هزينه بحرانهاي سرمايه داري را فقرا مي دهند
روزنامه العرب چاپ لندن در مقاله ای نوشت در نظام های سرمایه داری زمانی که بحران اقتصادی ایجاد می شود زندگی ثروتمندان و صاحبان شرکت های بزرگ تحت تاثیر قرار نمی گیرد بلکه این مردم عادی هستند که فقیرتر می شوند و بهای فجایع را می پردازند. روزنامه العرب در این مقاله به قلم امجد عرار با عنوان مقاله امجد عرار با عنوان آمریکا ...
ظاهر و باطن نوشت زمانی که از آمریکا سخن به میان می آید وقایع هولناکی وجود دارد که گستردگی شکاف و فاصله بین ظاهر و باطن را برملا می کند و چه بسا کسی که از این واقعیت ها اطلاع داشته باشد شگفت زده شود و اعتبار مدنی و فناوری آن لزوما با اعتبار سیاسی هماهنگ نیست.
براساس گزارش های منتشر شده ، سال گذشته شمار آمریکایی هایی که زیر خط فقر زندگی می کنند به بیش از چهل و شش میلیون نفر رسید که نسبت به سال قبل از آن دو و نیم میلیون نفر افزایش یافته است.
این یک رکورد است که وضعیت اقتصادی و معیشتی در آمریکا از پنجاه و سه سال پیش به آن نرسیده است.
در سه سال گذشته شمار فقرا در این کشور قدرتمند جهان افزایش یافته است.
در نظام های سرمایه داری زمانی که بحران اقتصادی ایجاد می شود زندگی ثروتمندان و صاحبان شرکت های بزرگ تحت تاثیر قرار نمی گیرد.
آنها به عنوان سرمایه دار تحت تاثیر قرار می گیرند نه به عنوان یک انسان.
به طوری که کسی که صد میلیون زیان می بیند در حالی که پشتوانه مالی او میلیاردها دلار است دچار شوک و ناراحتی می شود اما با این حال این زیان به توان او برای فراهم کردن بهترین دانشگاه ، مدرسه و امکانات برای فرزندانش آسیب وارد نمی کند و در خرید نیازهای روزمره و تامین سوخت خودروها و شاید هواپیماهای او تاثیر نمی گذارد.
بلکه این مردم عادی از کارگران ، کشاورزان و کارمندان هستند که فقیرتر می شوند و بهای فجایعی را می پردازند که نظام های شان برای کشورهای آنها به وجود آورده اند. به همین علت آمارها منتشر شد تا نشان دهد که میانگین درآمد کارگران آمریکایی دو ممیز سه دهم درصد کاهش یافته است و از شمار کسانی که شامل بیمه تامین اجتماعی در بخش خصوصی می شود یک و نیم میلیون نفر و در بخش دولتی حدود دو میلیون نفر کاهش یافته است این در حالی است که حدود پنجاه میلیون آمریکایی بدون بیمه تامین اجتماعی هستند.
اما میزان بیکاری که از مهم ترین پدیده های نظام سرمایه داری است به طور مستمر افزایش می یابد.
همانطور که هر سال با تشدید بحران ها رخ می دهد ، آمریکایی ها سخنی را می شنوند که آن را درک نمی کند اما آنها بارها می شنوند که گفته می شود دولت تلاش هایی انجام می دهد و کنگره پیشنهادهایی برای ایجاد فرصت شغلی از طریق اتخاذ تدابیری با هزینه چند میلیارد دلاری بررسی می کند و پیشنهادهایی برای کاهش کسری بودجه و افزایش مالیات ثروتمندان مطرح می شود اما با هیچ یک از این تدابیر نمی توان بحران ساختاری را حل کرد. بنابراین نظامی که براساس ایجاد انحصار و گسترش آن استوار است و در این مکانیزم اقتصادی شمار سرمایه داران و سرمایه آنها افزایش می یابد ، فقط شمار روزافزون فقرا و بیکاران را به دنبال دارد.
حتی راه حل هایی که با بحران ها بررسی می شود حتی اگر مفید باشد اوضاع طبقه ثروتمندان را بهبود می بخشد و برخی مشکلات شرکت های بزرگ را حل می کند اما شهروند عادی آن را احساس نمی کند و سخن از افزایش میانگین درآمد سرانه صرفا فریبکاری و بازی با ارقام است زیرا درآمد ملی همانطور که روی کاغذ تقسیم می شود در واقعیت میان افراد تقسیم نمی شود. نویسنده در پایان این مقاله می افزاید امپریالیسم جهانی قدرت و توان خود را برای به راه انداختن جنگ ها و ایجاد کانون های تنش افزایش می دهد تا بازارهای سلاح گسترش یابد و میلیاردها دلار از جیب پرداخت کنندگان مالیات هزینه می کند و از سودهای ناشی از جنگ های غارت و سوء استفاده چیزی به آنها نمی رسد.
