خوشحالي كودك زنجاني از هديه رياستجمهوري
در حالي كه عدهاي به نوع هدايايي چون واكمن، دوچرخه و عروسك از سوي رئيسجمهور به كودكان در خراسان جنوبي انتقاد ميكنند، هداياي دولت پيش از اين نيز برخي كودكان را خوشحال كرده است.
به گزارش خبرنگار «تابناك»، چندي پيش، مادر يك خانواده زنجاني، نامهاي دريافت ميكند كه در آن از آنها خواسته شده بود براي دريافت هديه رياستجمهوري به استانداري بروند. مادر با تماس با پدر كه در تهران مشغول به كار بوده، او را به منزل فرا ميخواند و اندكي بعد، وي با مراجعه به استانداري، چك هفتاد هزار توماني را بابت خريد يك دوچرخه براي فرزندش دريافت ميكند.
اين پدر و مادر كه از اين رخداد شگفتزده شده بودند، بعدها متوجه ميشوند اين هديه، به انشاي فرزندشان پيش از سفر استاني دولت مربوط بوده است.
بنا بر اين گزارش، چندي پيش از سفر استاني، كودك خانواده در مسابقهاي كه با عنوان «نامهاي به رئيسجمهور» برگزار شده بود، نوشته بود: «من رئيسجمهور را دوست ندارم، اما اگر برايم يك دوچرخه بخرد، او را دوست دارم».
به اين ترتيب با پيگيريهاي انجامشده، اين مبلغ براي شاد كردن دل اين كودك زنجاني به آنان پرداخت شد است.
حالا كه اينطور شد منم رئيس جمهور رو دوست ندارم،مگر اينكه واسم يه بي.ام.و سري 6 بگيره. ای کاش ریاست جمهوری برای خوشحال کردن خیلی از مردم که در گیر اجاره خانه هستند فکری می کردند تا افراد زیادی خوشحال شوند چون عده زیادی هستند که به خاطر ضعف مالی و نداشتن پشتوانه مالی نمی توانند خانه بخرندمثلا امثال مثل من که با حمایت همه جانبه کمیته امداد حضرت امام درس خواندند و در حال حاضر هم به مدد و پشتوانه این انقلاب مشغول به کار هستند ولی توان خرید خانه را ندارند؟
امثال مثل من به چه طریق باید صاحب خانه شوند؟
اقای رئیس جمهور فکری هم به حال کسانی که خودشان را مدیون این انقلاب می دانند و دلشان به حال انقلاب می سوزد بکنید.
اقای رئیس جمهور ما هم شما را دوست داریم.
من و بقیه جوانان بیکار و بی خانه این مملکت رئیس جمهور را دوست نداریم مگر اینکه .... در ضمن رئیس جمهور اینقدر که به استان های دیگر سفر میکند به شهر تهران هم سفر کرده اند ؟؟؟ باور کنید ما تهرانی ها هم به بذل و بخشش های این چنینی نیازمندیم شاد کردن اینچنینی ارزشمند است ولیکن شاد کردن باید مستمر و مستدام وبرای همه کودکان باشد و این برنامه ریزی می خواهد تکلیف کودکانی که در آرزوی بسیار کمتر از این هستند ولی دستشان به رئیس جمهور نرسیده است، چه می شود؟ آیا بهتر نیست بجای حاتم بخشی ها از برنامه ریزی برای ایجاد رفاه برای همه کودکان، زنان و مردان این آب و خاک استفاده کرد؟ اره منم بودم خوشحال میشدم ولی ایا این خوشحالی و بی نیازی یک بچه زود گذر نیست؟؟
ایا همین بچه نباید اینده کاری و زندگی اجتماعی او در اینده تضمین شود؟؟؟
به نظر شما کل مشکلات این بچه ها حل شده؟؟؟
ایا اقای رئیس جمهور کاری را کرده اند که بشود اینده همین بچه ها را در ایران مثل بچه های کشورهای همجوارمون مقایسه کرد؟؟؟
اگر راست میگن کاری کنند که بابای این بچه محتاج کمک دولت برای خرید دوچرخه نباشه