برای امیر قلعهنویی که صفرها برایش بی معنا هستند/ ایثار کنندگان از جان و مال مردم!

علیرضا محرمی - انقدر راحت ۷۰.۰۰۰.۰۰۰.۰۰۰ تومان را «۷۰ تومن» میگویند که گویی، هیچ خبری از دنیای پیرامون خود ندارند. انگار که در خیابانهای این شهر و کشور پرسه نمیزنند و مسیرشان جز منطقه یک تهران نمیگذرد.
به گزارش سرویس ورزشی تابناک، موضوع پاداش ۳۵۰ میلیاردی به اعضای تیم ملی فوتبال ایران که گفته میشود ۱۵۰ میلیارد آن به امیر قلعهنویی رسیده، به موضوع داغ این روزهای ورزش تبدیل شده است. شاید اگر این اتفاق در این روزهای سخت اقتصادی نبود، باید تیم ملی را نقد میکردیم، آینده ترسیم میشد و اینکه ادامه این مسیر با قلعهنویی شدنی است یا فدراسیون باید به فکر سرمربی دیگری باشد، اما افسوس؛ افسوس که عده زیادی نان را به سختی پیدا میکنند و عده دیگری، دریافت پاداش ۱۵۰ میلیاردی را ایثار قلمداد میکنند.
قصه پر غصهای است آقای قلعهنویی؛ فاصلهای که میان ماست، نمیدانیم چند سال نوری میشود، اما آنقدر زیاد است که دغدغههای متفاوتی داریم. دغدغه شما این است، پاداشی را که مشخص نیست چگونه تبدیل به حقتان شده را به جای دلار به صورت ریالی دریافت کردید و آن را ایثار بزرگی قلمداد میکنید، اما دغدغه ما چیزی جز وطن و سربلندیاش نیست. آنطور که خود شما تلویحاً تأیید کرد کردید، این شما بودید که پیش از بازی ایران و نیوزلند، آبروی وطن را گروگان گرفته بودید تا فدراسیون فوتبال پاداشها را واریز کند تا شما سوار هواپیما شوید! [امیر قلعهنویی در پاسخ به این سؤال که آیا پیش از مسابقهای فدراسیون را تحت فشار گذاشته بود که اگر پاداشش واریز نشود برای بازی نمیرود، گفت: خدا از من و بچههایم نگذرد اگر چنین چیزی بوده باشد. تمام اصرار من برای بازی با نیوزلند این بود که پاداش من را ندهید، برای بچهها را کامل واریز کنید. من الان پاداش نمیخواهم. سه دفعه به آقای تاج و نبی تأکید کردم اصلاً نمیخواهم برای من را بریزید، پاداش بازیکنان را واریز کنید.] شاید برای همین بود که تیم ملی در آسانترین بازی تاریخش در جام جهانی، سردرگم بود و بازیکنان نمیدانستند مقابل نیوزلند باید چه کنند، چون که ذهن آنها درگیر یک ایثار بزرگ بود.
تیم ملی فوتبال ایران، در آسانترین گروه تاریخش، آن هم در جام جهانی ۴۸ تیمی و در تورنمنتی که حتی میشد به عنوان تیم سوم گروه به مرحله حذفی صعود کرد، حذف شد و به خانه بازگشت. این روزها فدراسیون فوتبال باید یک نشست خبری آزاد با حضور تمامی رسانهها برگزار میکرد تا سرمربی تیم ملی و رئیس فدراسیون فوتبال به جای بهانه آوردن و طفره رفتن، پاسخ بدهند که چرا این اتفاق رخ نداد. این درست که تیم ملی با شرایط جنگی آماده حضور در جام جهانی شد و همین که آبروریزی نشد، قابل درک است، اما طبق وعدههایی که پیش از قرعهکشی و البته چند روز پیش از شروع جام جهانی داده شد، قرار بود تیم ملی حداقل ۴ امتیاز بگیرد و کاری کند که کشور یک هفته تعطیل شود. با این حال سرمربی تیم ملی به جای حضور در یک نشست خبری، ترجیح داد به یک برنامه تلویزیونی برود که همه جوره پشتش به حمایتهای آن گرم بوده و به جای پاسخگویی به مسائل فنی، از دریافت پاداش ۱۵۰ میلیاردی خود دفاع کند که آن را ایثار میداند.
-
بیشتر بخوانید:
ریز پاداشهای اعضای تیم ملی و کارمندان فدراسیون/ آقای تاج شفافسازی کنید!
تیم ملی در حباب برای ایزوله ماندن مقابل انتقادها؛ نقد آزادانه راه برون رفت از بحران

