جنجال تازه درباره پشتپرده توافق / آقای نماینده! ادعای «انتخاب بد فرماندهان» سند سنگین میخواهد
به گزارش تابناک، نماینده مجلس، پیش از هر چیز، امانتدار اعتماد عمومی و مصالح ملی است. اگر واقعاً از «پشتپرده» تصمیمات امنیتی و نظامی اطلاع دارد، آیا جای بیان آن تریبونهای عمومی و شبکههای اجتماعی است؟ اگر این اطلاعات محرمانه است، چرا افشا میشود و اگر محرمانه نیست، چرا بدون سند و مدرک مطرح میشود؟
ادعای اینکه «فرماندهان نظامی میان بد و بدتر قرار گرفتند» و «یک شخصیت مهم کشور تهدید به استعفا کرده بود» ادعای کوچکی نیست. چنین سخنانی مستقیما تصمیمات عالی کشور را زیر سؤال میبرد و این تصور را ایجاد میکند که مهمترین تصمیمات امنیتی نه بر اساس محاسبات ملی، بلکه تحت فشار افراد اتخاذ شده است. اگر سندی وجود دارد، باید در مراجع قانونی ارائه شود؛ اگر سندی نیست، چرا افکار عمومی با چنین روایتهایی ملتهب میشود؟
در شرایطی که کشور همچنان با تهدیدات خارجی و جنگ روانی گسترده مواجه است، هر جملهای که بوی اختلاف در رأس حاکمیت بدهد، میتواند به تیتر اول رسانههای ضدایرانی تبدیل شود. آیا نماینده مجلس نباید بیش از هر فرد دیگری مراقب آثار و پیامدهای سخنان خود باشد؟ مسئولیت سیاسی اقتضا میکند که مرز میان نقد و انتشار روایتهای اثباتنشده رعایت شود.
از سوی دیگر، اگر واقعاً چنین اتفاق مهمی رخ داده باشد، این دیگر موضوع یک سخنرانی یا مصاحبه نیست؛ بلکه مسئلهای در سطح امنیت ملی است که باید در نهادهای مسئول بررسی شود. طرح آن در افکار عمومی، بدون امکان راستیآزمایی، تنها به گسترش شایعه، بیاعتمادی و التهاب اجتماعی دامن میزند؛ نتیجهای که بیش از همه، دشمنان ایران از آن بهره میبرند.
نمایندگان مجلس حق نقد دارند، اما حق ندارند با بیان ادعاهایی که نه قابل اثبات است و نه امکان پاسخگویی درباره آن وجود دارد، ذهن جامعه را دچار تردید کنند. در روزهایی که کشور بیش از هر زمان دیگری به انسجام، عقلانیت و مسئولیتپذیری نیاز دارد، انتظار میرود صاحبان تریبون، پیش از هر سخنی، آثار آن بر امنیت روانی جامعه و منافع ملی را نیز در نظر بگیرند.
