بخشش حاتم گونه‌اي وكسري بودجه آموزش و پرورش

آقای دکتر غلامعلی رجائی شما چرا مگر خود جنابعالی کم از مواهب در دولتهای قبلی برخوردار شدید و مگر صرف به اصطلاح میلیونها برای حفظ جوانان برومند این مملکت درذ راه خدایی شدن خیلی بهای گزافی است لابد اگر آقا زاده جنابعالی جزو این مجلس دانش آموزی بود لبخندی به رضایت میزدید و در دل برای سلامتی جناب رئیس جمهور هم دعا میکردید چقدر بد است انگشت اتهام دراز کردن و ندیدن اینکه درذ همان حال سه انگشت دیگر بسوی خودمان اشاره دارد واسلام

و داستان بي پولي ما معلمان همچنان برقرار...

اگر حقی از من هم در این حاتم بخشی باشد من به عنوان یک ایرانی راضی نیستم

لطفا این مطلب را گره بزنید به مطالب آقای مطهری در باره رفتار ایرانیان. آنوقت واضح تر می شود که رفتارهای عاقلانه ما ایرانیان چه ریشه هایی دارد و خودزنی ایرانیان یعنی چه. حالا بازهم مثل کبک نبینیم که الناس علی دین ملوکهم. خوب بود کارهای پژوهشی روند تغییرات در رفتار مردم را هم آمار گیری و ثبت می کرد.

مصرف نکردن بودجه ی عمومی یا اصطلاحا بیت المال در غیر موارد عمومی مسلما شرعا و عقلا حرام است، مگر آنکه از تک تک صاحبان حق اذن بگیرند. آقای احمدی نژاد از کیسه ی مردم می بخشد و این اولین باری است که می بینم کسی به ایشان تذکر می دهد، اگر از همان نوبت اول قاطعانه به ایشان گوشزد می شد، شاید این عمل تکرار نمی شد.

سلام
بی مقدمه میروم سراغ اصل مطلب. از ابن گونه رفتارها و بخشش ها بسیار در دولت مردان گذشته و حال ما دیده شده است و جای خوشحالی دارد که مردم ما نسبت به آن حساسیت دارند و نقد می کنند
ا

خرج که از کیسه مهمان (ملت) بود
حاتم طایی شدن آسان بود

من به عنوان یک نفر از کابینه هفتاد میلیونی !!!! حتی با یک ریال از اینگونه بخششهای بدون ضابطه موافق نیستم.
شما چطور؟

سه سال است كه انتقادات سازنده‌اي از اينگونه مطرح است ولي بنده بعنوان مريد امام راحل، نمي‌دانم متغيرهايي مانند، نظم – انضباط - برنامه‌ريزي - اخلاق سياسي - تعمق و درايت در اين دولت داراي چه الگوي مشخصي است؟

خرج که از کیسه مهمان بود حاتم طائی شدن آسان بود.

در پاسخ به هموطن عزيزي كه در بخش نظرات كاربران در حمايت از اين اقدام اظهار نموده بود " مگر صرف ميليونها براي جوانان برومند در راه خدائي شدن بهاي گزافي است" بايد عرض كنم چنانچه اين بها و صدها برابر آن به عدالت ميان تمامي جوانان توزيع شود اقدام قابل ستايشي خواهد بود. لكن در شرايطي كه تمامي بخشهاي فرهنگي و بهداشتي و خدماتي و... با كسري بودجه و اعتبار مواجه هستند بذل و بخشش هاي اينچنيني صرفا اقدامي احساسي و غير عادلانه ارزيابي مي شود. آيا تأمين امكان ازدواج تعداد زيادي دختر و پسر، تأمين هزينه درمان بيماراني كه امكان پرداخت هزينه هاي سنگين بيمارستان و دارو و درمان را ندارند، تأمين زنان بي سرپرستي كه به ناچار به انحراف كشيده مي شوند و... واجب تر هستند يا اعزام اين تعداد افراد به حج. چه بسا بسياري از ايشان تمكن مالي مناسب جهت اينكه خودشان با هزينه خود عزيمت نمايند هم داشته باشند. آيا اسم اين عدالت است؟ا