بسكتبال با ويلچر، تركيبي از علم و هنر
آلن اسكوارز•
کد خبر: ۱۷۸۲۷
| | 5338 بازدید
«اسكالت» در يك تصادف اتومبيل پس از جشن ده سالگي خود از ناحيه پاها فلج شد، اما بعدها دريافت كه ميتواند روي ويلچر با سرعت بسياري حركت كند و در نتيجه به ورزش روي آورد.
وي ميگويد: هنگامي كه عضو تيم فوتبال «منچستر» بودم، دوستانم به من كمك كردند تا عاشق ورزش شوم.
اسكالت در دوره تحصيل خود در دوره راهنمايي توانست به يك بسكتباليست ايدهآل تبديل شود. وي در مسابقات تگزاس حضور يافت و موفق به دريافت بورسيه تحصيلي بسكتبال روي ويلچر شد.
با كج شدن چرخ ويلچر «آلكس ويدس» و نيمكتنشين شدن وي، اسكالت، بهترين بسكتباليست آمريكا در پارالمپيك، توانست شانس خود را امتحان كند. با وجود اينكه به اندازه كافي درباره هدايت ويلچر نميدانست، به راحتي و به سرعت توانست ويلچر خود را به كنترل خودش درآورد و نمايش منحصر به فردي را در پارالمپيك از خود به نمايش گذارد.
يك ماه پيش اسكالت تأكيد كرد: همه چيز بستگي به متمركز كردن تلاش و جديت هر فرد دارد؛ يعني هر چقدر كه بهتر بتوان خود را كنترل كرد، نتيجه بهتري ميتوان گرفت؛ او عامل اصلي پيروزي تيم آمريكا در پارالمپيك در برابر رژيم اسرائيل و برزيل بود.
اكنون شايد آخرين فرصت اسكالت براي به دست آوردن مدال طلاي پارالمپيك باشد. او در پارالمپيك 2000 سيدني، يك مدال برنز را از آن خود كرد كه كارنامه قابل ملاحظه او به عنوان يك بسكتباليست بود. اسكالت در مسابقات 1998 رهبري تيم فوتبال آمريكا را بر عهده داشت كه حاصل آن گرفتن يك مدال طلا براي كشورش بود. در سال 2002 بار ديگر براي به دست آوردن مدال طلا، تيم آمريكا را همراهي كرد و بار ديگر خوش درخشيد.
يك سال بعد، «پل اسكالت» به عضويت تيم بسكتبال معلولان روي ويلچر درآمد و بعدها به عنوان مهندس طراح استخدام شد.
اكنون اسكالت در سن 29 سالگي، ميخواهد تيم بسكتبال آمريكا را به گونهاي آموزش دهد كه بتوانند در مسابقات بينالمللي حضور پيدا كنند كه اين امر نيازمند دقت، ظرافت و تلاش در راستاي آموزش تيم است.
در بسكتبال روي ويلچر، نتيجه بازي به اندازه مهارتهايي كه بازيكنان از خود نشان ميدهند، ارزشمند است و صرفا نتيجهگيري مقصود نيست. به همين دليل، مرتبا ظرفيتهاي فيزيكي ورزشكاران ارزيابي ميشود.
ويلچرها به چپ و راست حركت نميكنند، بلكه تنها به جلو و عقب قابل هدايت هستند و اين امر، ورزشكاران را مجبور به تمرينات سخت و طاقتفرسايي ميكند تا بتوانند هرچه بهتر توپ را حمل كرده، پرتاب كنند و صاحب امتياز شوند.
«جو چامبرز» درباره اسكالت ميگويد: مهارت و سرعت فوقالعاده اسكالت در هدايت ويلچر، او را به يكي از بهترينهاي جهان تبديل كرده است.
«استيو ويلسون» نيز درباره او اينچنين ميگويد: وقتي پل در ميدان مسابقه است، از هوش و استعداد خود بهره ميگيرد و ديگر بازيكنان در برابر او كم ميآورند!
اسكالت ميگويد: براي پيروزي و خودداري از شكست، مهمترين مسئله، سرعت عمل است كه بايد همواره براي افزايش آن تلاش كرد.
اعضاي تيم ملي برزيل، اسكالت را «Homen de Gelo» مينامند كه به زبان پرتغالي به معني «مرد يخي» است.
به هر حال، بسكتبال با ويلچر امروز به عنوان يكي از پرطرفدارترين ورزشهاي معلولان در سراسر جهان، طرفداران خاص خود را پيدا كرده و با تركيبي از علم و هنر، باعث شده است بسياري از مردم دنيا به ديدن اين رقابتها بپردازند و هيجان ورزش معلولان رو به افزايش بگذارد و شايد در المپيك اوج اين هيجان مشخص ميشود.
