برگ برنده در دستان بنيتس
هجده سال از آخرين قهرماني ليورپول در ليگ برتر مي گذرد و اين فصل صداي سوت قطار قرمزها کم کم به گوش مي رسد که براي قهرماني به راه افتاده اند. شروع خوب و تحسين برانگيز شاگردان بنيتس در آغاز اين فصل فوتبال جزيره باعث شد منتقدان هميشگي سرمربي اسپانيايي تيم سکوت کنند تا ببينند ادامه کار چه خواهد شد.پيروزي يک بر صفر شنبه شب ليورپول مقابل چلسي آنها را به صدر جدول ليگ برتر رساند.
به نوشته روزنامه اعتماد، پس از پيروزي مقابل منچستر يونايتد قهرمان فصل پيش اين دومين پيروزي مهم و جنجالي قرمزها در ليگ بود و حالا به خوبي مي دانند که نگاه ها به سويشان خيره شده.هواداران ليورپول هيجان زده هستند.
اين تيمي است که آنها در طول سال هاي اخير انتظارش را مي کشيدند؛تيمي که بتواند با افتخار در ورزشگاهي مثل استمفوردبريج به ميدان برود و با سه امتياز دلچسب خارج شود.علاقه مندان فوتبال مرسي سايد و بندر ليورپول به ناکامي عادت کرده بودند؛ اينکه هميشه در لحظه آخر خيلي چيزها را از دست بدهند.
شايد کم کم داشتند اعتمادشان را به بنيتس و انديشه هايش از دست مي دادند، اما انگار زمانش فرا رسيده بود. ليورپول تکان بزرگي خورده که هيچ کس البته نه انتظارش را داشت و نه فکرش را مي کرد.
شواهد و مدارک نشان مي دهد رودررويي شان با تيم هاي بزرگ جزيره کار آساني نبوده اما توانسته اند بر آن فائق آيند و حتي منچستر مدافع عنوان قهرماني اين فصل را مغلوب کنند.ليورپول همانقدر که در سال هاي دور رکوردهاي زيادي در قهرماني و افتخارآفريني داشته، از اين سو در فصل هاي اخير چيزهاي زيادي را نيز از دست داده است.
مرور چيزهايي که هميشه در ذهن و خاطر فوتبالي ها مي ماند، مي تواند دلچسب باشد؛ «اولين گل ليگ در استمفورد بريج در زمان برونو چيرو در ژانويه 2004، اولين پيروزي خارج از خانه همراه با بنيتس در همين سال و البته اولين تيمي که توانست در استمفورد بريج به پيروزي برسد بعد از اينکه آرسنال در 21 فوريه 2004 اين کار را انجام داد. به نظر مي رسد 21 عدد جالب و خاصي براي ليورپولي ها باشد مثل اينکه بنيتس 21 مسابقه را مقابل چلسي روي نيمکت ليورپول نشسته است. تاريخ همه اين جزئيات و اطلاعات را در اختيارتان مي گذارد.
حالاآنها خوشحال هستند. ليورپولي ها دوران تاريک و پر از ناکامي شان را پشت سر گذاشته اند. هيچ اتفاق شگفت انگيزي هم در آنفيلد نيفتاده، سرمربي عوض نشده، هزينه هاي سرسام آور براي تيم صرف نشده و ستاره هايي که يک بار کاميون نامشان را يدک مي کشد به آنفيلد نياورده اند.
البته هنوز هم اتفاق بزرگ و خاصي براي ليورپول نيفتاده.تا پايان فصل و مشخص شدن تکليف قهرماني راه زيادي در پيش است اما پيروزي مقابل چلسي طعم شيريني دارد.جدال هر دو تيم در ميانه ميدان ديدني و هيجان انگيز بود اما در حقيقت بنيتس پايه مهره چيني تيمش را مقابل مردان فيل بزرگ بر دفاع بنا کرده بود و اين چلسي بود که بي محابا حمله مي کرد.
اما هميشه تيمي که حمله مي کند الزاماً گل نمي زند. گل ژابي آلونسو رشته هاي اسکولاري را پنبه کرد و نشان داد برنامه ريزي دقيقي توسط بنيتس براي جدال با آبي هاي استمفوردبريج انجام گرفته است؛ تاکتيکي که بر مبناي دفاع تيمي باشد و از سوي ديگر با زيرکي از فرصت ها و فضاهاي خالي محوطه جريمه حريف استفاده کند و به گل دست پيدا کند.
اين گل براي ليورپول ارزش زيادي داشت. نشان داد پيروزي مقابل منچستر هم اتفاقي به دست نيامده و بنيتس کم کم مي تواند از زير بار فشار منتقدان و مطبوعات رهايي يابد. ليورپول با اين شيوه بازي توانست همه چيز را به سود خود عوض کند و تغيير تاکتيکي اسکولاري هم در دقايق پاياني نيمه دوم راه به جايي نبرد؛ او که هميشه تاثيرگذارترين و موفق ترين تغييرات و تعويض ها را در طول مسابقه انجام مي دهد و مثلاً در يک چهارم نهايي يورو 2004 با تعويض هلدر پوستيگا به جاي لوئيس فيگو همه را متحير کرد با تغيير مهره چيني تيمش2-4-4 در 15 دقيقه آخر نيمه دوم هم نتوانست حداقل امتياز اين مسابقه خانگي را به نام تيمش ثبت کند.
راه طولاني تا پايان باقي مانده، معادله سختي است، نمي توان گفت منچستر، چلسي و حتي آرسنال به همين راحتي عقب نشيني مي کنند.ليورپول تيم غيرمنتظره اي است و هيچ بعيد نخواهد بود اگر يکباره مقابل تاتنهام يا نيوکاسل يا حتي وست بروموويچ تن به شکست و امتيازهاي مهم را آسان از دست بدهد. تا اينجاي فصل که برگ هاي برنده در دستان مرد اسپانيايي بوده است.
