جنبش وال استریت از نگاه یک سبزگرا

سرویس اقتصادی- ناصر کرمی مثل همیشه دست به قلم شده و مطالبش آنقدر خواندنی هست که نتوان از درج آن در ستون وبلاگها صرف نظر کرد شاید تنها ایراد این وبلاگ نامش باشد که آقا ناصر باید برایش یک نام خوب هم پیدا کند:


جنبش وال استریت از نگاه یک سبزگرا(1)- اوضاع خرابتر هم می شود

 ابتدا: فرق نمی کند منهتن لیسبول لندن آتن یا مادرید.حالا انگار کارد به استخوان چشم سبزها ومو بورهاهم رسیده است.همه دریافته اند ماجرا فراتر از فشار یک گروه طبقه برای ممانعت از حتی اندکی تقلیل در خوشابشی موجود است .در اردوگاه شمال نیز روز به روزبر تعداد نگرانهای آنها که مطمئن نیستندهفته آینده ماه آینده ی سال آینده روزگار رو به سامانی نخواهد رفت افزوده می شود.تا همین اواخر گمان می می شد موضوع ناشی از معاملات نظام های بانکی ومالی است ویا سوء مدیریت این حزب عواگرا یا آن دولت بی کفایت.یک جایی جایی که هیچ کس انتظارش را نداشته نکته ای خلاف انتظار رخ داده وچیزی کم آمده است.کدام نکته وکدام چیز؟

بعد: یک جوک این بود که می گفتند این همه تنعم وبهره مندی ورفاه وخوشبختی از قوه دماغی خدادادی انگلوساکسونها وژرمنها واسلاوها و.... ناشی می شود وبس.اما جدی ترحتی از نیمه قرن حاضر هم این انگاره وجود داشت که این پول استعمار است که تفاوت شمال وجنوب را رقم می زند.پولی که در قرون هیجده ونوزده از حوزه جنوب غارت شده ودر قرون بیستم در قالب سرمایه به صنعت وفناوری وزیر ساخت و....تبدیل شده است.ترکیب پول استعمار زادآوری زیستی غنی وپرمایه محدوده خط لعمرهای 21درجه اروپا وآمریکای شمالی وجنوب استرالیا ونیوزیلند را به خیال تنعم رشک برانگیزی رسانده است.اما به هر حال هر مایه زادآوری محیطی هم نقصی داردوهر سرمایه ای نیز روزگاری مستهلک شده ودیگر آنقدر سود نمی رساند که قبلاً بود.اما مشکل اردوگاه شمال این است که سبک زندگی آنها برمبنای همان خوشباش بنا نهاده بر خوش باوری بی حدوحصر متکی به انگاره پایان ناپذیربودن سرمایه استعمار وبی انتها بودن زادآوری زمین شکل گرفته است.عادت کرده اندکه از بدو تولد دولت حتی بیاید لگن زیر آنها بگیرد واز درآمد عمومی نصف شب کسی برایشان لالایی بخواند پای گور هم دولت برای شان گریه کن و جامه دران فرستد.حالا دولتها کم آورده اند.التماس می کنند به مردم که کمی ،خیلی کمی بگذارید کمربندها را سفت تر ببندیم.نکته این است که مردم نگرانند دولتها قدم به قدم جلوتر بیایند وبه این خیلی کم اکتفا نکنند،نگرانی هوشمندانه ودرستی است.
سرانجام: نه برای اردوگاه شمال ،برای این پرندگان مطلق همه کشاکش های سیالی کره زمین در دو قرن اخیر اوضاع هرگز به وضعیت سابق بر نخواهد گشت.ماجرا فقط زنگ هشدار دزدان دریایی خلیج عدن نیست که نمی خواهند دیگر به این راحتی ها محموله ای از جنوب به شمال برود.یک کودک آمریکایی به طور متوسط هفتاد برابر یک کودک چینی یا هندی اانرژی مصرف کرده وصد برابر او زباله تولید می کند.دقت آن است که این نازپرورده تنعم ها قدری... خشکیده مام زمین را رها کنند وبه او استراحتی بدهند.بله ،برای اردوگاه شمال اوضاع خرابتر هم خواهد شد.