کلاف سردرگمی به نام فدراسیون فوتبال!

پروژه انتخاب سرمربی تیم ملی همچون کلاف سردرگمی است که ابتدا و انتهای آن نامشخص است .

به گزارش خبرنگار تابناک، مسئولان فدراسیون فوتبال اعلام کرده اند که دو گزینه مد نظر آنهاست که با توافق نهایی با یکی از آنها تا15 فروردین ماه سرمربی تیم ملی مشخص و معرفی خواهد شد تا اینجای مساله مشکلی وجود ندارد اما...

اول:یکی از گزینه های مورد نظر فدراسیون کوئیروز کرش پرتغالی است. نام آشنایی که ماههاست فوتبال ایران را درگیر خود کرده است و این دقیقا همان نکته ای است که باید به آن پرداخته شود در اینکه کرش مربی بزرگ و کارنامه داری است بحثی نیست اما، چرا باید برای انتخاب مربی و توافق با او این همه زمان را از دست بدهیم .

امروز نزدیک به 3 ماه است که فوتبال ما درگیر پروژه کرش است همانطور که پیش از این هم برای کلمنته و دیگران اوضاع بر همین منوال بود . مسئولان ما طلای زمان را بطور کلی از یاد برده اند و هفته ها و ماهها را برای توافق با کرش از دست داده اند و این در حالی است که گزینه های مشابه در فوتبال دنیا وجود دارند و هیچ نیازی برای این همه اتلاف وقت برای چنین مربی که ماههاست فوتبال ایران را به این شکل درگیر خود کرده است احساس نمی شود.

دوم:مساله ای که بسیار حائز اهمیت است و باید پیش از این ها به آن پرداخته می شد . فدراسیون فوتبال طی اظهاراتش اعلام کرده است که دو گزینه مد نظر دارد یکی کرش پرتغالی و دیگری یک مربی ترک.همین مساله بیانگر این است که بطور کلی فدراسیون فوتبال ما استراتژی مشخصی ندارد.کرش یک مربی از مکتب فوتبال اروپا است ، یک مربی سازنده که اتفاقاً بازیکنان بزرگ بسیاری را به فوتبال دنیا تحویل داده است .وقتی فدراسیونی تصمیم می گیرد با چنین مربی کار کند یعنی استراتژی سازندگی را سرلوحه کارش قرار داده است .می خواهد به فوتبالش زمان بدهد ، برنامه ریزی بلند مدت دارد و تصمیم گرفته است همه چیز را از پایه بسازد.

همانطور که روزی ، روزگاری با آوردن مربیان کروات به ایران چنین کاری کرد .کرواتها هم شرایط مشابهی دارند آنها هم عادت به ضرب الاجل ندارند و فوتبال ایران با کشاندن مربیان کروات به این مرز و بوم در مقطعی از زمان چنین روشی را در پیش گرفت و اتفاقا موفق هم شد چرا که این سازندگی تا سالها فوتبال ایران را پیش برد ومدتها از آن استفاده کرد و به امروزی رسید که با تمام شدن فوتبال نسل مذکورنیاز به یک تغییر وتحول اساسی در فوتبال ایران دوباره حس شد.

 این یک دیدگاه است و یک استراتژی اما وقتی به دومین گزینه مد نظر فدراسیون نگاه می کنیم به این نتیجه می رسیم که گویا مسئولان امر بدون کوچکترین استراتژی و بدون توجه به مسائل ذکر شده در بالا چنین تصمیماتی را اتخاذ کرده اند چراکه دیگر گزینه مد نظر فدراسیون یک مربی ترک است! مربی از مکتبی دیگر با تفکراتی متفاوت!

مربیان ترک که اتفاقاً از لحاظ تفکر نزدیکی بیشتری به مربیان داخلی خودمان دارند بیشتر نتیجه گرا هستند و بلند پروازی کمتری دارند و مذاکره با این دست مربیان یعنی فدراسیون فوتبال تصمیم دارد با فوتبال مان که امروز در حال کشیدن نفسهای آخر است همچون یک بیمار اورژانسی رفتار کند و هر چه سریعتر ، حتی اگر شده بصورت مقطعی از باتلاقی که در آن گرفتار شده است نجاتش دهد و اتفاقاً یک مربی ترک با تفکرات نتیجه گرایانه اش به خوبی می تواند از عهده این کار بر بیاید.

بحث اینجاست ، که کمیته فنی یا هسته مرکزی تصمیم گیری در فدراسیون فوتبال خودش هم نمی داند که چه می خواهد ! که اگر می دانست یا دو مربی ترک در نظر می گرفت که در صورت عدم توافق با یکی از آنها مربی دیگری با همان تفکرات بصورت آلترناتیو داشته باشد و فوتبال ایران را بصورت ضرب الاجل از کما خارج کند و به هدفش که همان نتیجه گرفتن مقطعی است برساند و یا با دو مربی دیگر در حد کرش و با مکتب کرش مذاکره می کرد و برنامه بلند مدت برای فوتبال ایران در نظر می گرفت اما فدراسیون دقیقاً به گونه ای دیگر عمل کرد یک مربی ترک و یک مربی اروپایی یعنی سردرگمی و بلاتکلیفی ! یعنی بی برنامگی و یعنی کلاف سردرگمی که سر و ته مشخصی ندارد.

آیا فوتبال رو به افول ایران با این تفکرات و برنامه های نامشخص می تواند راهش را پیدا کرده و به سرانجام برسد ؟

وقتی اینجا در فوتبال ایران این مسیر است که هدف را مشخص می کند به جای آنکه برای رسیدن به هدف از پیش تعیین شده به دنبال راه و روشی مناسب و شایسته گشت و با گام برداشتن در آن مسیر مشخص، مستقیم به هدف رسید هیچ تغییری حاصل نخواهد شد.قرار است اول سرمربی تعیین کنیم وسپس راه و روش و تفکرات آن مربی بشود هدف و استراتژی فوتبالمان ! اگر ترک بود ما هم نتیجه گرا می شویم و اگر از مکتب اروپایی آمد تصمیم می گیریم که برنامه بلند مدت برای فوتبال داشته باشیم!!