ادامه روند غیرشفاف در استقلال و پرسپولیس/ قرارداد خارجیها چطور نجومی میشود؟

قرارداد بازیکنان خارجی که به فوتبال ایران میآیند، همیشه مورد بحث بوده و حالا دو بازیکن استقلال و پرسپولیس با افزایش عجیب و چشمگیر قراردادشان شائبههایی را ایجاد کردهاند که نشان از یک روند غیرشفاف در این دو باشگاه است.
به گزارش سرویس ورزشی تابناک، در سالهای اخیر یک الگوی تکراری در بازار نقلوانتقالات فوتبال ایران شکل گرفته؛ علاوه بر تورم شدید رقم قرارداد بازیکنان داخلی، قرارداد بازیکنان خارجی هم برخلاف قراردادهای پیشین خود در سایر قارهها در به لیگ برتر ایران با افزایش شدیدی روبهرو میشود؛ افزایشی که فاصله محسوسی با ارزش واقعی یا دستمزد قبلیشان دارد. این روند نه فقط بار مالی سنگینی روی دوش باشگاهها میگذارد، بلکه شفافیت اقتصادی فوتبال را هم زیر سؤال میبرد و علاوه بر ایجاد شائبه، سازوکارهای غیرشفاف را وسط میکشد.
حالا دو نمونه تازه از این چرخه در دو باشگاه بزرگ یعنی استقلال و پرسپولیس بار دیگر به میان آمده که این بحث قدیمی را زنده کرده است؛ قراردادهایی که اعدادشان، حتی پیش از قضاوت فنی درباره کیفیت بازیکنان، توجهها را جلب میکند. موارد عجیب به یاسر آسانی و قراردادش با استقلال مربوط میشود که برخلاف عدد ثبت شده در سازمان لیگ چهار برابر شده و البته عدد قرارداد ایگور سرگیف با پرسپولیس که پیش از حضور در ایران ۳۰۰ هزار دلاری بوده و قراردادش با سرخپوشان پنج برابر این عدد است.
ماجرای قرارداد یاسر آسانی با استقلال که البته یکی از مهمترین مهرههای آبیها در این فصل بوده، یکی از نمونههای قابل تأمل است. این قرارداد دو ساله تنظیم شده و ارزش آن برای سال نخست ۸۲۵ هزار دلار تعیین شده؛ رقمی که برای سال دوم دقیقاً دو برابر شده و به یک میلیون و ۶۵۰ هزار دلار میرسد. به این ترتیب مجموع قرارداد دو ساله او به حدود دو میلیون و ۴۷۵ هزار دلار میرسد؛ آن هم بدون احتساب آپشنها و پاداشهای احتمالی. با این حال اختلاف میان رقم واقعی قرارداد و مبلغ ثبتشده در سازمان لیگ هم محل بحث است؛ رقمی که حدود ۲۰۰ هزار یورو ثبت شده، در حالی که مبلغ واقعی چند برابر آن عنوان میشود؛ موضوعی که از منظر مقررات مالی میتواند محل ایراد جدی باشد و دوباره بحث دور زدن سقف بودجه را مطرح میکند.

در سوی دیگر، قرارداد ایگور سرگیف با پرسپولیس هم از همان الگوی آشنا پیروی میکند؛ بازیکنی که در نیم فصل به پرسپولیس پیوست و هنوز برای این تیم به میدان نرفته بود که رقم قراردادش خبرساز شد. بر اساس برآوردها، قرارداد این مهاجم ازبک برای یکونیم فصل حدود یک و نیم میلیون دلار عنوان شده؛ یعنی چیزی نزدیک به یک میلیون دلار در سال. این در حالی است که دستمزد سالانه او در تیم قبلیاش حدود ۳۰۰ هزار دلار بوده و این اختلاف چشمگیر، بار دیگر بحث افزایش غیرطبیعی ارقام در فوتبال ایران را مطرح میکند.
گفته میشود رقم اولیه مذاکرات کمتر از یک میلیون دلار در سال بوده، اما در ادامه روند مذاکرات افزایش یافته؛ مسیری که معمولاً شائبههای عجیبی را تقویت میکند. سرگیف ۳۲ ساله البته با سابقه گلزنی در تیم ملی ازبکستان و ثبت آمار ۲۰ گل در فصل گذشته لیگ کشورش، از نظر فنی مهاجمی با رزومه قابل قبول محسوب میشود، اما سؤال اصلی همان فاصله عدد قرارداد با دستمزد قبلی اوست.
این دو پرونده فقط نمونههای تازه از یک روند قدیمی هستند؛ روندی که در آن بازیکنان خارجی هنگام ورود به ایران، اغلب با افزایش قابل توجه دستمزد مواجه میشوند. دلایل مختلفی برای این موضوع مطرح میشود؛ از ریسکهای نقلوانتقال پول و شرایط اقتصادی گرفته تا ضعف در نظام مذاکره حرفهای و نبود سازوکار شفاف برای تعیین ارزش واقعی قراردادها. در نهایت اما نتیجه این چرخه چیزی جز افزایش هزینهها برای باشگاهها و فشار بیشتر بر منابع مالی فوتبال ایران نیست؛ چرخهای که تا زمان شفاف نشدن قراردادها و اصلاح ساختار اقتصادی باشگاهها، احتمالاً همچنان ادامه خواهد داشت.





