بی اعتمادی به ساختار فدراسیون فوتبال از درون و بیرون
اظهارات اخیر حجت کریمی و محمد اسفندیارپور، دو عضو هیئت رئیسه فدراسیون فوتبال، صرفاً یک اعتراض باشگاهی نیست. وقتی چنین اظهاراتی از سوی مدیرانی مطرح میشود که خود در عالیترین رکن اجرایی فدراسیون حضور دارند، موضوع از اختلاف یک باشگاه با فدراسیون فراتر میرود و به مسئله حکمرانی فوتبال تبدیل میشود.
کریمی، مدیرعامل تراکتور و عضو هیئت رئیسه فدراسیون، از تشکیل ستادی علیه تراکتور سخن گفته است. اسفندیارپور، مدیرعامل گلگهر و عضو دیگر هیئت رئیسه نیز پس از مسابقه تیمش برابر تراکتور، درباره استقلال ارکان قضایی فدراسیون ابراز تردید کرده است.
ممکن است هر دو مدیر نسبت به اتفاقاتی که برای باشگاهشان رخ داده انتقاد داشته باشند و حتی امکان دارد بخشی از انتقادات آنها قابل بررسی باشد. اما پرسش مهمتر این است که این دو نفر، به عنوان اعضای هیئت رئیسه، در برابر مشکلی که امروز نسبت به آن اعتراض میکنند چه مسئولیتی دارند.
اعضای هیئت رئیسه تماشاگران بیرون از ساختار فدراسیون نیستند. آنها بخشی از ساختار تصمیمگیری فدراسیون هستند و حدود یک سال و نیم است که در این جایگاه مسئولیت دارند؛ بنابراین اگر واقعاً در فدراسیون ستادی علیه یک باشگاه شکل گرفته یا اگر استقلال ارکان قضایی با تردید جدی مواجه است، این پرسش مطرح میشود که چرا چنین مسئلهای در طول این مدت در ساختار مدیریتی فدراسیون حل نشده؟
نمیتوان هم در جایگاه مدیر و تصمیمگیر فدراسیون قرار داشت و هم در مقام مدیر باشگاه، همان مجموعه را صرفاً از بیرون مورد انتقاد قرار داد. عضویت در هیئت رئیسه علاوه بر حق تصمیمگیری، مسئولیت نیز ایجاد میکند. مدیر نمیتواند فقط زمانی که تصمیمات به سود مجموعه تحت مدیریت اوست، خود را بخشی از ساختار بداند و زمانی که تصمیمی برخلاف منافع باشگاهش گرفته میشود، خود را منتقد بیرونی معرفی کند.
در مورد ارکان قضایی نیز باید میان نقد یک رأی و زیر سؤال بردن استقلال یک رکن قضایی تفاوت قائل شد. هر رأی قضایی قابل نقد و اعتراض در چارچوب مقررات است، اما اگر ادعای عدم استقلال مطرح میشود، این ادعا باید مستند و از مسیرهای قانونی پیگیری شود. زیرا استقلال ارکان قضایی یکی از پایههای اعتماد به سلامت مسابقات و رقابتهای ورزشی است.
طرح چنین ادعاهایی بدون ارائه مستندات، آن هم از سوی اعضای هیئت رئیسه، بیش از آنکه به حل مسئله کمک کند، اعتماد عمومی به فوتبال را کاهش میدهد.
اگر اعضای هیئت رئیسه به سلامت ساختاری که خود در اداره آن نقش دارند اعتماد ندارند، این موضوع قبل از آنکه پرسشی درباره عملکرد دیگران باشد، پرسشی درباره عملکرد خود هیئت رئیسه است.
اعتماد به فدراسیون با مصاحبه و بیانیه ایجاد نمیشود. اعتماد محصول ساختار سالم، تصمیمات شفاف، استقلال ارکان و مهمتر از همه، پذیرش مسئولیت مدیریتی است.
شاید امروز مهمترین پرسش فوتبال ایران همین باشد. اگر اعضای هیئت رئیسه به فدراسیونی که خود مسئول اداره آن هستند اعتماد ندارند، باشگاهها و هواداران چگونه باید به آن اعتماد کنند؟
*عضو پیشین هیئت رئیسه فدراسیون فوتبال
