بازگشت بریمانلو به جودو پیش از بازیهای آسیایی؛ یک انتخاب فنی یا پاک کردن صورت مسئله؟
بازگشت بریمانلو به اردوی تیم ملی جودو، پس از بیش از پنج سال دوری از تاتامی، تصمیمی است که بیش از آنکه به نتیجه حضور او در اردو مربوط باشد، درباره منطق انتخاب تیم ملی سؤال ایجاد میکند.
به گزارش سرویس ورزشی تابناک، محمد محمدی بریمانلو حالا در ۳۲ سالگی و پس از سالها فاصله از جودوی قهرمانی، با تصمیم رشاد ممدف، سرمربی آذربایجانی تیم ملی، برای حضور در اردوی آمادهسازی بازیهای آسیایی دعوت شده است؛ اما پرسش اینجاست که مبنای فنی این انتخاب چیست و کادرفنی بر اساس کدام ارزیابی به این نتیجه رسیده که او میتواند در فاصله کوتاهی تا یک رویداد مهم آسیایی به سطح مطلوب بازگردد؟
پنج سال دور از تاتامی
بریمانلو آخرین بار در فروردین ۱۴۰۰ و مسابقات قهرمانی آسیا در بیشکک قرقیزستان روی تاتامی رفت. پس از آن، مسیر ورزشی خود را تغییر داد و وارد رشته کوراش شد. در این فاصله، او دیگر در مسابقات جودو حضور نداشت و عملاً از فضای رقابتی این رشته فاصله گرفت. بنابراین بازگشت او به اردوی تیم ملی، صرفاً بازگشت یک جودوکار باتجربه پس از یک وقفه کوتاه نیست؛ با ورزشکاری مواجه هستیم که بیش از پنج سال از مسابقات جودو دور بوده است.
در همین سالها، بریمانلو در کوراش نیز فعالیت داشت و در جریان اردوی تیم ملی این رشته در خرداد ۱۴۰۲، نمونه دوپینگ او مثبت اعلام شد و در ادامه به محرومیت سهساله از فعالیتهای ورزشی محکوم شد. با این حال، موضوع این گزارش بررسی دوباره آن پرونده نیست؛ بلکه سؤال اصلی این است که امروز چه چیزی باعث شده کادرفنی تیم ملی جودو پس از چنین وقفهای، دوباره به سراغ بریمانلو برود؟ از کجا معلوم بریمانلو همان بریمانلوی پنج سال قبل باشد؟
این شاید مهمترین پرسش فنی درباره این تصمیم باشد. بریمانلو در گذشته سابقه کسب مدال برنز جهان و بازیهای آسیایی را دارد و همین سابقه، طبیعتاً میتواند یکی از دلایل توجه دوباره کادرفنی به او باشد، اما در ورزش قهرمانی، رزومه گذشته به تنهایی تضمینکننده آمادگی امروز نیست. ورزشکاری که پنج سال از مسابقات یک رشته فاصله داشته، باید دوباره از نظر آمادگی جسمانی، شرایط فنی، توان رقابتی، سرعت، استقامت و مهمتر از همه توان حضور در مسابقات رسمی ارزیابی شود.
از طرف دیگر، شرایط روانی ورزشکار نیز موضوعی است که نمیتوان به سادگی از کنار آن عبور کرد. بازگشت به جودو پس از سالها، آن هم در آستانه یک رویداد مهم، با تمرین کردن متفاوت است. تاتامی و مسابقه رسمی، شرایطی کاملاً متفاوت با تمرینات معمولی دارد. بنابراین دعوت به اردو میتواند فرصت آزمون بریمانلو باشد، اما اینکه صرفاً به دلیل سابقه گذشته او، از همین حالا شانس حضور در ترکیب بازیهای آسیایی برایش ایجاد شود، نیازمند توضیح فنی بیشتری است.
