خداحافظ مربي خارجي؟!

ساعت هنوز 9 صبح نشده بود که سرمربي سپاهان در تماسي تلفني با يکي از دوستانش گفت مي خواهد در نشست کميته فني تيم هاي ملي تيغ انتقاد را به سوي عباس ترابيان ، سرپرست کميته تيم هاي ملي بگيرد که در مصاحبه هاي مداومش از نياز تيم ملي براي استفاده از مربي خارجي سخن مي گويد. از اينکه او گفته بود تيم ملي نمي تواند با مربي ايراني به موفقيت برسد.

اين همه قصه نبود چون ديگر اعضاي فوتبالي حاضر در جلسه هم هر کدام شان بهانه اي داشتند تا بخواهند به بحث مربي خارجي انتقاد کنند. « حفظ شان مربي داخلي» شاه کليد اعضا براي انتقاد بود و تيربار حملات کلامي عليه ترابيان بود که تمام هم نمي شدند. از يک سو افاضلي و معيني به عنوان نمايندگان کميته تيم هاي ملي براي در اختيار گرفتن هدايت تيم اميد بايد موضع مربياني چون ابراهيم زاده و قلعه نويي را حمايت مي کردند تا خودشان هم بتوانند از حمايت هاي اين اعضا بهرمند باشند. مهدي تاج ديگر فرد حاضر در جلسه بود.

او مشکلي با استخدام مربي خارجي نداشت اما آنچه برايش اهميت پيدا مي کرد به بازي گرفته نشدنش در قصه انتخاب کرش بود. پروژه اي که او هم مثل همه مردم ديگر اسم سرمربي مورد نظر را از روزنامه ها فهميده بود و اين را توهيني به خود در مقام نايب رئيس فدراسيون مي دانست.

عليرضا منصوريان هم که نماينده افشين قطبي ، سرمربي قبلي محسوب مي شد به هر حال يک مربي داخلي است که مي خواهد صاحب جايگاهي بزرگتر در فوتبال شود. برد برابر روسيه هم در شرايطي که فدراسيون حاضر مي شود به هومن افاضلي تيم بدهد ، او که سابقه بيش از 60 بازي ملي در کارنامه دارد پس حتما بايد صاحب بختي بيشتر باشد.

همان دقايق ابتدايي جلسه است که صداهاي طرفين بلند مي شود. اول از همه آتش انتقاد را منصوريان داغ مي کند. او هماني را براي شروع بحث ، مي گويد که امير قلعه نويي هم انتظار شنيدنش را دارد؛« دو ماه است مي گوييد مربي خارجي و در اين مدت اصلا توجه نمي کنيد که شان مربيان داخلي حفظ نشده. ما هم مشکلي نداريم اگر مربي بزرگ خارجي براي تيم ملي آورده شود اما نبايد اين ماجرا به توهين به کار مربيان وطني تبديل شود.»

و قلعه نويي از اين پس ميداندار مي شود. او مستقيم ترابيان را هدف قرار مي دهد و مي گويد:« دوستان مي روند مصاحبه مي کنند که مربيان وطني توانايي اداره تيم ملي را ندارند. به هر حال اين بازيکنان از دل همين ليگ ساخته مي شوند....» او دلي پر درد دارد و در حرف هايش ابراهيم زاده را هم شاهد مي گيرد. مربي ذوب آهن البته کمي معتدل تر از ديگر همتايانش سخن مي گويد. مهدي تاج هم فرصت را مغتنم مي شمارد و وارد بحث مي شود؛« من خودم تا به حال حداقل با 40 تا مربي قرارداد بستم. اصلا اين همه دنگ و فنگ ندارد. اين دوستاني که همه امروز اينجا هستند قبلا مربي تيم هاي من بوده اند. هم معيني ، هم ابراهيم زاده ، هم قلعه نويي . يک مربي مي خواهند بياورند ، اين همه فيلم بازي کردن ندارد. مخفي کاري کنيم ، آخرش هم طرف بگويد زنم نگذاشت بيايد و آبروي فوتبال مان برود.»

جمله اي که خشم ترابيان را به همراه مي آورد. او پاسخ مي دهد و بحث کمي جدي تر پيش مي رود. موضوع اين مي شود که در پايان نشست بگويند هنوز قرار است براي تيم ملي مربي خارجي آورده شود.همه بايد سکوت کنند. ترابيان با دلخوري از کمپ خارج مي شود. از نظر او بحث انتخاب سرمربي خارجي به کلي بسته شده چون از اين پس ديگر اين کميته مسئوليتي براي مذاکره ندارد. تاج و دوستانش در هيات مديره شايد نيم نگاهي به انتخاب گزينه هايي مثل کلمنته داشته باشند اما قلعه نويي و دوستان مربي ايراني که براي تيم اميد مربي موقتي گذاشته اند حالا صاحب بيشترين بخت براي رسيدن به نيمکت تيم ملي هستند. حالا هدف مشترک آنها را با هم متحد مي کند اما روز انتخاب مربي ايراني شايد اين دوستان خيلي با هم دوست نباشند!

سایت90