شكايت گاليور از علي دايي!
علي دايي: «شما منو ياد گاليور مياندازي! اصلا كي گفته شما ميتوني جاي من صحبت كني؟ اصلا...» اين درگيري لفظي سرمربي پرسپوليس با مجري و گزارشگر تلويزيوني در سالن كنفرانس مطبوعاتي پس از پايان بازي با راهآهن باعث شد تا مهدي واعظي تصميم بگيرد كه سري به مجتبي شريفي و كميته انضباطي فدراسيون بزند و از علي دايي به صورت رسمي شكايت كند. واعظي در مورد اين اتفاقات ميگويد: «دايي هميشه طوري مرا نگاه ميكند كه انگار يك شكارچي به شكارش نگاه ميكند و...»
به نوشته گل ، آقاي خبرنگار تصميمش را گرفته و از علي دايي به خاطر اينكه او را گاليور خطاب كرده شكايت خواهد كرد: «بله، امروز (سهشنبه) به كميته انضباطي ميروم تا از علي دايي شكايت كنم. در اين مورد با آقاي شريفي هم صحبت كردهام و دوست دارم براي يكبار هم كه شده يك نفر مقابل اينجور اتفاقها بايستد. بعضي از رفتارها را نميتوان به راحتي پذيرفت. در باشگاهي كه سرپرست و رييسش دم از اخلاقمداري و پهلواني ميزند، چنين اتفاقهايي ميافتد. البته نكته عجيب اين است كه سايت باشگاه پرسپوليس موضعگيري خاصي كرده و در مقابل هم روزنامه پرسپوليس از اين حركت دايي انتقاد كرده است!»
واعظي را حالا همه به خاطر لقب گاليور مسخره ميكنند: «از صبح تا الان 150 تا SMS داشتهام كه منو به سخره گرفتهاند و در مورد صحبتهاي دايي و به قول شما ماجراي گاليور پيام ميدهند. بايد تكليف روشن شود. امروز شكايت را تنظيم ميكنم و ميدهم به آقاي شريفي و تا آخر هم آن را دنبال ميكنم.»
البته قابل پيشبيني است كه اينبار هم كار با جلسه آشتيكنان تمام شود: «نه، اين حرفها نيست. براي يكبار هم كه شده بايد تا آخر اينجور ماجراها را رفت تا تكليف بعضي از آدمها در اين فوتبال روشن شود. من در مورد اهانتهاي دايي به اصحاب رسانه مدارك و صحبتهاي زيادي دارم. ايشان در چند مورد هم با من دچار اين اتفاقات شدند. من دنبال اينجور برنامههاي سمبليك نيستم كه مثل ديگر آشتيهاي فوتبال همه چيز با گل و بلبل تمام شود. من نميخواهم ماجرايم مثل علي كريمي و دايي شود! من حتي عذرخواهي دايي را هم قبول نميكنم! بالاخره يك جايي بايد جلوي اين آقا و برخوردهايي كه ميكند، گرفته شود. من شش، هفت سال در مطبوعات قلم زدهام و الان 10 سال است كه در سازمان هستم. در تمام اين مدت چنين چيزي را نديده بودم. هميشه به بقيه احترام گذاشتهام و خدا را شكر همه هم به من احترام ميگذارند و با من دوست هستند. همين ما هستيم كه اين آقايان را بزرگ ميكنيم و فردايش چنين اتفاقهايي برايمان ميافتد.»
آيا واعظي براي شكايتش مدارك ضبط شده هم دارد: «بله، فيلم كنفرانس موجود است. نه تنها فيلم من، فيلم بقيه بچهها هم هست. من حتي راستش مصاحبهها و اتفاقات قبل را هم دارم و با سند و مدرك حرف ميزنم. من فقط پرسيدم كه «با اين وضعيت براي بازيهاي آسيايي چه برنامهاي داريد؟» آقاي دايي هم لبخند زد و گفت: «شما منو ياد گاليور مياندازي! چرا جاي من صحبت ميكني و...» من هيچوقت ادعا نكردم كه كارشناس هستم و هميشه از مقام يك مجري صحبت كردهام. نميدانم چرا هر وقت حرف ميزنيم، سوال ميپرسيم و حقيقت را ميگوييم، چنين برخوردهايي ميشود.»
البته ماجراي دعواي دايي با اين خبرنگار خاص ريشه تاريخي دارد: «درست ميگويند، يكبار در مورد حسين سليماني در كنفرانس خبري فدراسيون فوتبال پرسيدم كه دايي جواب داد: «تو اصلا سليماني را ميشناسي كه سوال ميپرسي؟!» من هم مشخصات عبدالغني سليماني را دادم و بالاخره در بازي ايران – عربستان مشخص شد كه چه كسي درست ميگويد. يكبار ديگر هم در بازي ايران – عربستان در سال 87 بود كه از دايي سوال پرسيدم و گفت: «به شما ربطي نداره!»
آيا شكايت از دايي به خاطر اين نيست كه آقاي خبرنگار هم به دنبال شهرت و جنجال و اين صحبت ها است: «بله، ولي من شش سال است كه برنامه زنده دارم. صبح، سلام تهران، تست ورزشي شبكه پنج، ميز خبري در شهر (شبكه شش) و گزارشهاي توليدي دارم، چرا بايد عشق شهرت داشته باشم؟ اگر دنبال شهرت بودم خيلي راحتتر به اين قضيه ميرسيدم. شما مرا ميشناسيد، از بقيه هم بپرسيد كه آيا تا امروز اشتباه و خطايي از من ديدهاند. از فوتبال تا اسكواش فعاليت كردهام و خدا را شكر با همه دوست هستم. نه، من اينها را نميپذيرم.
ميدانم چنين حرفهايي عليه من درست ميشود، ولي قسم ميخورم كه هدف من چيز ديگري است. اين اتفاقهايي كه افتاد خط انتهايي رابطه كاري من و دايي بود. مگر ميشود كه او و آدمي مثل عادل فردوسيپور هر دو مهندسي دانشگاه شريف داشته باشند؟ فاصله اينها با هم از اينجا (احتمالا جامجم) است تا ته دولتآباد و شهرري! حتي نگاه دايي آدم را اذيت ميكند! طوري رفتار ميكند كه از يك اسطوره بعيد است و اي كاش هرگز اين اتفاقها نميافتاد.»
