چهارشنبه سرنوشت‌ساز ورزش

چقدر روزها و لحظات به سرعت سپري مي‌شوند و چقدر سريع به المپيك تابستاني 2012 لندن نزديك شده‌ايم! بارها در ورزش ايران صحبت از سال المپيكي كرده‌ايم و به دفعات از ماه‌هاي باقي‌مانده تا شروع اين بازي‌ها به عنوان عالي‌ترين ميدان جهاني ورزش سخن گفته‌ايم و گفته‌اند. بعد از پايان غم‌انگيز و اسفبار كاروان 55نفره ورزش ايران در المپيك قبلي، مديران وقت يكصدا مدعي شدند كه از همين امروز كار را براي المپيك لندن استارت مي‌زنيم اما...

متاسفانه شرايط بلاتكليفي در ورزش كشور كه عملا پس از بازي‌هاي آسيايي آغاز شده و اوج‌گيري اختلاف‌نظر بين سازمان تربيت‌بدني و كميته ملي المپيك را نيز در آن مقطع زماني شاهد بوديم، تنها عايدي كه داشت كوبيدن تيشه به ريشه نحيف ورزش ايران بود و در چنين شرايطي تصويب طرح تشكيل وزارت ورزش و جوانان بارقه‌هاي اميد را نزد دلسوختگان ورزش زنده مي‌كند.

وزارت ورزش و جوانان به عنوان مرجع سياست‌گذار ورزش كشور، تشكيلاتي پاسخگو و حامي براي ورزش تلقي مي‌شود كه متاسفانه تاخير در معرفي سرپرست و تعيين تكليف قطعي وزير، عملا بحران‌هاي جديدي را پيش‌روي ورزش ايران قرار داد.

در شرايطي كه بسياري از فدراسيون‌هاي المپيكي به دليل مسدود شدن حساب‌هاي مالي سازمان منحله تربيت‌بدني و عدم‌ تامين بودجه مورد نياز خود، حضور در رقابت‌هاي سرنوشت‌ساز كسب سهميه را از دست دادند و شانس‌هاي المپيكي شدن يكي پس از ديگري در سال المپيكي از دست رفت معرفي محمد عباسي براي سكانداري وزارتخانه تازه‌تاسيس ورزش و جوانان، به منزله آرامش و مسكني مقطعي براي شرايط متلاطم ورزش بود.

در اين آشفته‌بازار كه از برخي روسا و مسوولان خرد و كلان فدراسيون‌ها گرفته تا برخي قهرمانان و مدال‌آوران همگي به نوعي رودرروي يكديگر قرار گرفته‌ و بازار تهمت و عدم تمكين از قانون بسيار داغ شده است، اعتماد مجلس به عباسي و برنامه‌هاي وي، حسن ختامي بر آشفته‌بازار ورزش و متقابلا حسن شروعي براي حركت به سرعت برق و باد براي كسب سهميه‌هاي المپيك و بازگشت آرامش به اين كشتي توفان‌زده است. در وضعيت فعلي براي ورزش ايران ديگر شخص مهم نيست بلكه آنچه حايز اهميت است داشتن يك مسوول و اداره‌كننده براي فرار از آشفتگي و هرج و مرج است كه اين معضل نيز جز با داشتن يك وزير(حال در هر كلاس و قواره‌اي كه مي‌خواهد باشد) رفع نمي‌شود.

شايد اگر فرصت تا بازي‌هاي تابستاني بيشتر بود ما هم بر سر فرد اصلح و راي اعتماد به وي چانه‌ مي‌زديم اما حقيقت اين است كه در فاصله كمتر از يك‌سال تا المپيك 2012 لندن ديگر زماني باقي نمانده كه يك‌بار ديگر شاهد عدم راي‌اعتماد نمايندگان به وزير پيشنهادي و به تبع آن تداوم وضع بلاتكليفي ورزش باشيم.

چهارشنبه را بايد روزي تاريخي در ورزش ايران دانست كه با راي‌ اعتماد احتمالي نمايندگان مردم در خانه ملت نسبت به گزينه‌ پيشنهادي وزارت ورزش و جوانان كه مستلزم دفاع منطقي وي از برنامه‌هايش خواهد بود، گام محكمي در قانونمداري ورزش و شروع حركت اصلاحي در فدراسيون‌هاي ناكارآمد و ايجاد تغييرات مثبت در بدنه اجرايي ورزش و البته دادن بودجه‌هاي معوقه فدراسيون‌هاي بي‌پول برداشته خواهد شد. تحقق اصل«44» قانون اساسي در مسير كاهش تصدي‌گري دولت در ورزش و حمايت و پشتيباني از كميته ملي المپيك و فدراسيون‌هاي ورزشي، دو نقطه طلايي در برنامه 60ماده‌اي عباسي است كه به همراه برخي محورهاي كليدي ديگر، ستون اصلي چارچوب كاري آينده وي را تشكيل داده است. ضمن آنكه تجربه عباسي در سال‌هاي حضور در مجلس و دولت، مي‌تواند به عنوان يك امتياز بزرگ، مسير دشوار ايجاد وزارتخانه جديد ورزش و جوانان را براي وي هموار نمايد.

آيا در چهارشنبه سرنوشت‌ساز ورزش، بلاتكليفي چند ماهه در اين عرصه سرانجام به پايان خواهد رسيد؟ نمايندگان مردم در خانه ملت بهتر از سايرين به اين سوال پاسخ خواهند داد و ما نيز اميدواريم اگر كاستي و نقطه‌ ضعفي هم ديده مي‌شود با عنايت به وضعيت قرمز ورزش ايران با ديده اغماض بدان نگريسته شود.