم و در عين افتخار به ايراني بودنم از خود شرمسار بودم كه چگونه است كه من و امثال من مردان وارستهاي همچون امام موسي صدر را هنوز درست نشناختهايم.
امام موسي صدر يك اسوه كامل مبارزه، ايثار، شهامت، استقامت و در يك كلمه دينداري به معناي واقعي است. او که به لبنان سفر کرد، از اهالي شهر قم و نخستين روحاني دانشگاه رفته كه در جواني براي آباداني لبنان به آن كشور دعوت شد و تا آخرين لحظه حضور خود در لبنان از هيچ كوششي فروگذار نكرد و شايد همين رشادتهاي او موجب خشم دشمنان و اسارت و ربايش او شد. ولي او هنوز يك ايراني فداكار و عالمي بزرگوار و همرزم شهيد چمرانها و شهيد بهشتيهاست. ولي ما چقدر به او وفاداريم؟ به آرمانهايش به اهدافش به راهش. اصلا چقدر او را ميشناسيم؟
چرا تا به حال بزرگداشتي، يادوارهاي در مورد او نداشتهايم؟ آيا او كه مظلومانه و فريبكارانه و به دعوت سرهنگ معمر قذافي به ليبي رفت و بعد از آن هيچ كس او را نديد، در كشور و وطن مادري خودش هم بايد مظلوم باشد؟ ما براي ارج گذاشتن به چنين انسانهاي بزرگي به بيش از اينگونه يادمانها نياز داريم.
يادش گرامي و راهش پر رهرو باد.



