بازیهای رایانهای، آری یا نه؟
ما در عصر تغییر زندگی میكنیم. عصری كه امروزش با دیروز متفاوت است. آنقدر كه بتوان لحظههای بهوجود آمدن این تفاوتها را تا دقیقه و ثانیه كاهش داد. یعنی هر دقیقه یا ثانیه یك تكنولوژی تازه، یك ایده نو یا ابتكار جدید كه قرار است به نفعمان باشد و تنها هدفش به ارمغان آوردن آسایش بیشتر برای بشر است.
بشری كه امروز، تكنولوژی در جزییترین بخشهای زندگیاش ریشه دوانیده و حتی یك لحظه هم نمیتواند بدون آن زندگی كند. كافی است به یك روز از زندگیمان فكر كنیم. پرداخت هزینهها، نحوه دریافت حقوق، سرویسهای بانكی و مخابراتی شاید مثل دیگر فعالیتهای روزمرهمان بیاهمیت به نظر برسند اما بهشدت، متاثر از ورود تكنولوژیهای تازهاند. غیر از این امور روزمره، نحوه درس خواندن، ارتباطی كه برقرار میكنیم و حتی شیوه پر كردن اوقات فراغت فرزندانمان هم در این دوران و به دلیل ورود رایانهها و متعلقاتشان، شكل دیگری بهخود گرفته است.
فرزندان امروز، نه مثل پدربزرگهایشان با یك چرخ و چوب سرگرم میشوند و نه مثل پدرهایشان غرق در بازیهای سنتی مثل قایم باشك و دنبال هم دویدن. آنها هرچه را كه بخواهند در دنیای مجازی بازیهای رایانهای تجربه میكنند. ساعتها به نمایشگرهای الكترونیكی خیره میشوند تا قهرمانی را به سرمنزل مقصود برسانند یا معمایی را حل كنند.
كاربرهای حرفهای بازیهای رایانه در ایران، كه بیشتر از نوجوانان و دانشآموزان ایرانیاند، اخبار بازیهای تازه را پیگیری میكنند. با گروههای دوستیشان در گیمنتها درباره بازیهای رایانهای تازه بحث و جدل میكنند و به قول معروف در این زمینه، از بهروزترین قشرهای كشورند. قشری كه با ورود هر تكنیك تازه و هر بازی جدید، دنیای دیگری را تجربه میكند. دنیایی كه با دنیای بازی قبلیاش تفاوت دارد و چه بسا با دنیای واقعی كه در آن زندگی میكند.
هر سال، با انتشار خبری تازه درباره تاثیرات بازیهای رایانهای یا نزدیك شدن به روزهای امتحانات، كم و كیف استفاده نوجوانان از بازیهای رایانهای، مورد كنكاش و بررسی قرار میگیرد. همیشه سوال والدین از كارشناسان این است كه كفه ترازو به كدام طرف سنگینی میكند. كاركردهای مثبت بازیهای رایانهای؟ یا آثار مخرب این بازیها بر زندگی نوجوانان و دانشآموزان؟
تمام خوبیهای بازیهای خوب
بهروز مینایی، رئیس بنیاد ملی بازیهای رایانهای است. مینایی كاركرد اولیه بازیهای رایانهای را پركردن اوقات فراغت و تفریح و سرگرمی میداند، اما معتقد است كه این بازیها میتواند در عین انجام كاركرد اولیهشان، تاثیرات مثبتی هم داشته باشند.
مینایی میگوید: «در هر بازی هنجارها و قوانینی وجود دارد كه كاربر برای موفقیت در بازی، مجبور به رعایت آنهاست. ضمنا بعضی بازیها حاوی پیامهای اجتماعی، فرهنگی و سیاسیاند كه ناخودآگاه بر ذهن كاربر اثر میگذارد و مستقیم ارائه نمیشود. در بازیهای ساده، هنجارها، ساده و اولیه است اما بازیهای بزرگ كه داستان سنگین و پرپیام دارند در دو زمینه هنجارها و پیامهای موثر، بهتر عمل میكنند. این بازیها علاوهبر اینكه نیاز كاربر به پركردن اوقات فراغت را تامین میكنند، به دلیل قدرت اقناع، داستانسازی و ارائه پیام، برای كاربران لذتبخشترند.»
بازیهای استراتژیك كه پیچیده برنامهریزی شدهاند، در رشد استعداد مدیریت افراد و تمرین آن هم موثرند. مینایی میگوید: «بازیهایی كه درآنها مدیریت وجود دارد از جذابترین و درعین حال آموزندهترین بازیهاست. نوجوانان میتوانند در محیطهای شبیهسازی شده، مدیریت یك مزرعه، رستوران و... را تجربه كنند.»
بازیهای رایانهای در افزایش یادگیری، هوش، و تقویت حافظه هم دستی دارند. به گفته رئیس بنیاد ملی بازیهای رایانهای بازیهای مقایسهای كه اصل تطبیق درآنها، اصل اول بازی است، باعث تقویت حافظه میشوند. كاربران در این بازیها مجبورند، تطابقها یا تضادهایی را به خاطر بسپارند تا در دور بعدی بازنده نباشند و همین، حافظه را به كار انداخته و تواناییهای ذهن انسان را شكوفا میكند. مینایی به تاثیر مثبت بازیهای رایانهای بر هوش هم تاكید دارد و در این باره به تستی اشاره میكند كه قبل و بعد از بازی رایانهای از كاربران نوجوان گرفته شده است.
