قهقهه با نمایندگان صهیونیست

در ژنو به‌عنوان نماينده ايران در كميته اول حضور داشتم. براساس حروف الفباي انگليسي ميز نمايندگان رژيم صهيونيستي تنها با فاصله كشور ايرلند در همسايگي ميز ايران قرار داشت. در كل اجلاس طرف‌هاي اسرائيلي سمت راست را نگاه مي‌كردند و ما سمت چپ را تا مجبور به ديدن همديگر نشويم و طبق معمول نيز بعد از انجام سخنراني خود و هنگام سخنراني نماينده‌ آنها سالن را ترك كرديم و...

اما در روز آخر اجلاس هنگام خروج از سالن صداي خنده و قهقهه 2 نفر توجه بنده و حاضرين را جلب نمود. پشت‌سر هيأت‌ها 2 نفر اصلي نمايندگان مجالس فلسطين و اسرائيل دست در دست هم و مشغول خنده و گفت‌وگو بودند و اين در حالي بود كه در آن اجلاس پيشنهاد جمهوري اسلامي ايران جهت محكوميت دستگيري شماري از نمايندگان مجلس فلسطين ( از اكثريت حماس‌)، رقيب اصلي ماده اضطراري پيشنهادي اروپايي‌ها بود. يعني درست زماني كه نمايندگان قانوني حماس و برخي از اعضاي دولت اسماعيل هنيه در زندان اسرائيل به سر مي‌بردند، برخي ديگر از نمايندگان فلسطيني وابسته به جريان فتح و آقاي محمود عباس در حال خنده و قهقهه با نمايندگان صهيونيست بودند.

توطئه اسرائيل در منطقه خاورميانه به يكصدمين سال خود نزديك مي‌شود. در طول اين ايام و در فراز و نشيب‌هاي مختلف تحولات مربوط به آن، همواره عمق و ظاهر موضوع همسويي لازم را با يكديگر نداشته‌اند و آن دسته از سياستمداران و تحليلگران كه با غفلت از ژرفاي تحولات گرفتار امواج ظاهري شده‌اند بزرگ‌ترين اشتباهات سياسي عمر خود را مرتكب شده‌اند. اين نكته را جهت عنايت آن دسته از مسئولان و تحليلگران ايراني مطرح كردم كه گاهي سعي مي‌كنند موضع‌گيري‌هاي خود را در ارتباط با موضوع تازه (كشور مستقل فلسطين) سمت و سو دهند.

اكنون در شرايطي كه مجلس شوراي اسلامي براي برگزاري كنفرانس بين‌المللي حمايت از فلسطين آماده مي‌شود رايزني‌هاي محمود عباس رئيس تشكيلات خودگردان فلسطين جهت اخذ رأي مجمع عمومي سازمان ملل متحد درخصوص كشور مستقل فلسطيني در صدر اخبار اين كشورها قرار گرفته است.

هدف از كنفرانس تهران اين است كه موضوع فلسطين تحت‌الشعاع تحولات سياسي اخير قرار نگيرد. اما نبايد ترديد داشت كه بحث كشور مستقل فلسطين نيز مي‌تواند از جمله طرح‌هاي ناكامي باشد كه در شرايط كنوني آمريكا و برخي كشورهاي غربي اجازه طرح آن را مي‌دهند و پس از اخذ نتايج سياسي و تبليغي خاص خود باب آن را خواهند بست. شبيه اين سياست را در سال‌هاي 1978 ميلادي (‌بر محوريت كمپ ديويد) 91- 1990 ( طرح‌هاي سازش اسلو و مادريد و...) و 2001 ميلادي (‌طرح‌ سازش دولت بوش دوم ) مشاهده كرده‌ايم اما تنها يك نشست شبيه نشست‌هاي كاخ سفيد جيمي كارتر، بيل كلينتون و جورج بوش دوم، اين بار از سوي باراك اوباما كافي است تا موج جديد نيز سپري شود. در خوشبينانه‌ترين حالت پايان سراب تازه مي‌تواند انتخابات رياست‌جمهوري آينده آمريكا باشد.