وي ميگويد: هنگامي كه عضو تيم فوتبال «منچستر» بودم، دوستانم به من كمك كردند تا عاشق ورزش شوم.
اسكالت در دوره تحصيل خود در دوره راهنمايي توانست به يك بسكتباليست ايدهآل تبديل شود. وي در مسابقات تگزاس حضور يافت و موفق به دريافت بورسيه تحصيلي بسكتبال روي ويلچر شد.
با كج شدن چرخ ويلچر «آلكس ويدس» و نيمكتنشين شدن وي، اسكالت، بهترين بسكتباليست آمريكا در پارالمپيك، توانست شانس خود را امتحان كند. با وجود اينكه به اندازه كافي درباره هدايت ويلچر نميدانست، به راحتي و به سرعت توانست ويلچر خود را به كنترل خودش درآورد و نمايش منحصر به فردي را در پارالمپيك از خود به نمايش گذارد.
يك ماه پيش اسكالت تأكيد كرد: همه چيز بستگي به متمركز كردن تلاش و جديت هر فرد دارد؛ يعني هر چقدر كه بهتر بتوان خود را كنترل كرد، نتيجه بهتري ميتوان گرفت؛ او عامل اصلي پيروزي تيم آمريكا در پارالمپيك در برابر رژيم اسرائيل و برزيل بود.
اكنون شايد آخرين فرصت اسكالت براي به دست آوردن مدال طلاي پارالمپيك باشد. او در پارالمپيك 2000 سيدني، يك مدال برنز را از آن خود كرد كه كارنامه قابل ملاحظه او به عنوان يك بسكتباليست بود. اسكالت در مسابقات 1998 رهبري تيم فوتبال آمريكا را بر عهده داشت كه حاصل آن گرفتن يك مدال طلا براي كشورش بود. در سال 2002 بار ديگر براي به دست آوردن مدال طلا، تيم آمريكا را همراهي كرد و بار ديگر خوش درخشيد.
يك سال بعد، «پل اسكالت» به عضويت تيم بسكتبال معلولان روي ويلچر درآمد و بعدها به عنوان مهندس طراح استخدام شد.
اكنون اسكالت در سن 29 سالگي، ميخواهد تيم بسكتبال آمريكا را به گونهاي آموزش دهد كه بتوانند در مسابقات بينالمللي حضور پيدا كنند كه اين امر نيازمند دقت، ظرافت و تلاش در راستاي آموزش تيم است.
در بسكتبال روي ويلچر، نتيجه بازي به اندازه مهارتهايي كه بازيكنان از خود نشان ميدهند، ارزشمند است و صرفا نتيجهگيري مقصود نيست. به همين دليل، مرتبا ظرفيتهاي فيزيكي ورزشكاران ارزيابي ميشود.
ويلچرها به چپ و راست حركت نميكنند، بلكه تنها به جلو و عقب قابل هدايت هستند و اين امر، ورزشكاران را مجبور به تمرينات سخت و طاقتفرسايي ميكند تا بتوانند هرچه بهتر توپ را حمل كرده، پرتاب كنند و صاحب امتياز شوند.
«جو چامبرز» درباره اسكالت ميگويد: مهارت و سرعت فوقالعاده اسكالت در هدايت ويلچر، او را به يكي از بهترينهاي جهان تبديل كرده است.
«استيو ويلسون» نيز درباره او اينچنين ميگويد: وقتي پل در ميدان مسابقه است، از هوش و استعداد خود بهره ميگيرد و ديگر بازيكنان در برابر او كم ميآورند!
اسكالت ميگويد: براي پيروزي و خودداري از شكست، مهمترين مسئله، سرعت عمل است كه بايد همواره براي افزايش آن تلاش كرد.
اعضاي تيم ملي برزيل، اسكالت را «Homen de Gelo» مينامند كه به زبان پرتغالي به معني «مرد يخي» است.
به هر حال، بسكتبال با ويلچر امروز به عنوان يكي از پرطرفدارترين ورزشهاي معلولان در سراسر جهان، طرفداران خاص خود را پيدا كرده و با تركيبي از علم و هنر، باعث شده است بسياري از مردم دنيا به ديدن اين رقابتها بپردازند و هيجان ورزش معلولان رو به افزايش بگذارد و شايد در المپيك اوج اين هيجان مشخص ميشود.
•تحليلگر نيويوركتايمز
گزارش خطا
نظرسنجی
امضای یادداشت تفاهم ایران با آمریکا را در این مقطع...