مینایی میگوید: میزان هوش بچهها، بعد و قبل از بازی متفاوت بود و این تاثیر بازیها بر هوش را برای ما ثابت كرد. بازیهای رایانهای علاوه بر تمرین هوش، در استعدادیابی، القای روحیه اجتماعی و یاد دادن یك مهارت هم استفاده میشود و حتی میتوانند برای درمان هم موثر واقع شود. این منافع كلی بازیهای رایانهای تنها از سوی بازیسازان داخلی و خارجی تایید نشده.
روانشناسان و كارشناسان اموراجتماعی و تربیتی هم به فایدههای این بازیها برای نوجوانان توجه داشتهاند هرچند آنها به اندازه بازیسازان و دستاندركاران بازیهای رایانهای خوشبین نیستند. دكتر براتی، روانشناس، درباره بازیهای رایانهای و اثرات آن میگوید: این بازیها در عین حال كه دارای منافعی است، آثار مضری هم دارد. اگر بازیها هدفمند باشند و برنامهریزی شده، طبعا آثار منفی كاهش پیدا میكند. نظارت متخصصان بر این بازیها، میتواند هدفمندی آن را تضمین كند.
دكتر براتی قبل از اشاره به آثار مخرب بازیهای رایانهای، از متغیرهایی حرف میزند كه در محیط خانواده مطرحند و نقش بسزایی در افزایش یا كاهش آثار زیانآور بازیهای رایانه دارند. فضای ارتباطی بین والدین و فرزندان یكی از همین متغیرهاست. در شرایطی كه والدین و فرزندان ارتباط پركیفیتی با یكدیگر داشته باشند میتوانند با مشاركت در انتخاب نوع بازی، آثار منفی انجام این بازیها را كاهش دهند.در این خانوادهها، گرایش فرزندان به بازیهای خشن هم كاهش پیدا میكند. علاوهبر این، موقعیت و مدت زمان استفاده فرزندان خانواده از رایانه و بازیهای رایانهای، مساله دیگری است كه در خانوادهها قابل حل و فصل است.
بازیها مفیدند اگر...
بیشتر دانشآموزان، روزهای اردیبهشت را درتب و تاب امتحانات نیمترم یا آمادگی برای امتحانات ماه خرداد میگذرانند. این دو ماه برای دانشآموزانی كه در روزهای دیگر سال، درگیر بازیهای رایانهای شدهاند و به نوعی معتاد به آنند، به سختی سپری میشود. چون این دسته بیش از همه دچار آسیب بازیهای رایانهای شدهاند. دكتر براتی غیر از آثار مخرب جسمانی استفاده كنترل نشده از بازیهای رایانهای، به مواردی چون بههمریختن تمركز حواس دانشآموزان و اعتیاد به این بازیها هم اشاره میكند.
اعتیاد به بازیها رایانهای بزرگترین معضل استفاده بیش از اندازه از این بازیهاست و میتوان گفت، باقی اثرات منفی بازیهای رایانهای، زیر مجموعه این معضل بزرگند؛ معضلی كه در روزهای امتحانات بیشتر از هرزمان دیگری مشكلساز میشود. بهروز مینایی رئیس بنیاد ملی بازیهای رایانهای درباره فصل امتحان و چگونگی استفاده دانشآموزان از بازیهای رایانهای میگوید: «نمیشود برای همه نسخه یكسانی پیچید. بهتر است توجه دانشآموزان در روزهای امتحان معطوف به درس باشد ولی در بعضی موارد قطع ناگهانی بازی، روحیه دانشآموزان را خراب میكند. به هرحال والدین و فرزندان باید برسر این مساله در خانوادهها به توافق برسند.»
دكتر براتی، روانشناس، نظری شبیه به همین نظر را درباره بازیهای رایانهای و میزان انجام آن در دوران امتحانات دارد. نكته مهم در صحبتهای این روانشناس اما، نظارت همیشگی چه از سوی والدین و چه از سوی متخصصین بر بازیهای رایانهای است. بازیهایی كه تنها با تكمیل نظام ردهبندی میتواند به كاركردهای مفیدشان برسند.
بهروز مینایی، رئیس بنیاد ملی بازیهای رایانهای، از تكمیل فاز یك نظام ردهبندی بازیهای رایانهای خبر میدهد. مینایی میگوید ردهبندی بازیها بیشتر بعد سلبی دارد. مواردی كه هر سن نباید بازی كند در نظر گرفته شده اما بازیهای مناسب هر سن، در فاز دوم این طرح معرفی میشود. از قرار معلوم كار سنگین ردهبندی بازیهای رایانهای، قرار است مشمول بیماران، افراد بازنشسته و اقشار دیگر هم باشد؛ اقشاری كه ممكن است نه فقط در روزهای امتحانات بلكه در دیگر روزهای سال هم درگیر آسیبهای بازیهای رایانهای شوند.


