بخشش حاتم گونه‌اي وكسري بودجه آموزش و پرورش

دكتر غلامعلي رجايي

کد خبر: ۱۷۲۹۷

تاریخ: ۱۴ شهريور ۱۳۸۷ - ۱۹:۰۹

[email-masked]

نمي‌دانم چه تعداد از خوانندگان اين نوشتار، چند شب پيش اخبار ساعت 21 شبكه يك را مثل من ديده‌اند و خبري را كه از ديدار رياست‌جمهوري با مجلس دانش‌آموزي پخش مي‌‌شد، با تعجب شنيده‌اند! در لابلاي اين خبر، خواسته‌اي از سوي يكي از دانش‌آموزان مبني بر تشرف به عمره به رئيس‌جمهور داده شد و ايشان در تصميمي ناگهاني و آني به معاون اجرايي خود، سعيدلو، دستور دادند همه اعضاي مجلس دانش‌آموزي را با پول دولت به عمره مجاني بفرستد.

پس از اعلام اين خبر كه بانگ صوت و كف و شادي فضاي پارلمان سابق را فرا گرفت و دانش‌آموزان هر كدام در آن واحد، صاحب يك عمره مفت و مجاني ـ كه برخي بيش از يك سال در نوبت آن مي‌مانند ـ شده بودند، من در اين انديشه فرو رفتم كه چرا جناب احمدي‌نژاد كه معلم يك دانشگاه است، گاه در رفتار خود، دچار اينگونه احساسات مي‌شود كه از رهگذر بروز و اظهار آن، هزينه‌هاي چند صد ميليوني بر سر و دست بيت‌المال مي‌گذارد.

درست به ياد دارم تكرار اين رفتار ايشان در مراسم روز خبرنگار و ديدار ايشان با پرستاران در سال گذشته را كه تعدادشان بسيار زياد بود. هنوز من در اين شگفتي‌ام كه كجاي اين جور قول دادن‌ها با شعار عدالت‌گرايي و عدالت‌محوري سازگاري داشته و دارد؟

اگر دكتر آقاي احمدي‌نژاد اين هزينه‌ها را از جيب و هزينه شخصي خود بپردازد و مي‌پرداخت باز هم جاي تأمل و نقد داشت، چه رسد به اين‌كه از بودجه دولت برداشت كند.

هنوز خاطره ديدن صحنه‌اي از ديدارهاي جناب رئيس‌جمهور در يكي از كشورهاي آسياي جنوب شرقي ـ مالزي يا اندونزي(؟) ـ در ذهن من هست كه خانمي از ايشان درباره امكان و شرايط تحصيل در ايران پرسيد و جناب رئيس‌جمهور در يك حاتم‌بخشي آشكار در همان جا، دستور بورسيه كردن وي را صادر كرد! پس از سال‌ها هنوز قطرات اشك در چشمان ذوق‌زده آن خانم خارجي در ذهن و ياد من مانده است كه وي باور نمي‌كرد با طرح يك پرسش، يك بورسيه تحصيلي ده‌ها ميليوني اين‌گونه مفت و مجاني از كيسه و جيب ملت ايران نصيب وي شود كه شد!

راستي، چرا بايد عالي‌ترين مقام اجرايي كشور چنين رويه‌اي را در پيش گيرد و به رغم نقدهاي مشفقانه، توجهي به اين نقدهاي دلسوزانه كه حتي از ناحيه برخي از نزديكان دولت نهم هم عنوان شده، نكرده تا برخي مشفقان ناصح منتقد ناچار باشند مانند گذشته كه به ايشان يادآوري مي‌كردند كه شايسته منزلت ايشان و مردانشان نيست در ملأ عام دولتمردان خود را خطاب قرار دهند كه مثلا اگر به خواسته‌هاي مردم توجهي نكنند و... گوش آنها را مي‌گيرد و يا اگر وزير نيرو مشكل آب مردم را تا چند ماه حل نكند، او را به جاي آب در شيشه مي‌كند و... .