دوستان خیلی زود دیر می شود

1.سخن کوتاه است. ایام ثبت نام برای مهمترین انتخابات ورزشی کشور. بدون کنایه و حاشیه برویم سر اصل مطلب. از زمانی که در یادداشت "کودتا در اصلاحات اساسنامه" در بیش از یکماه و نیم قبل سوال کردم چرا  «حسن شهرت و داشتن ۵ سال سابقه مدیریت ورزشی» برای احراز پست دبیرکل لازم است ولی برای پست ریاست فدراسیون لازم نیست، و یا اینکه دربند چهارم ماده 32 اساسنامه تنظیم شده از سوی فدراسیون فوتبال ایران که به تصویب اعضای مجمع رسیده به صراحت رییس مستثنی شده و آمده "اعضای هیات رئیسه باید حداقل 35 سال تمام و حداکثر 65 سال تمام سن داشته باشند. دارای حداقل مدرک کارشناسی یا معادل آن و حداقل 5 سابقه مدیریت و فعالیت در حیطه تخصصی مربوطه(به استثنای رئیس) بوده فاقد هرگونه تخلف و سو سابقه و تبعه ساکن ایران باشند"، بسیاری از دست اندرکاران فوتبال عمداً از کنار آن با فراموشی گذشتند.

2. همان موقع پیشنهاد اکید و اصلاحی به مجمع ۴ دی، ذکر ضرورت برخورداری از حداقل ۵ سال سابقه مدیریت ورزشی برای کاندیدای پست ریاست بود که اصلاً شنیده نشد، حتی به صراحت گفتم اگر واقعاً ریگی به کفش نیست و هماهنگی برای ورود شخصی که کمتر از ۵ سال سابقه مدیریت ورزشی دارد، انجام نپذیرفته و اساسنامه برای او اصلاح نمی شود، بیایید این 5 سال را ذکر کنید. ضمن آنکه آقایان کفاشیان، ساور، تاج، نبی، دادکان، عزیز محمدی، سجادی و فتح اله‌زاده، همه و همه به عنوان ۸ نفر کاندیدای احتمالی پست ریاست، که همگی بیش از ۵ سال سابقه مدیریت ورزشی دارندالبته به جز نفر اصلی و نهم !!

3. فارغ از ارزش داوری در خصوص نوع مدیریت کفاشیان و تیم همراه که چندین بار به صراحت و بدون پیرایش در زمان خودش به آن پرداخته ام و اکنون از سوی برخی از افراد در این ایام خاص رنگ و لعاب تبلیغاتی گرفته و از ورود به آن احتراز می کنم، اکثریت قاطع جامعه فوتبال، عطش مدیریت دادکان را به وضوح از خود نشان می دهند؛ اما مصلحت اندیشی، نگاه به منافع فردی، شخصی، مقام پرستی، و بسیاری از نکات دیگر مانع شده - که علیرغم ندای وجدان خود به جز عده ای معدود - ریاست دادکان را فریادبزنند، نکند به کسی یا اشخاصی در سیستم آتی قدرت فوتبال بربخورد و با آنان معامله ای دیگر کنند. اکنون نیز چون نفعی نداشته و حتی یک روز هم با او کار نکرده ام، این چند سطر را به واسطه طلبِ به حقی که او بر گردن فوتبال دارد و شنیدن ندای مردم نوشتم، چون هنوز می شنوم و برخلاف بسیاری از افراد آلزایمر اقتضایی نگرفته ام. تعجبم نیز از دوستانش است که همگی می توانند حداقل یک مصاحبه کنند تا شاهد بیش از 100 مصاحبه در 3 روز آینده باشیم.

4. جالبتر سخن اینکه، وقتی محمد دادکان در یک ماه اخیر 2 بار با چراغ سبزهایی ولو کم سو و با صراحت و علیرغم بسیاری از مشکلات باقیمانده و پیش رو می گوید اگر شرایط مهیا شود می آیم یا اگر مردم بخواهند می آیم، به جز مصاحبه های اندک و گذرا می بینیم غالب و اکثریت مدیران مصلحت اندیش ورزشی و فوتبالی ساکت هستند و هیچ گونه تلاش جدی در عرصه رسانه های عمومی برای فراهم آوردنِ حضور مجدد وی نمی کنند، اگرچه به خوبی می دانند مجمع واقعی فوتبال که همان مردم فهیم ایران هستند او را می خواهند.

5. دوستان و نخبه گان تاثیرگذار ورزشی و فوتبالی! خیلی زود دیر می شود چون یقین داشته باشید  به جز محمد دادکان هیچ کس نمی تواند در برابر کاندیداتوری احتمالی علی سعیدلو بایستد و رای بیاورد، فقط عزم عمومی، فوری و بدون فوت وقت می خواهد آنهم با یک شور و کمپین حمایت عمومی و یکپارچه از گزینه ای که می دانید صلاحیتش بیشتر است. دوستان خیلی زود دیر می شود.....