جودوی ایران در این پنج سال چه کرد؟
سؤال دیگری که تصمیم اخیر ممدف ایجاد میکند، متوجه خود جودوی ایران است. اگر بریمانلو بعد از بیش از پنج سال همچنان یکی از گزینههای جدی تیم ملی محسوب میشود، باید پرسید در این مدت چه اتفاقی برای وزن او افتاده است؟ فدراسیون جودو و کادرفنی در این سالها فرصت داشتند نسل جدیدی از جودوکاران را در وزن مربوطه پرورش دهند. با این حال، اکنون دوباره نام قهرمانی مطرح شده که سالها از جودو فاصله داشته است.
البته منابع منتشر شده، وزن دقیق مورد نظر بریمانلو را اعلام نکردهاند و بنابراین نمیتوان با قطعیت درباره وضعیت رقبای او در آن وزن قضاوت کرد. اما همین نبود اطلاعات، یک سؤال مشخص را ایجاد میکند: آیا در این وزن جودوکار آماده و جوانی وجود ندارد که کادرفنی ناچار شده برای تقویت ترکیب خود به سراغ قهرمانی با پنج سال دوری از جودو برود؟
عجله برای یک بازگشت؟
موضوع زمانی اهمیت بیشتری پیدا میکند که بدانیم این دعوت در آستانه بازیهای آسیایی ناگویا انجام شده است. بریمانلو قرار است در اردوی تیم ملی از ۲۶ مرداد تا ۵ شهریور در تبریز حاضر شود. در عین حال، ایوب رستمی، مربی تیم ملی، اخیراً از عملکرد جودوکاران اردو ابراز نارضایتی کرده و از احتمال تغییر در ترکیب اعزامی سخن گفته بود.
طبیعی است که در چنین شرایطی، کادرفنی به دنبال گزینههای جدید برای تقویت تیم باشد. اما همین موضوع یک سؤال دیگر را مطرح میکند؛ آیا دعوت بریمانلو نتیجه یک فرآیند فنی و ارزیابیشده بوده یا واکنشی به نارضایتی از وضعیت فعلی تیم؟
اگر پاسخ اول است، فدراسیون باید بتواند توضیح دهد که چه شاخصهایی برای ارزیابی آمادگی بریمانلو در نظر گرفته شده است. اگر پاسخ دوم باشد، مسئله جدیتر میشود؛ چرا که بازیهای آسیایی محل آزمون یک تصمیم اضطراری نیست و هر انتخاب باید بر پایه آمادگی واقعی ورزشکار صورت بگیرد.
دعوت به اردو، نه حکم اعزام
البته باید یک نکته را روشن کرد؛ بریمانلو هنوز به عنوان عضو قطعی تیم اعزامی به بازیهای آسیایی معرفی نشده است. آنچه تاکنون اعلام شده، دعوت او به اردوی تیم ملی است. بنابراین میتوان این تصمیم را یک فرصت برای ارزیابی او دانست؛ فرصتی که اتفاقاً میتواند مشخص کند آیا این قهرمان قدیمی هنوز توان بازگشت به سطح اول جودوی ایران را دارد یا خیر.
اما اگر قرار باشد نتیجه این اردو به حضور بریمانلو در ترکیب اعزامی به ناگویا منجر شود، انتظار از فدراسیون و کادرفنی این است که معیارهای این انتخاب شفاف باشد. اینکه او زمانی مدال جهانی و آسیایی گرفته، به تنهایی پاسخ این سؤال نیست که امروز چه میزان آمادگی دارد.
در نهایت، مسئله درباره شخص محمد محمدی بریمانلو نیست؛ مسئله درباره استاندارد انتخاب تیم ملی است. اگر کادرفنی معتقد است بریمانلو بعد از پنج سال دوری میتواند در بالاترین سطح آسیا رقابت کند، این انتخاب باید با عملکرد او روی تاتامی و شاخصهای روشن فنی اثبات شود.
