اتلاف وقت بينندگان يا سرمايهاندوزي آگهيسازان!
شبکه «ZDF» آلمان که در اصطلاح به اين نام معروف شده و در واقع شبکه دوي ملي اين کشور است، به دليل اين که هزينههاي آن از بودجه عمومي کشور و به تعبيري، بهتر از ماليات مردم تأمين ميشود، اين اجازه را دارد که تنها 20 دقيقه در شبانه روز از تبليغات بازرگاني استفاده کند!
به گزارش خبرنگار «تابناک»، اما با نگاهي اجمالي، بسيار کوتاه و خوشبينانه به زمان صرف شده براي آگهيهاي بازرگاني در شبکههاي سراسري و استاني رسانه ملي، به رقم وحشتناکي بين 200 تا 500 دقيقه در شبانه روز خواهيم رسيد.
يا در تبليغ ديگري ميبينيم که به مخاطب چنان القا ميشود که نبايد با کفش روي موکت رفت، اما در بسياري از سريالهاي تلويزيوني، بازيگران با کفش روي فرشهاي نفيس ابريشمي که محصول عمر و چشم هزاران انسان با ذوق است، راه ميروند؛ اتفاقي كه نميافتد هيچ، شاخصي براي روشنفکري و کلاس فرهنگي نيز به شمار ميرود!
حال با وضعيت اسفبار فرش ايران در بازارهاي جهاني و راه افتادن شهرهاي کاشان و نايين در چين و کپي غيرمجاز نقشههاي فرش اصيل ايراني، اين تبليغات حکم شوکران را بر بدنه اصيل توليدکننده اين محصول جهاني کشورمان ندارد؟
در همين زمينه، القاي تشريفات، تجملات و زندگي غربي به عاملي كارساز در تيزرهاي بازرگاني تبديل شده است. القاي يخچال سايدبايسايد، تلويزيون پلاسما، ويلاهاي چند ميلياردي، وسايل منزل خاص، ابزارهاي ورزشي گران و نمايش در فضاي طراحي شده براي زندگي و منازلي که تيزر در آن ساخته ميشود، خودروهاي گران قيمت، خانههاي مجلل، وسايل مدرن ارتباطي مانند لپتاپ چنان شده که بيشتر به نظر ميرسد، به جاي پخش پيام آگهي طراحان به نوعي جامعه را به مسخره گرفتهاند.
حال پرسش اين است کسي که با وام هجده ميليون توماني خانهاي خريده، آيا ميتواند در آپارتماني پانصد ميليوني اقامت کرده، صد ميليون تومان وسايل منزل دست و پا کند و با لپتاپ دو ميليوني قسط 250 هزار توماني وام خود را پرداخت کند؟
هنگامي كه در جامعهاي زندگي ميکنيم که نقاط محروم متعددي در کشور داريم، چه ضرورتي است که هر روز و هزاران بار غذاهاي رنگين و نوشيدنيهاي رنگارنگ و خوردنيهاي جورواجور به بهانهها و روشهاي گوناگون به نمايش درآيد؟
متأسفانه، بحث تبليغات بازرگاني به سيلي تبديل شده که ظاهرا اين روزها خود متوليان رسانه ملي هم از پس آن برنميآيند، چون اگر چنين بود، بايد دست کم به روش کشورهاي مسلمان و شبکههاي تلويزيوني آنها تيزر غذا و خوردنيهاي خاص را در اين ماه در روز روي آنتن نميبردند!
عمیقا معتقدم که مصرف گرایی و تجمل در ایران را صدا و سیما راه انداخت و بس ! صدا و سیما الگوی همه گیر جامعه ایران است که متاسفانه تمام آنچه در بالا گفته شد حقیقت دارد ! ای کاش این بار دروغ گفته بودید ! 
متاسفانه فرهنگ و ادبیات گذشته ما نیز در این پیام های تبلیغاتی توسط سودجویان به تاراج می رود. چه بسیار ضرب المثل ها و اشعار تک بیتی ماندگار این مرزو بوم که با پس و پیش کردن یا جابجا کردن یک یا دو کلمه در آن تبدیل به شعار تبلیغاتی یک شرکت تولید کننده یا دلال واردکننده شده است. از ذکر مثال به دلیل امکان حذف شدن کامل نظرم صرفنظر می کنم.در موارد زیادی به صورت غیر مستقیم به نژاد و ظاهر غالب ایرانیان بی توجهی و توهین می شود. ما مصرف کننده ایرانی را در این تبلیغات در ظاهری کاملا اروپایی می بینیم حتی با موهای بور و چشم های آبی و ...
مطلب بسیار سنجیده و بجایی نوشتید که کمتر مورد توجه عامه قرار میگیرد. ا فرین 
چاكرتيم . چه خوب خبر نگاران شما بجاي نگاه فانتزي همانند مردم واقعي قضايا را نگاه مي كنند. البته هم همينطور است چون شما قبل از اينكه يك خبر نگار باشين يك عضو اين جامعه هستيد. 
ای جانا سخن از زبان ما می گویی...فرشی دستبافت ایران به دوستی فرنگی هدیه دادم مدتی فرش را کف منزلش پهن کرده بود اما از ان روز ب بعد بر خلاف عرفشان کسی را با کفش به منزلش راه نمیداداما روزی دیگر که به اوسر زدم فرش را به دیوار خانه اویخته بود که مبادا هنر زیبای ما زیر پاهای کفش پوش قرار گیرد چرا که به قول او حاصل رنج و تلاش ماهها وسالها هنرمندان گمنامی است به تمام معنا هنراست هنری که روح دارد وباید بان احترام گذاشت!... دوست داشتید منتشر نکنید!اما منو عجیب تحت تاثیر قرارداد از همه جالبتر تبليغ محصولات ..... توي كمبود برق اين روزهاست كه نشون مي ده تمام تجهيزات افطار رو به وسيله وسايل برقي انجام مي دن ... حتي پخت شله زرد!!!!! وقتی درامد زایی حرف اول را بزند یعنی همیندرمورد غذا ها کاش مضر بودن انها هم مد نظر باشد حالا چه دررمضان وچه طول سال
کاش وزارت بهداشت نظارتی روی تبلیغات غذایی داشته باشد ومجوز را انجا صادر کند
کاش وکاش وخیلی کاش دیگر............
از آگهي هاي بازرگاني بي حد و اندازه و بعضآ مغاير با اصول فرهنگي و ارزشي جامعه ما كه بگذريم ، پخش برخي سريال ها و برنامه هاي ورزشي و مصاحبه ها و حاشيه هاي پيرامون آنها كه تصاوير و صحنه هايي مالامال از بدآموزي و ترويج ضداخلاقي و ضدفرهنگي براي مردم و بويژه جوانان و نوجوانان بيننده بدنبال دارد ، مشكل برنامه هاي سيما را دوچندان كرده و انگار هيچ مرجع و مركزي هم براي رسيدگي به اين اوضاع بهم ريخته در صدا و سيما وجود ندارد ! خلاصه اين وضعيت بي شك معضلات فرهنگي و اخلاقي را آرام آرام بر جامعه تحميل مي كند كه در آينده خود را نمايان خواهد كرد گرچه آثار و علائم آن مدتي است براي اهل فن و دردمندان جامعه بخوبي پيداست !