نکته جالب توجه در این برنامه هم جایی بود که سرمربی تیم ملی و مجری برنامه، خیلی راحت درباره اعدادی صحبت میکردند که احتمالاً عدهای پس از سالها تلاش، حتی نمیتوانند یک دهم و یک صدم آن را به دست بیاورند. در بخشی از برنامه امیر قلعهنویی اشاره میکند که حتی هنوز پاداش خود را به صورت کامل هم دریافت نکرده و محمدحسین میثاقی میگوید که «۷۰ تومن» را گرفتهاید. انقدر راحت ۷۰ میلیارد (۷۰.۰۰۰.۰۰۰.۰۰۰) تومان را «۷۰ تومن» میگویند که گویی، هیچ خبری از دنیای پیرامون خود ندارند. انگار که در خیابانهای این شهر و کشور پرسه نمیزنند و مسیرشان جز منطقه یک تهران نمیگذرد. امیر قلعهنویی که کسی فراموش نکرده پیرامون تیمش بارها این صحبت مطرح بود که او و بازیکنانش رزمندههای کشور در آمریکا هستند که قلعهنویی فرمانده سربازان وطن در خاک کشوری خواهد بود که به همراه اسرائیل به خاک ایران تجاوز کردهاند. آنها خود را هم ردیف کسانی قرار دادند که جان خود را برای دفاع از وطن ایثار کردند و ایثار امثال قلعهنویی هم این است که به جای دلار، ریال دریافت کرده است.
امیر قلعهنویی چقدر راحت ایثار میکند؛ ایثار از جان و مال مردمی که گاهی به نان شب و حتی پول دوا و درمان خود محتاج هستند، در حالی که صفرهای میلیارد برای سرمربی تیم ملی فوتبال ایران بی معناست. صفرها بی معناست وقتی که ساعت [به گفته بسیاری ۱۰ میلیاردیاش] را مقابل دوربین فیفا به نمایش میگذارد و حتی از این کار زننده هم دفاع میکند. آقای قلعهنویی، شما بستن ساعت را نشانه نظم و زمان شناسی میدانید، اما شما آنقدر زمان شناس بودید که در آستانه اولین بازی ایران در جام جهانی، تیم ملی را گروگان گرفتید تا فدراسیون فوتبال پاداشها را واریز کند. شما آنقدر زمان شناس هستید که در سختترین روزهای اقتصادی کشور، ۱۵۰ میلیارد تومان پول ناقابل را حق خودتان بدانید، در حالی که هستند کسانی که روزهای سختی را سپری میکنند و شما از ایثاری صحبت میکنید که بسیاری حتی نمیتوانند صفرهایش را بشمارند.
سرمربی تیم ملی فوتبال ایران، میگوید که این ۱۵۰ میلیارد تومان (معادل یک میلیون دلار) حقی بوده که با مصوبه هیئت رئیسه گرفته است. در توجیه آن اعلام کرد که در دورههای گذشته هم کارلوس کیروش ۱۰ درصد از پاداش تیم ملی را به عنوان پاداش دریافت کرده و حالا هم حق اوست که ۱۰ درصد از پاداش ۱۰ میلیون دلاری تیم ملی برای حضور در جام جهانی را دریافت کند. محمدحسین میثاقی در این بخش از گفتههای قلعهنویی، به نکته درستی اشاره کرد که این کار در زمان کیروش هم غلط بوده و قرار نیست توجیهی برای کار غلط این روزها باشد. البته که ناگفته نماند پاداش کارلوس کیروش براساس قراردادش بابت صعود ایران به جام جهانی ۲۰۱۸ روسیه ۱۰ درصد از پاداش ۸ میلیون دلاری بود، اما مهدی تاج برخلاف قرارداد ۲۰ درصد از این پاداش را به سرمربی تیم ملی داد و هنوز هم مشخص نیست افزایش ۱۰ درصدی آن چه بود. با این حال جای دیگری که امیر قلعهنویی یا نمیداند یا نمیخواهد بداند، این است که تیم ملی در دورههای قبلی از ۴ سهمیه آسیا یک سهمیه جام جهانی را گرفته و در این دوره قاره آسیا ۸ سهمیه داشته و به طور قطع تیم ملی کار آسانتری برای صعود داشت. حتی اگر قرار به تکرار اشتباه غلط دورههای قبلی باشد، پاداش امیر قلعهنویی باید نصف میشد نه اینکه درخواست کند به همان میزانی که کیروش پاداش گرفت، به او هم پاداش تعلق بگیرد تا او مجبور نباشد اینگونه ایثار کند.

تمامی این اتفاقات و جنجالها، از جایی نشأت میگیرد که مدیریت رها شده است. جایی که جایگاهها ارزان شده و بازی با واژهها بیشتر از لیاقت افراد، ثروت ایجاد میکند. پرسشی که دوست داریم پاسخ آن را بشنویم این است که امیر قلعهنویی یا هر کس دیگری که به عنوان سرمربی تیم ملی یا هر تیم دیگری انتخاب میشود، چه مأموریتی دارد؟ آیا آنها به عنوان سرمربی یک تیم انتخاب میشوند که شکست بخورند یا مأموریت آنها به موفقیت رساندن یک تیم است؟ اگر قرار بوده امیر قلعهنویی تیم ملی را به جام جهانی نبرد، پس قرار بوده چه کاری انجام دهد که حالا دستمزد ۳۰ میلیاردیاش در تیم ملی را گذشت تلقی میکند، آن را ایثار میداند و بابت صعود به جام جهانی طلب پاداشی ۵ برابر دستمزدش را کرده است؟
در کدام ساختار و در کجای دنیا، پاداش انجام یک کاری که بابتش دستمزد میگیرید، ۵ برابر دستمزد است که برای آن دریافت کردید؟ امیر قلعهنویی از کدام ایثار صحبت میکند که در همین کشور بسیاری برای به دست آوردن نازلترین کیفیت زندگی تلاش میکنند و بازهم به جایی نمیرسند، اما او با ساعت ۱۰ میلیاردی پُز میدهد و پاداش ۱۵۰ میلیاردی میگیرد؟ سرمربی تیم ملی تبدیل شدن پاداش یک میلیون دلاریاش به ریال را ایثار میداند و میگوید با بالا رفتن قیمت دلار متضرر شده، اما آیا لحظهای به این فکر کرده که بالا رفتن قیمت دلار، فقط در یک فقره گران شدن قیمت دارو را به همراه دارد و در موارد بسیاری جان مردم به همین موضوع گره خورده است؟







