ايران چهارمين كشور دارنده كلوني زنبور عسل

درحال حاضر سالانه 45 هزار تن عسل در كشورمان توليد مي‌شود كه اگر ميزان عملكرد توليد كشورمان به اندازه ميانگين جهاني توليد عسل بود، بايد سالانه 105 هزار تن عسل از كندوهاي كشور برداشت مي‌كرديم.

به گزارش ايسنا، در شرايطي كه متوسط توليد عسل در دنيا از هر كلوني ‌23 كيلوگرم است، در كشور ما به دليل فرسودگي زيرساختهاي اين صنعت و نبود برنامه‌ريزي مدون از هر كلوني نهايتا‌10كيلوگرم عسل برداشت مي‌شود.

در ايران سرانه مصرف عسل 610 گرم و در جهان 239 گرم است كه علت پايين بودن سرانه جهاني وجود کشورهايي مانند آفريقا است که عسل در آنها توليد نمي‌شود اما در كشورهاي پيشرفته سرانه مصرف بسيار بالاتر است؛ بطوريكه مصرف سرانه اين محصول در آلمان دو كيلو و نيم و در ژاپن دو كيلو است.

هم‌اكنون 62 هزار نفر در صنعت زنبورداري كشورمان فعال هستند و 300 هزار شغل وابسته به اين صنعت وجود دارد كه سالانه چهار هزار ميليارد ريال از توليد مستقيم عسل به اقتصاد كشور سود مي‌رسد و356 هزار ميليارد ريال ارزش غيرمستقيم در گرده‌افشاني گياهان دارد كه اين ارزش هيچ‌گاه از سوي كشاورزان و مسئولان در توليدات محصولات كشاورزي ديده نمي‌شود.

در حاليكه عنصر گرده‌افشاني و حفظ توليدات كشاورزي و باغباني مهمترين دستاورد صنعت زنبورداري است كه اگر نباشد امنيت غذايي كشورمان به مخاطره مي‌افتد چراكه 90 درصد ارزش افزوده بخش كشاورزي ناشي از گرده‌افشاني است اما گرده‌افشاني هميشه ناديده گرفته شده است و سهم اين بخش از اعتبارات وزارت كشاورزي و توليد ناخالص ملي صفر است.

در اين صورتي است كه در ساير كشورها كشاورزان براي استقرار هر كندو در مزرعه‌شان 40 تا 50 دلار پرداخت مي‌كنند.

لذا باتوجه به اينكه كاهش جمعيت زنبورعسل به‌عنوان يک حشره مفيد، باعث ازبين رفتن 40 تا 50 درصد توليدات گياهي، دامي، مراتع، جنگلها و گونه‌هاي جانوري مي‌شود، انتظار مي‌رود مسئولان كه از اهميت اين صنعت مفيد براي بخش كشاورزي آگاهي و اطلاع دارند، جايگاهي براي آن در مجموعه كشاورزي لحاظ كنند و شكاف دو برابري تعداد كندوهاي عسل و برداشت محصول را برطرف كنند.