 

بيست سال پيش زماني كه موضوع كشور فلسطين مطرح گرديد، صهيونيست‌ها اعم از گروه‌هاي حاكم بر فلسطين اشغالي با لابي‌هاي ذينفوذ جهاني خطوط قرمزي را مشخص كردند كه بر مباني ديني، عقيدتي و خاص استراتژيك و امنيتي تعريف شده بود. بر اين اساس دولت با تشكيلات فلسطين بايد در دل سرزمين‌هاي اشغالي و با ديواري از سيم خاردار با عرض حداقل سه كيلومتر محصور شود. هرگونه آمد‌وشد فلسطيني‌ها و خاصه قراردادها و همكاري‌هاي سياسي و نظامي آنها در كانال‌هاي نظارتي اسرائيل شكل گيرد. حدود هفت ميليون فلسطيني كماكان آواره بمانند و آنهايي هم كه درون مرزهاي 1967 ميلادي زندگي مي‌كنند علاوه بر تحمل شهركهاي يهودي نشين قيد پايتختي بيت‌المقدس را نيز بزنند.

تحولات بعد از انقلاب مصر نشان داد كه منطقه استعداد انتقال انرژي حركتهاي انقلابي و ضد‌استبدادي و حركت‌هاي ضد‌صهيونيستي را دارد. بازگشايي رفح خون تازه‌اي به مقاومت تزريق نمود و بي‌شك ناتواني شوراي نظام حاكم بر قاهره در اعطاي تضمين‌هاي لازم به آمريكا و صهيونيست‌ها درخصوص امنيت رژيم صهيونيستي دوران انتقال را طولاني‌تر كرده است.

 

صهيونيست‌ها و يهوديان افراطي جنگ را سرنوشت محتوم روابط خود با مسلمانان مي‌دانند. آنها حتي نتوانستند به تضمين‌هاي امنيتي ديكتاتورهاي وابسته غرب دلخوش شوند و اكنون كه موج دمكراسي‌خواهي مردم را در تصميم‌گيري‌هاي استراتژيك منطقه اسلامي سهيم كرده است بيش از گذشته در انديشه احداث قلعه‌هاي امنيتي هستند. آنها نگرانند كه درصورت تشكيل دولت مستقل فلسطين اين دولت به پايگاه حركتهاي ضد‌صهيونيستي تبديل شود. حدود هفت ميليون آواره‌ فلسطيني كه عمدتا از مهاجران ذي‌نفوذ آن كشور در غرب و دنياي عرب هستند حاميان عمده سرزمين مادري فلسطين هستند.

اگر دولت فلسطين با تعريف منشور ملل متحد و كنوانسيون‌هاي بين‌المللي به‌گونه‌اي مستقل شكل بگيرد قطعا به پايگاهي براي بسيج حركت‌هاي ضد‌صهيونيستي تبديل خواهد شد. اين دولت از حق انعقاد قراردادهاي نظامي و امنيتي، انجام مانورهاي مشترك و پيوستن به اتحاديه‌هاي منطقه‌اي برخوردار است. آيا صهيونيست‌ها و آمريكايي‌ها اجازه‌شكل دهي اين موجوديت سياسي را خواهند داد‌؟ موضع جمهوري اسلامي ايران در قبال فلسطين طرح رفراندوم و همه پرسي در اين كشور است.

همه فلسطيني‌ها اعم از مسيحي، مسلمان و يهودي مي‌توانند با شركت در يك همه پرسي آزاد در مورد آينده خود تصميم‌گيري كنند نتيجه آن نيز براي جمهوري اسلامي ايران محترم و معتبر است.

اما آنچه امروز شكل گرفته است موج كاذب ديگري است كه بازيگران پشت پرده تحولات منطقه بي‌ميل نيستند در كوتاه مدت با آن، انرژي حركت‌هاي انقلابي و ضد‌صهيونيستي مسلمانان خط مقدم را كنترل و به عبارتي منحرف نمايند. و در نهايت در قالب ساز و كارهاي ناعادلانه‌اي همچون حق وتو به خوشبيني‌هاي تازه نيز پايان دهند تا اين موج نيز بگذرد. براساس اصول عزت، حكمت و مصلحت در سياست خارجي جمهوري اسلامي، كسي حق ندارد مواضع كشور را گرفتار امواج گذرا و كاذب تحولات منطقه نمايد.

توطئه‌گران عليه دنياي اسلام سعي دارند كه هرگونه تحول منطقه‌اي حتي تهديدهاي امنيتي خود را در قالب طرح اسرائيل محور خاورميانه بزرگ منحرف نمايند باز هم مثل گذشته برخي از بازيگران منطقه در تباني تازه انحراف تحولات اصيل خاورميانه شريك شدند. انتظار مي‌رود به جاي نشان دادن چراغ سبز به آمريكايي‌ها و شمول انديشه‌هاي انحرافي به سياست خارجي در اين مورد نيز به روشنگري پرداخت.

حشمت‌الله فلاحت‌پیشه

 

منبع: باختر