يارانه‌ای برای «بوموو»

سفر هفته گذشته رييس‌جمهور به جزيره ابوموسي يا بوموو ـ نام ايراني آن به معناي سرزمين سبز ـ مي‌‌تواند منشأ تحول جدي در نگاه موجود اقتصادي، فرهنگي، سياسي و ملي به اين جزيره 25 كيلومتري ايراني باشد؛ نگاهي كه نياز به دگرگوني اساسي دارد.

اين يك واقعيت است كه اعتراض غيرحقوقي، غيرمنطقي و غيرقانوني امارات به مالكيت اين جزيره، حساسيت‌ها را نسبت به آن افزايش داده است، بنابراين ايرانيان نيز از اين جزيره و مزيت‌هاي آن كم مي‌دانند يا نمي‌دانند.

انگار كه پرسشگري، سفر يا نوشتن درباره ابوموسي و جزايري ديگر كه در مجموع شهرستان ابوموسي را تشكيل مي‌دهد، براساس ضوابطي نانوشته، ممنوع يا محدود است.

به خاطر يك‌ چنين ضوابط بي‌معني است كه ايرانيان از اين تكه خاك خود كم مي‌دانند. مثلا كمتر كسي مي‌داند «بوموو»، يكي از خوش‌آب و هواترين جزاير مرجاني خليج فارس است،‌ آنقدر استراتژيك است كه به خاطر عمق مناسب آب تنها مسير قابل كشتيراني براي نفتكش‌هاي بزرگ در خليج‌فارس است و سرانجام مالكيت ايران براين جزيره به سلسله‌هاي عيلامي، مادها، هخامنشي، اشكاني و ساساني بازمي‌گردد؛ لذا مي‌توان از فرصتي كه سفر احمدي‌نژاد به اين جزيره ايجاد كرد، استفاده و پيشنهادهايي براي احياي آن در افكار عمومي ايرانيان ارائه كرد.

يكي از اين پيشنهادها كه همزمان با پيشنهاد رييس سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري براي تبديل اين جزيره به منطقه «نمونه گردشگري» قابل طرح است، تخصيص يارانه سفر به اين جزيره يا دست كم فراهم كردن تسهيلات براي سفر مشتاقان به ديدن آن از نزديك است.

شايد خيلي‌ها ندانند اما «بوموو» هم فرودگاه تقريبا مناسب با پروازهاي روزانه از بوشهر، بندرعباس و شيراز دارد و هم زيرساخت‌هاي مناسب ديگر، اما اشتياق براي ديدن اين تكه زمين سبز ايران آنقدر زياد است كه مشتاقان كمتر دغدغه اين نوع مسائل را خواهند داشت و حاضرند هر هزينه‌اي را بپردازند تا خاك اين جزيره ايراني را از نزديك لمس كنند، لمس كردني كه پاياني هميشگي بر تمامي ادعاهاي واهي خواهد بود.

منبع: جام جم