افشاگري «تابناك»: تروريست‌هاي فتح‌الاسلام، مزدبگير خاندان ثروتمند حريري

با گذشت مدتي از پايان بحران به وجود آمده توسط گروه تروريستي فتح‌الاسلام و درز برخي اطلاعات سري، پرده از روابط گسترده اين گروه به ظاهر فلسطيني با خاندان ثروتمند حريري كنار رفت.

خبرنگار «تابناك» در گزارش ويژه ارسالي خود از بيروت با بيان دقيق مدارك و شواهد، راز جريان مشكوك فتح‌الاسلام و بحران نهرالبارد و جايگاه آن در بحران داخلي امروز لبنان را آشكار كرد.

بنا بر اين گزارش، افرادي همچون سعد حريري از همان دوران پيش از جنگ 33 روزه، براي رويارويي با حزب الله اقدام به مسلح ساختن نيروهاي سياسي اهل سنت از احزاب گوناگون لبناني و فلسطيني، نخست با نام تشکيل تيم‌هاي حفاظت شخصي و در قالب شرکت‌هاي خصوصي امنيتي (نظير آنچه اکنون در عراق هست) در شمال لبنان و به ويژه در شهر طرابلس مي‌کنند.

بنا بر برخي آمارها، بين 250 تا 300 شرکت اقماري (شرکت‌هاي اسمي اما غير فعال) در لبنان به ثبت رسيد که بر پايه آن، اعضاي اين شرکت‌ها بنا به قوانين لبنان و براي حفاظت از امنيت اشخاص حقيقي و حقوقي حق حمل انواع سلاح را داشتند؛ اين جريان در جنوب لبنان کاملا متأثر از انديشه القاعده در لبنان بود. سازمان اطلاعات و امنيت لبنان، عربستان سعودي، آمريکا و مصر با دقت تحولات لبنان و سازمان القاعده در کشورهاي عربي و از جمله لبنان را پيگيري مي‌کردند و همين اقدام مشترک، اين امکان را به آنها مي‌داد که جريان القاعده در لبنان را در مرزهايي غير وابسته به القاعده سنتي هدايت کنند و همين انديشه باعث شد تا چهار گروه اسلامي متأثر از القاعده اما غير وابسته تشکيلاتي و سازماني در شمال و جنوب لبنان شکل بگيرد. سازمان فتح الاسلام در شمال لبنان و گروه هاي «عصبه الاسلام»، «جندالشام» و «جندالله» در جنوب لبنان و در شهر صيدا. همه اين سازمان‌ها در اردوگاه هاي فلسطيني بودند.

يکي از نکات جالب توجه در اين گروه‌ها، نام دومي بود که براي آنها برگزيده شده بود و تا پيش از درگيري‌هاي اردوگاه نهرالبارد به «جنود الست» (سربازان خانم) شهرت داشتند. وجه اين نامگذاري چه بود؟
خانم «بهيه حريري»، خواهر رفيق الحريري، که خود از اعضاي پارلمان لبنان به شمار مي رود، فردي بود که حقوق عناصر اين سازمان‌هاي چهارگانه را پرداخت مي كرد. بنا بر اخبار موجود، همه چک‌هايي که براي اين عناصر در لبنان وصول مي‌شد، توسط وي صادر و در بانک «البحر المتوسط» (بانک درياي مديترانه) در نقاط گوناگون لبنان وصول مي‌شد. بانک البحر المتوسط از بانک‌هاي خصوصي مربوط به خاندان حريري در لبنان است که علاوه بر آنها، بسياري از تجار و بزرگان سعودي نيز در آن داراي سهام هستند. همين سهام‌هاي مشترک، راه و کانال مطمئني بود تا بودجه و اموال کافي براي حمايت مالي از اين سازمان‌ها با نام حمايت از مؤسسات اسلامي به لبنان سرازير و به نام يک چهره وجيه المله در بين گروه‌هاي وابسته توزيع شود.

اما در ميانه اين جريان سازي در لبنان، مقامات اطلاعاتي آمريکا (سيا) در بيروت به اطلاع حريري مي‌رسانند که سازمان فتح الاسلام، خارج از قواعد بازي در دست اجرا، با طرف‌هاي القاعده و نيروهاي فراري القاعده در کشورهاي ديگر ارتباط برقرار کرده‌اند و کنترل آنها از دست سازمان دهندگان لبناني خارج شده است. بر همين اساس، دستور اکيد صادر كردند که جلوي کمک‌هاي مالي به فتح الاسلام گرفته شود و عناصر رهبري آن تعويض و يا از ميان برده شوند. همزمان با همين اقدام، وزارت خارجه آمريکا نيز رسما و براي نخستين بار سازمان فتح الاسلام را يک سازمان تروريستي معرفي مي‌کند و پس از مشاوره با وزير دادگستري و وزير اقتصاد آمريکا تمامي روابط مالي اين سازمان با طرف‌هاي بانکي آمريکايي را قطع مي‌کنند. پس از اين تحولات، کمک‌هاي مالي به اين سازمان نيز در لبنان قطع مي‌شود و عناصر اين سازمان پس از مراجعه به بانک البحر المتوسط در شعبات گوناگون با اين خبر روبه رو مي‌شوند که چک‌هاي آنها بلامحل است و موجودي در حساب ندارد.

پس از اين رويدادها، ناگهان در تاريخ 19 /5/2007 خبري روي صفحه خبرگزاري‌هاي لبنان به نقل از روزنامه المستقبل لبنان وابسته به جريان المستقبل حريري در قرار مي‌گيرد:
چهار مسلح ساعت يک و ربع بعد از ظهر ديروز به شعبه بانک البحر المتوسط در «اميون» در منطقه الکوره حمله برده و پس از سرقت از بانک با يک مرسدس بنز بژ رنگ، متواري شدند. پس از اين حادثه نيروهاي امنيتي در اطراف بانک حاضر شده و يک نوار امنيتي ايجاد کرده و تحقيقات را آغاز كردند. يکي از منابع امنيتي حاضر در محل، پس از شنيدن اظهارات مسئولان بانک، تأکيد كرد که اين عمليات شبيه به عملياتي است که توسط فتح الاسلام در شهر طرابلس و منطقه «الغازيه» انجام شده است.

نيروهاي فتح الاسلام که از پيش، همه اطلاعات مربوط به مراکز نگهداري سلاح و مهمات اردوگاه را در اختيار داشتند و از پيش نيروهاي متشکل از فلسطيني ها، لبناني ها، سعودي ها، سوري‌ها و ديگر اتباع کشورهاي عربي در آن (و با علم اداره اطلاعات امنيت داخلي لبنان) حضور داشتند، در پاسخ به حملات نيروهاي امنيتي، حملات خود را متوجه مراکز ارتش لبنان مي‌کنند و به وحشيانه ترين شکل ممکن در همان لحظات اوليه حمله (دو روز پس از سرقت از بانک البحر المتوسط در اميون) 26 نفر از نيروهاي ارتش لبنان را (در حالي که در برخي از آنها در خواب و استراحت بودند) کشته و به نشانه خشم و اعتراض به حمله نيروهاي امنيتي لبنان عليه خود، سر آنان را از تنشان جدا مي‌کنند و روي سينه هايشان مي‌گذارند....

متن كامل را در ستون گزارش بخوانيد.